Wednesday, December 1, 2010

The Beatles


தி பீட்டல்ஸ் (The Beatles), உலகத்திலேயே மிகவும் பிரபலமான இசை குழு என்று போற்றப்படுபவர்கள். இதில் மிகப்பெரிய ஆச்சரியம் ஏறக்குறைய 40 வருடங்களாக அதே புகழுடனும், விற்பனையிலும் முதல் நிலையில் இருக்கும் ஒரே இசை குழு என்றால் அது பீட்டல்ஸ் தான். எத்தனை புதிய இசை தொகுப்புகள் வந்தாலும் இந்த பழைமையை அழிக்க முடியாத அளவு உறுதியாக நிற்கும் இசை தொகுப்புகள் பீட்டல்ஸ் குழுவினுடையது. அந்த அளவு இன்னும் புதியதாகவே ரசிகர்களுக்கும், பாராபட்சமில்லாமல் எல்லா இசை கலைஞர்களுக்கும், இசைக் குழுக்களுக்கும், விமர்சகர்களுக்கும் இவர்களின் பாடல்கள் ஒலிப்பதால்தான்.

இத்தனைக்கும் 1963 இல் முதல் ஆல்பம் வெளியிடப்பட்டு 1970 அதிகாரப்பூர்வமாக அவர்களுடைய இசைக் குழுவை அவர்களே கலைத்தார்கள். 7 வருடங்கள்தான், மொத்தம் 12 ஆல்பங்கள் மட்டுமே, 200க்கும் குறைவான பாடல்கள் மட்டுமே. பிக்காசோவையும் அவருடைய ஓவியங்களையும் எப்படி விமர்சகர்கள் தவிர்க்க முடியாத கலை ஆளுமைகளாகப் பார்க்கிறார்களோ அதேபோல் பரப்பிசையில் எந்த மாற்றுக்கருத்தும் இல்லாமல் பீட்டல்ஸை அங்கீகரிக்கிறார்கள். அந்த அளவுக்கு அதுவரை எந்த இசை கலைஞர்களும் முயற்சிக்காத பல புதுமை உத்திகளை தங்களது ஒவ்வொரு பாடலிலும் வெளிப்படுத்தி அதில் வியாபார வெற்றியும் பெற்றதோடு, ஆரோக்கியமான இசை விமர்சனங்களையும் பெற்றிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு பின் வந்த எல்லா இசை கலைஞர்களும், இன்று பிரபலமாக இருக்கும் அனைவரும் ஒருமித்த குரலோடு ஆமோதிப்பது, பீட்டல்ஸ் பாதிப்பு இல்லாத எந்த இசையும் இல்லை என்பதுதான். அந்த அளவுக்கு தவிர்க்க முடியாத அடையாளங்களையும் ஆளுமைகளையும் இசை உலகில் விட்டு சென்றிருக்கிறார்கள். பரப்பிசைக்கு புதிய தளங்களை தந்திருக்கிறார்கள்.

இந்த வருடம் (2010), 16 நவம்பரில்தான், முதல் முறையாக டிஜிட்டல் மீடியங்களில் அவர்களுடைய இசை வெளியிடப்பட்டது. முக்கியமாக iTUNES-இல். பல்வேறு காரணங்களுக்காக இதுவரை அதிகாரத்துவ டிஜிட்டல் தளங்களில் அவைகள் வெளியிடப்படாமல் இருந்தது. இப்பொழுது iTUNESஇல் வெளியிடப்பட்டு, நான் இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் இந்த திகதி வரை (24 நவம்பர்) மொத்தம் பதிவிறக்கம் செய்யப்பட்ட ஆல்பம் மட்டும் 4.5 லட்சம். அமெரிக்காவில் மட்டும் 1.19 லட்சம் ஆல்பங்கள். பதிவிறக்கம் செய்யப்பட்ட மொத்தப் பாடல்கள் 14 லட்சம். இத்தனைகயும் ஒரே வாரத்தில். இது பில்போர்ட் (BILLBOARD) ரிப்போர்ட். அதிகமாக பதிவிறக்கம் செய்யப்பட்ட ஆல்பம் ABBEY ROAD. அதிகமாக பதிவிறக்கம் செய்யப்பட்ட பாடல் HERE COMES THE SUN.

இந்த பாடல் பீட்டல்ஸ் குழுவில் ஒருவரான George Harrison என்பவரால் Eric Clapton உடன் இணைந்து இயற்றப்பட்டது. பீட்டல்ஸின் இசை எனக்கு அறிமுகமானது George Harrison அவர்களின் இசை மூலமாகத்தான். அதுவும் ஏறக்குறைய 90களில். அப்பொழுது நான் ஹரே கிருஷ்ணா இயக்கத்தில் அதிக தீவிரம் காட்டி வந்தேன். அங்கு என்னை மிகவும் வசீகரித்தவற்றுள் மிகவும் முக்கியமானது George Harrison அவர்களின் கோவிந்தாம் ஆதி புருஷாம் என்ற பாடல். கோலோகம் எப்படி இருக்கும் என்ற கற்பனைக்கெட்டாத அந்த உலகத்தின் வாசல்வரை நம்மை அழைத்துப் போகும் இசையமைப்பு. ஹரே கிருஷ்ணா இயக்கத்திற்கு ஓர் உலக இசை அடையாளத்தை ஏற்படுத்தி கொடுத்தது இவரின் இசையமைப்புகள் என்று நிச்சயமாக சொல்லலாம். ஹரே கிருஷ்ணா மந்திரம் முதல் பல வைணவ வங்காள பாடல்கள் மேலை நாட்டு physchedelic இசை வடிவுடன் ஆங்கிலேயர்களை வசீகரித்தது. இவர் பண்டித் ரவிசங்கருடன் இணைந்து சில இசை தொகுப்புகளும் வெளியிட்டிருக்கிறார் குறிப்பாக Vedic Chanting. இவர் 2001 புற்று நோயால் இறந்து விட்டார்.

ஆனால் பீட்டல்ஸ் குழுவின் பாடல்களின் பிரபலத்திற்கு மிகவும் முக்கியமானவர்கள் John Lennon மற்றும் Paul McCartney. John Lennon 1980இல் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். காரணங்கள் இன்றும் மர்மமாகவே உள்ளது. பீட்டல்ஸ் குழுவினரில் இன்றுவரை உயிரோடு இருப்பவர்கள் Paul McCartney யும், Ringo Starr என்பவரும் தான். இன்றும் அவர்கள் தனி ஆல்பங்கள் வெளியிட்டு வருகிறார்கள். பீட்டல்ஸ் குழுவின் ஏறக்குறைய 75% பாடல்கள் ஜோன் லென்னனாலும் (John Lennon) பௌல் மெக்ர்த்னியாலும் (Paul McCartney) இயற்றப்பட்டது அல்லது கம்போஸ் செய்யப்பட்டது. அவற்றில் எல்லாமே பிரபலமான பாடல்கள். இவர்கள் இருவரும் சிறந்த இசை மேதமைகளுடனும் வித்தியாசமான பரிச்சார்த்த இசை முயற்சிகளை ஒவ்வொரு பாடலிலும் வெளிகொணரும் தீவிரத்துடன் இருந்திருக்கிறார்கள். அதன் காரணமாகவே பல இசைக் கலைஞர்களும் செய்வதுபோல் இவர்கள் ராக் அல்லது பாப் என்று ஒரே வித இசைப் பிரிவுகளுக்குள் சிக்கிக் கொள்ளாமல் பல்வேறு இசைப் பிரிவுகளை தங்கள் வெளியீடுகளில் முயற்சித்திருக்கிறார்கள்.

இவர்களின் புகழுக்கும் பாடல்களின் பிரபலத்திற்கும் இன்னொரு முக்கியமான காரணம், பீட்டல்ஸின் இசைத் தொகுப்புகளின் தயாரிப்பாளர் George Martin. நான் முன்பு ஒரு கட்டுரையில் கூறியது போல், இசைத் துறையில் தயாரிப்பாளர் என்பது பணம் போடுபவர்கள் அல்ல, பாடலை எப்படி வடிவமைப்பது, எப்படி பாடுவது, எப்படி இசையை படைப்பது, எப்படி பதிவு செய்வது என்று முழுவதையும் முடிவு செய்யும் ஒரு கேப்டனை போன்றவர். பீட்டல்ஸின் இசை மெட்டுகளை, அதீத இசை கற்பனையை எப்படி ஒருங்கிணைத்து, பல்வேறு இசைப் பிரிவுகளின் பரீட்சார்த்த இசை முயற்சிகளை எப்படி ஒரு மெருகேறிய இசைத் தளத்திற்குள் கொண்டு வருவது, இசை ரசிகர்களின் ரசனையை எப்படி எதிர்கொள்வது போன்ற எல்லாவித கூறுகளையும் ஒருங்கிணைத்து, இது நிச்சயம் வெற்றிப் பெறும் என்று ஒரு முழுமைப் பெற்ற இறுதி வடிவை அவர்களின் பாடல்களுக்கு கொடுத்தவர் மார்த்தின் தான்.

இவர்களுடைய இசையின் புகழுக்கு அன்றைய சமூகத்தின் சிந்தனை மாற்றம் (அன்றைய ஐரோப்பிய, அமெரிக்க மக்கள் தொகையில் பாதிக்கும் மேல் பதின்ம வயதினர்), உலக பொருளாதரம், தொழில் மைய வளர்ச்சியும் அது சார்ந்த அடக்கு முறையும், கபிட்டலிச வெறுப்பு என்று பல ஆய்வுக் காரணங்களை முன் வைத்தாலும், ஒரு இசை விற்பதற்கும் புகழடைவதற்கும் அதன் இனிமை மட்டும்தான் காரணமாக இருக்க முடியும் என்று நான் நம்புகிறேன். மனதை கவராதா எந்தப் பாடலும் விற்காது. சுருங்கச் சொல்வதென்றால் பீட்டல்ஸின் பாடல்கள் கேட்பதற்கு இனிமையாகவும் வித்தியாசமாகவும் இருந்ததுதான். ஒரு இசையின் அல்லது பாடலின் வெற்றியைக் கொண்டுதான் அதன் பின்னனியில் இருக்கும் காரணங்கள் என்று நமது அறிவை கசக்கி சில சமூக மற்றும் கலாச்சார காரணங்களை நாம் கண்டெடுக்கிறோம். ஆனால் இசை எப்பொழுதும் அப்படி பிறப்பதே இல்லை. அதன் காரணத்தை அல்லது தொடக்கத்தை அல்லது அதன் உருவாக்கத்தை எந்தப் படைப்பாளியாலும் விளக்க முடிவதே இல்லை. இல்லையென்றால் நான் முன்பு சொன்ன, கலையின் பிரபலத்திற்கு காரணமான அந்த சமூக மற்றும் கலாச்சார காரணங்களையோ அல்லது இதர பிற காரணங்களையோ ஆய்வு செய்து அதன் தொடர்ச்சியாக ஒரு அற்புத இசையைப் படைக்க முடியுமே? ஆய்வு மனம் படைப்பதில்லை. படைப்பு மனதிற்கு ஆய்வு தேவையே இல்லை. இது என்னுடைய தனிப்பட்ட கருத்துதான், அது தவறாகக் கூட இருக்கலாம்.

இசை ரசனை ஒவ்வொரு காலக்கட்டத்திலும் மாறிவந்திருக்கிறது. அல்லது ஒரு சில இசை மேதைகளின் வித்தியாசமான முயற்சிகளால் மாற்றப்பட்டிருக்கிறது. தமிழ் சினிமா இசையை எடுத்துக்கொண்டால், எம்.எஸ்.விக்கு பிறகு, இளையராஜா ஒரு புதிய இசை ரசனையை ஏற்படுத்தினார். அதன் பிறகு ஏ.ஆர். ரஹ்மான் வேறு புதிய இசை ரசனையை உண்டு பண்ணினார். அது போல் மேலை நாட்டில் இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு எல்வீஸ் ப்ரெஸ்லியால் (Elvis Presley) இசை ரசனை பெரிதும் மாறுபட்டு ராக் அண்ட் ரோல் இசை பிரபலமடைந்திருந்தது. அதன் பிறகு அந்த அலையை மாற்றியவர்கள் என்றால் அது பீட்டல்ஸ் தான். அதுவும் அதுவரை அமெரிக்கர்களால் பிரபலமடைந்து வந்த பரப்பிசை முதல் முறையாக ஐரோப்பியர்களான பீட்டல்ஸிடம் சரணடைந்தது.

Rolling Stone என்ற இசை மாத இதழ் 2003 இல் செய்த ஆய்வில் உலகின் சிறந்த 500 இசை ஆல்பங்களில் முதல் இடத்தில் இருப்பது பீட்டல்ஸின் Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band என்ற ஆல்பம் என்றது. அது மட்டுமின்றி பீட்டல்ஸின் இதர ஆல்பங்கள் அதே 500 சிறந்த இசை ஆல்பங்கள் பட்டியலில் மூன்றாவது இடத்திலும், ஐந்தாவது இடத்திலும், பத்தாவது இடத்திலும், பதினாங்காவது இடத்திலும் என்று நீண்டுக் கொண்டே போகிறது. இத்தனைக்கும் பீட்டல்ஸ் குழு கலைக்கப்பட்டு 30 வருடங்கள் ஆகியும். அதேபோல் 2008ல் பில்போர்ட் (Billboard) என்ற இசை மாத இதழ் வெளியிட்ட சிறந்த 100 இசை கலைஞர்கள் பட்டியலில் இவர்கள்தான் முதலிடம். இந்தப் பட்டியல் அதிகம் விற்பனையான இசை தொகுப்புகளின் அடிப்படையில் வெளியிடப்பட்டது. Times இதழின் 20ஆம் நூற்றாண்டின் 100 முக்கியமான ஆளுமைகள் (The 20th Century's 100 Most Influential People) என்ற பட்டியலில் பீட்டல்ஸையும் குறிப்பிட்டிருந்தது. அமெரிக்க இசை நிறுவனங்களின் சங்கமான RIAA, பீட்டல்ஸின் இசை தொகுப்புகள்தான் அமெரிக்காவிலேயே அதிகம் விற்பனையான இசை தொகுப்புகள், வேறு யாருடையதுமல்ல என்று சான்றிதழ் வழங்கியிருக்கிறது. ஏன், ஏசு நாதரை விட பீட்டல்ஸ் பிரபலமானவர்கள் என்ற ஆய்வுகள் கூட நடந்திருக்கிறது.

ஆனால் பிற மேலைநாட்டு கலைஞர்கள் போல் இவர்களும் போதை மருந்துகளுக்கு அடிமையாகியிருந்திருக்கிறார்கள். ஒழுக்கம் கொண்டாடப்பட்டதில்லை. ஆனால் இதைப் பற்றியெல்லாம் விவாதிக்க எனக்கு இன்னும் ஞானம் போதவில்லை. காரணம் இன்னும் ஏனோ என் மனம் இசையும் இசை படைப்புத் திறனும் கடவுளால் அளிக்கப்படும் வரம் என்றே நம்பி வருகிறது. அதிலிருந்து எப்பொழுது எப்படி வெளியாகப்போகிறேன் என்று தெரியவில்லை.

மேலை நாட்டு படைப்பாளிகள் பெரும்பாலோர் இப்படி போதைக்கு அடிமையாவதும், தற்கொலை செய்துக் கொள்வதும், அதற்கு காரணமான படைப்பு மனத்தின் செயல்பாடு பற்றியும் மனோவியல் விஷயங்கள் பற்றியும் எழுத்தாளர் ஜெயமோகன் ஒரு நல்ல கட்டுரை எழுதியுள்ளார். எங்கு படித்தேன் என்பது சரியாக இப்பொழுது நினைவுக்கு வரவில்லை. அதில் ஒரு முக்கியமான விசயத்தை அவர் குறிப்பிட்டிருந்தார். நமது இந்தியப் படைப்பாளிகள் பலரும் மேலைநாட்டவர்கள் போல் ஒழுக்கம் தவறுவதும் தற்கொலை செய்துக்கொள்வதும் இல்லை. ஆனால் அதேசமயம் அவர்களும் அதே மன சிக்கல்களுக்கு ஆளாகிறார்கள். ஆனால் இவர்கள் ஆன்மிகத்தில் மோகம் கொள்வதால் அந்த எதிர்மறை சிந்தனைகளை எதிர்கொள்கிறார்கள் என்று நம்பகத் தன்மையுடன் எழுதியிருந்தார்.

ஜெயமோகனின் கட்டுரையில் அவர் பாரதியையும் பாரதியின் ஆன்மீக நாட்டத்தையும் உதாரணமாக கூறியிருந்தார். இளையராஜாவையும் ஏ.ஆர். ரஹ்மானையும் அவர்களுடைய ஆன்மீகத் தேடலையும், ஒழுக்கத்தின் மீதிருக்கும் நம்பிக்கையையும் பார்க்கும்போது, ஜெயமோகனின் படைப்பு மனத்தின் செயல்பாடு பற்றிய அந்தக் பதிவை ஒரு சிறந்தக் கட்டுரை என்றே நினைக்கிறேன். ஜோர்ஜ் ஹரிசன் (George Harrison) போதை மருந்துகளில் இருந்து வெளிவர ஆன்மீகம் நிச்சயம் முக்கிய காரணமாக இருந்திருக்கலாம். அதன் காரணமாகவே ஹரே கிருஷ்ணா இயக்கத்தில் அவருடைய ஈடுபாடு தீவிரமடைந்திருக்கலாம் என்பது இந்த இடத்தில் சிந்திக்க வேண்டிய ஒன்று. பீட்டல்ஸின் மிகப் புகழ்பெற்றப் பாடலான HERE COMES THE SUN என்றப் பாடலை ஜோர்ஜ் ஹரிசன், ஹரே கிருஷ்ணா இயக்கத்தின் ஸ்தாபகர் ஸ்ரீல பிரபுபாதா அவர்களை மனதில் வைத்துதான் எழுதியதாக சிலர் கூறுவதும் உண்டு.

பீட்டல்ஸின் பாடல்கள் இன்னுமும் பிரபலமாக இருப்பதற்கு பாடல்களின் இனிமை புதுமை என்பது மட்டுமல்லாமல் வேறு ஒரு காரணமும் இருப்பதாக எல்லா இசைபதிவு நிபுணர்கள் ஒத்துக்கொள்வதும் உண்டு. அது, இசைப் பதிவில் இருக்கும் அசல் இசை சப்தமும், நாதமும் என்பது. பல நிபுணர்கள் அதிலும் மாஸ்தரிங் செய்பவர்கள் பலரும் சொல்வது, ஒரு பாடல் பல வருடங்கள் தாண்டியும் நமக்கு புதிதாகத் தெரிய மற்றொரு காரணம் இசையும் அதன் ஒலியும் எத்தனை அசலாக கலப்படம் இல்லாமல் இருக்கிறது என்பதை பொருத்துதான் என்பது. இன்று பலரும் தொழில் நுட்பம் என்ற பெயரில் ஒரு இசைக் கருவியின் ஓசை, புதுமையாக ஒலிக்க வேண்டும் என்பதற்காக எப்படியெல்லாமோ மாற்றுகிறார்கள். குறிப்பாக அதன் ஒலி அதிர்வுகளை வடிவமைப்பு என்றப் பெயரில் பலவாறு மாற்றுவது உண்டு. அது கேட்பதற்கு வித்தியாசமாக இருக்கும் ஆனால் இசையின் அல்லது குறிப்பிட்ட இசைக் கருவியின் ஆயுளை குறைப்பதோடு ஆன்மாவையும் கொன்றுவிடும்.

இளையராஜா பல முறை இந்த ஒலி அதிர்வு பற்றிய விசயத்தை பேசியிருக்கிறார். நமக்கு ஒரு வயலின் அல்லது புல்லாங்குழலின் இசை, இசையாக மட்டுமே கேட்கும். ஆனால் அதன் ஒலி அதிர்வு என்று சொல்லகூடிய Frequency இல் நாம் பல மாறுதல்களை செய்யலாம். அது சில சமயம் மூளை நரம்புகளுக்கு பாதிப்பை உண்டு பண்ணும், உணர்வுகளில், ஆழ்மனத்தில், நமது எண்ணங்களில் மாற்றங்களை ஏற்படுத்தும். இதில் ஒரு இசையமைப்பாளர் மிகுந்த கவனமாக இருக்க வேண்டும். பாடல் இனிமைக்கும் வெற்றிக்கு மட்டுமே நாம் முக்கியத்துவம் அளிக்கக் கூடாது என்று பல முறை சொல்லியிருக்கிறார்.

இசை நிபுணர்கள், ஒரு இசைக் கருவி இயல்பாக வாசிக்கப்படும் போது அதற்கே உரிய இசையுடனும் அதற்குறிய ஒலி அதிர்வுடனும் இருக்கும். அதில் மாற்றம் செய்யாமல் இருப்பதே, இரு இசை நீண்ட நாள் நிலைத்திருப்பதற்கு காரணமாகிவிடுகிறது என்கிறார்கள். அந்தவகையில் அத்தகைய அசல் ஒசைகளை பீட்டல்ஸின் இசையில் நாம் கேட்கமுடியும். அதுவே, அவர்கள் இசை இன்று நிலைத்திருப்பதற்கும், எல்லோரையும் வசீகரிப்பதற்கும் காரணம் என்கிறார்கள்.

விமர்சகர்களும் ரசிகர்களும் பீட்டல்ஸின் சிறந்தப் பாடல்கள் என்று சில நூறு பாடல்களை வரிசைப் படுத்தியிருந்தாலும், அதிலும் Abbey Road என்ற ஆல்பம் ரசிகர்களிடைய பெரிய வரவேற்பு பெற்றிருந்தாலும், எனக்கு மிகவும் பிடித்த சில பாடல்கள் என்றால் Black Bird, The Fool on the hill, Norweign Wood, Im looking through you மற்றும் Dear Prudence.

Saturday, October 2, 2010

இசை நிறுவனம் தொடங்குவது எப்படி

இசை விமர்சனம், சாடல்கள், இசைத் திருட்டு என்று பலவற்றை படித்தும், எழுதியும் பார்த்திருக்கிறோம் இந்த முறை இசைத்துறையில் எப்படி ஈடுபடலாம் என்பதைப் பற்றிப் பார்ப்போம். இசைத்துறை ஒரு ஆனந்தமான அதேசமயம் கவர்ச்சிக்கரமான ஒரு துறை. ஆபத்தான துறையும் கூட (சில வகைகளில்).

முதலில் முக்கியமானது. பணம். எந்தத் தொழிலையும் தொடங்க பண முதலீடு அத்தியாவசியம். இதற்கும் அப்படிதான். ஒரு ரூபாயில் தொடங்கினேன், உழைப்பை மட்டுமே நம்பி இறங்கினேன் என்று எங்காவது படித்தோ கேட்டோ இருந்தால் தயவு செய்து நம்பாதீர்கள். கபிடலிஸத்தின் அடிப்படைத் தத்துவமே பணம் உள்ளவர்கள் மேலும் பணக்காரர்களாவதும் பணம் இல்லாதவர்கள் மேலும் ஏழைகளாவதும்தான். ஆக முதலில் நீங்கள் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டியது, பணத்திற்கு.

அடுத்தது, நிறுவனத்தை பதிவு செய்யுங்கள். இரண்டு பதிவு முறைகளை நீங்கள் பரீசிலிக்கலாம். ஒன்று, தனி நபர் நிறுவனம். மற்றது, ப்ரைவட் லிமிடெட் அல்லது மலாய் மொழியில் செண்டிரியான் பெர்ஹாட்.   இரண்டாவது முறையில் செலவுகள் அதிகம் அதேசமயம் வளர்ச்சியடைய வாய்ப்புகளும் அதிகம்.

அடுத்து நீங்கள் முடிவு செய்ய வேண்டியது எந்த மாதிரியான இசையை வெளியிடுவது என்பது. ஆன்மீக பாடல்கள் உங்களை ஏமாற்றாது. சமயத்தின் பெயரில் இந்தியர்களிடையே நீங்கள் எதை வேண்டுமானாலும் விற்கலாம். சமயப் பாடல்களை தயாரிப்பதெற்கென்று ஒரு தரப்பு தமிழ் நாட்டில் இருக்கிறது. அவர்களை அணுகி 1 லட்ச ரூபாய்க்கும் குறைவான விலையில் 5 இசைத் தொகுப்புகளைக் கூட வாங்கலாம். சினிமா இசையை வெளியிடுவதில் ஆர்வம் என்றால், அதை எப்படி அணுகுவது என்று பார்ப்போம்.

பெரிய பெரிய படங்களின் ஆடியோக்களை அதிக விலை கொடுத்துதான் வாங்க வேண்டி வரும். நடிகர் விஜயின் காவலன் ஒரு கோடி ரூபாய்க்கு பேசப்படுகிறது. மலேசியா ரிங்கிட் மதிப்பில் ஏறக்குறைய 7 லட்சம் ரிங்கிட் ஆகும். எந்திரன் 7 கோடி ரூபாய்க்கு வாங்கப்பட்டதாக பேச்சு. முதல் முயற்சியிலேயே அகல கால் வைக்க வேண்டாம். சின்ன சின்ன படங்களை சின்ன விலைக்கு வாங்கலாம். சில சமயம் அவைகள்தான் அதிகம் லாபம் ஈட்டித் தரும். உதாரணத்திற்கு சுப்ரமணியபுரம், சித்திரம் பேசுதடி.

அல்லது இன்னொரு வழியும் இருக்கிறது. ராயல்டி முறையில். இதை இந்திய இசை துறையில் தொடங்கி வைத்ததே எனது அகி மியூசிக் நிறுவனம்தான் என்பதை பெருமையுடன் சொல்வேன். பல பெரிய நிறுவனங்களுடன் எனக்கு தொடர்பிருந்தமையால், இது அவர்களுக்கு தெரியவரும் போது என்னிடம் அவர்களின் ஆச்சரியத்தை வெளியிட்டு இருக்கிறார்கள். மலேசியாவிலும் இதற்கு நாம்தான் முன்னோடி.

எனக்குத் தெரிந்தவரையில் டைம்ஸ் மியூஸிக் என்ற மும்பை நிறுவனம் தமிழகத்தில் இந்த ராயல்டி முறை பிரபலப்படுத்தியது. சின்ன சின்ன படங்களின் ஆடியோவை விற்பது பெரிய பாடாக இருந்தது அதன் தயாரிப்பாளர்களுக்கு. ஆடியோ ரிலிஸ் என்பது கோடம்பாக்கத்தில் ஒரு சடங்கு. ஆடியோ வெளியீட்டு நிகழ்வைதான், அவர்களுடையப் படத்தை வியாபாரம் பேசுவதற்கும், வினியோகஸ்தர்களை அணுகுவதற்கும் ஒரு திறவுகோளாக பயன்படுத்தி வருகிறார்கள். ஆடியோவில் அவர்கள் லாபம் பார்ப்பதில்லை அதேசமயம் நட்டமே அடைகிறார்கள். ஆனால் பாடல்கள் திரைப்படத்தை தொலைக்காட்சியில் இலவசமாக விளம்பரம் செய்ய பெரிதும் உதவுகிறது. அதற்காகவே பாடல்கள் அவர்களின் சினிமாவில் கட்டாயம் தேவைப்படுகிறது. அதனால் பல சமயங்களில் ஆடியோ விற்பனையைப் பற்றி அவர்கள் அக்கறை எடுத்துக் கொள்வதில்லை. அப்படி தயாரிப்பாளர்கள் ஆடியோ விற்பனையை கைவிட்டிருந்த நிலையில் ஆடியோவை விற்றுத் தருகிறோம் என்று டைம்ஸ் மியூசிக் முன்வந்தார்கள். ஆனால் எவ்வளவு விற்கிறதோ அந்த லாபத்தை தயாரிப்பாளரும் இசை நிறுவனமும் பகிர்ந்துக் கொள்ளலாம் என்று ஆலோசனை வழங்கப் பட்டது. இதுதான் ராயல்டி முறை.

இந்த வழிமுறையின் அடிப்படையில் இசை நிறுவனம் மிக குறைந்த முன்பணம் தரலாம். அல்லது தராமல் கூட போகலாம். அவர்களின் செலவு அதை உற்பத்தி (Manufacturing) செய்வதும் வினியோகிப்பதும். முன் பணம் குறைவாகவோ அல்லது தரப்படாமலோ இருக்கும் பட்சத்தில், தயாரிப்பாளர் அதன் உரிமத்தை தக்க வைத்துக் கொண்டு ஒரு குறிப்பிட்ட வரையரைக்கு மட்டும் இசை நிறுவனத்திற்கு அதை வினியோகிக்கும் உரிமத்தை வழங்கலாம்.  3 வருடம் அல்லது 5 வருடம்.

அதை தொடர்ந்து திங் மியூஸிக், சாகா மியூசிக் என்று பலர் இப்பொழுது அந்த வழியை பின்பற்றுகிறார்கள். போட்டியாளர்களை சமாளிக்க ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு யுக்தியை கையாளுகிறார்கள். உதாரணத்திற்கு, திங் மியூஸிக், தயாரிப்பாளர்களுக்கு இலவசமாக ஆடியோ வெளியீட்டு நிகழ்ச்சியை நடத்தி தருகிறது. பெரிதாக ஒன்றும் இல்லை, அவர்களது சத்யம் சினிமா தியேட்டரை அந்த நிகழ்வுக்கு தருகிறார்கள்.

நீங்களும் ஏதாவது ஒரு வழியில் இந்த தயாரிப்பாளர்களை அணுகலாம். சிலர் வெறும் 500 சிடிகள் அல்லது 600 சிடிகள் தந்தால் போதும் அல்லது ஒரு பேருந்தின் பின்புறம் விளம்பரம் தந்தாலோ அல்லது 3 பத்திரிக்கைகளில் ஒரு நாளைக்கு விளம்பரம் தந்தாலோ போதும் என்றுகூட சொல்வதுண்டு. அதற்காக மொத்த உரிமத்தை உங்களுக்கு தரவும் தயாராக இருக்கிறார்கள்.  நீங்கள் செய்ய வேண்டியது எதாவது ஒரு ஆடியோவை சிறப்பாக விளம்பரம் செய்து வெளியிட்டால் போதும், தரகர்கள் உங்களை தொந்தரவு செய்ய ஆரம்பித்து விடுவார்கள்.

நீங்களே சொந்தமாக இசைத் தயாரிப்பது இன்னொரு வழி அதற்கு கொஞ்சமாவது இசை ரசிப்பு திறனாவது உங்களுக்கு இருக்க வேண்டும். இசையமைப்பாளர், பாடலாசிரியர், பாடகர், ஒலிப்பதிவு என்று மொத்த செலவுகளையும் ஒரு லட்ச ரூபாயில் நீங்கள் அடக்கி விடும்படியாக பட்ஜட் செய்ய வேண்டும். அதிக செலவில் சிறப்பாகக் கூட தயாரிக்கலாம். இன்றைய நிலையில் கள்ளப் பதிப்புகள் மற்றும் இணைய பதிவிரக்க பாதிப்புகளால் இசை விற்பனை பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டுள்ளதால். அதிகம் செலவுகள் செய்வதை தவிர்ப்பது நல்லது.

மேலே கூறியவைகள் எல்லாமே அனைத்துலக விநியோகத்திற்கான விலைப் பட்டியல். அது இல்லாமல் நீங்கள் இந்தியாவிற்கு மட்டும், மலேசியாவிக்கு மட்டும் அல்லது டுபாய்க்கு மட்டும் என்று பிரித்துக் கூட உரிமங்களை வாங்கலாம்.

சினிமா இசைக்கும் தனி இசைத்தொகுப்புக்கும் உள்ள வித்தியாசம் என்னவென்றால் சினிமா இசை குறைந்தது 6 மாத காலத்திற்குள் அதன் ஆயுளை முடித்து கொள்ளும். அதற்கு பிறகு உங்களால் விற்கவே முடியாது. சினிமா இசையை பொறுத்தவரை என்றும் உங்களால் விற்க முடியும் என்று சொன்னால் அது இளையராஜாவின் இசை மட்டுமே. அதுவும் அவரது நிகழ்கால திரை இசை நீங்கலாக.

ஆனால் தனி இசைத் தொகுப்போ அல்லது ஆன்மீக இசை தொகுப்போ பல நூறு ஆண்டுகள் கூட விற்க முடியும், நல்ல தரத்துடன் இருந்தால். ஒரு சினிமாவின் மீதான மோகம் அறுபது நாள்தான். ஆனால் நல்ல தனி இசை தொகுப்புக்கு அப்படியில்லை. அது பக்தி இசையாக இருக்கலாம், கர்நாடகமா இருக்கலாம் அல்லது பாப் இசையாக கூட இருக்கலாம். ஆனால் தமிழிலும் மற்ற இந்திய மொழிகளிலும் தனி இசை (ஆன்மிகம் நீங்கலாக) பிரபலமடையாததற்கு காரணம் சிறந்த அணுகுமுறை இதுவரை இல்லை. ஆனால் நிச்சயமாக சிறந்த எதிர்காலம் உண்டு. அதோடு சினிமா இசையின் ஆயுள் குறைவாக இருந்தாலும் இந்த குறைந்த ஆயுளில் அது எட்டும் தூரம் அதிகம். அதுக்கு காரணம் சினிமா நட்சத்திரங்கள். அவர்களை ப்ரண்ட்ஸ் (Brands) என்று சொல்லலாம். அந்த ப்ரண்டின் காரணமாகத்தான் விற்கப் படுகிறது. தனி இசை தொகுப்புகளில், பாடகர்களுக்கு இந்த ப்ரண்டை உங்கள் மார்கெட்டிங்க திறனால் உங்களால் உருவாக்க முடிந்தால், நடிகர்களுக்கு கிடைக்கும் புகழை இவர்களுக்கும் ஏற்படுத்தி உங்கள் ஆடியோவை விற்கலாம்.

சரி, இப்பொழுது உங்களுக்கு இசை கையில் வந்துவிட்டது. அடுத்தது அதை எப்படி இப்பொழுது வெளியிடுவது என்பதுதான். ஆனால் அதற்கு முன்பாக நீங்கள் அறிந்துக் கொள்ள வேண்டியது உங்கள் வருமானத்திற்கான வாயில்களையும் அதன் அளவுகளையும்.

முதலாவது - சிடி விற்பனை, இரண்டாவது - ரிங்டோன் மற்றும் காலர் டோன் எனப்படும் மொபைல் பதிவிரக்கங்கள், மூன்றாவது - டிஜிட்டல் பதிவிரக்கம், நான்காவது - வானொலி, தொலைக்காட்சி  மற்றும் கலை நிகழ்ச்சி பயன்பாடுகள், ஐந்தாவது - விளம்பரம் அல்லது பிற பயன்பாடுகள், ஆறாவது -  மறு பதிப்பு அல்லது ரீமிக்ஸ்.

சிடி விற்பனை - முதலில் எந்த ஏரியாவிற்கு அனுப்புவது, எவ்வளவு சிடிகள் தேவைப்படும் என்பதை கணக்கெடுத்துக் கொள்ளுங்கள். சிடி விநியோகம் பெரும்பாலும் விநியோகஸ்தர்கள் வழிதான் செயல்படுகிறது. மலேசியா சிங்கப்பூர் போன்ற நாடுகளில் ஒரு வாகனம் உங்களுக்கு இருந்தால் நீங்களே சொந்தமாக விநியோகம் செய்யலாம். அல்லது இங்கும் நீங்கள் ஒரு விநியோகஸ்தரை அமர்த்திக்கொள்ளலாம். குறைந்தது 1000 முதல் 2000 சிடிகளை மட்டும் நீங்கள் உற்பத்தி செய்து விநியோகத்திற்கு ஒப்படைத்து விட்டு, கையிருப்பு முடிய முடிய நீங்கள் மேற்கொண்டு உற்பத்தியை தொடரலாம்.

இதில் மிகப் பெரிய சவால், கடைகளிலிருந்தும் விநியோகஸ்தர்களிடமிருந்தும் விற்பனையான சிடிகளுக்கு பணத்தை பெறுவதுதான். அது உங்களால் வெற்றிகரமாக செய்ய முடிந்தால், நீங்கள் இந்தத் துறையில் நீடித்திருக்கலாம். பெரும்பாலான கடைகள் விற்பனையான சிடிகளுக்கான பணத்தை தருவதற்கு 3 முதல் 6 மாதம் வரை எடுத்துக் கொள்வார்கள். அதிலும் நீங்கள் இந்த 6 மாத காலத்தில்  ஒரு சிடி மட்டுமே வெளியிட்டிருந்தீர்கள் என்றால் உங்கள் பணத்தை தருவதில் மிகப்பெரிய அலட்சியம் காட்டுவார்கள். குறைந்தது 2 அல்லது 3 சிடிகளையாவது இந்த 6 மாதக் காலத்தில் வெளியிட்டு விட்டீர்கள் என்றால் உங்கள் குரலுக்கு அதிகாரமிருக்கும்.

ரிங்டோன் அல்லது காலர் டோன் தான் ஆசியாவில் அதிகம் விற்பனையாகும் இசை படிமங்கள். இது ஒருவகையில் உயிரியல் பரிணாமம் போல்தான். டார்வின் தியோரியின் படி நாம் இன்னும் அழிந்துப் போகாமல் இருப்பதற்கு காரணம் இந்த பரிணாம வளர்ச்சிதான். அதுபோல் இசை துறை கணிணி தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியில் கள்ளபதிப்புகளுக்கு இலகுவாக இடமளித்து அழிவை நோக்கி போய்க்கொண்டிருந்த நிலையில் அதே தொழில் நுட்ப வசதியை பயன்படுத்தி அதன் தொடர் வாழ்வுக்கு இன்னொரு வழியை ஏற்படுத்திக் கொண்டது.  இந்த காலர் டியூன் மோகத்தை என்னால் புரிந்துக் கொள்ளவே முடியவில்லை. முழு பாடலையும் பதிவிரக்கம் செய்ய இயலாது. அதிலும் முக்கியமாக அதை நீங்கள் கேட்கவே முடியாது, நீங்கள் கேட்பதற்காக உங்கள் பணத்தை நீங்கள் செலவலிக்கவில்லை என்பதும் உங்களுக்கு தெரியும், இருந்தும் அதி வேகமாக அதிகமாக விற்பது இந்த படிமங்கள்தான். அதனால்தான் இந்த விந்தை நிகழ்வை நான் டார்வின் தியோரியோடு ஒப்பிட விரும்புகிறேன்.

இதில் பெரும் லாபம் சம்பாதிப்பவர்கள் மொபைல் நிறுவனங்கள்.  ஏறக்குறைய 60% முதல் 70% வரை அவர்கள் எடுத்துக்கொண்டு மீதம் 30% தான் உங்களுக்கு வரும். அதிலும், இதற்கான தொழில் நுட்ப வசதியை மொபைல் நிறுவனங்கள் ஏற்படுத்தித் தருவதில்லை. அவர்கள் அந்த வசதியை ஏற்படுத்தி தரும் பிற நிறுவனங்களுடன் கூட்டு வைத்துக்கொண்டு அவர்கள் மூலமாகத்தான் உங்கள் இசை மொபைல் தளத்தில் இடம் பெற முடியும் என்ற நிலையை ஏற்படுத்தியிருப்பார்கள். இந்த தொழில் நுட்ப வசதியை ஏற்படுத்தி தரும் சில நிறுவனங்கள் காலர் டோன் வழி நீங்கள் பெறும் வருமானத்தில் 10% மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு மீதியை உங்களுக்கு தருவார்கள். மற்றும் பலர் 50% வரை எடுத்துகொள்வார்கள். அப்படிப் பார்த்தால் நீங்கள் மொத்தமாக 15% தான் உங்கள் வருமானமாக பெற முடியும். இதில் நீங்கள் தயாரிப்பாளர்களிடம் ராயல்டி முறையில் ஒத்துக்கொண்டிருந்தால் உங்களுக்கு 7.5% தான் மொத்த வருமானம். மொபைல் நிறுவனங்களின் இந்த ராட்ச ஆக்கிரமிப்பை இந்த முறை மும்பையில் நடந்த NOKIA MUSIC CONNECT நிகழ்வில் பலரும் குற்றம் சாட்டினார்கள். இதற்கு நிச்சயம் ஒரு தீர்வை எல்லோரும் எதிர்பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்தியா மலேசியா மற்றும் சிங்கப்பூர் என்று எல்லா நாடுகளும் இந்த முறையைதான் பின்பற்றுகிறது.


அடுத்தது டிஜிட்டல் பதிவிரக்கம். இணைய சட்டவிரோத பதிவிரக்கங்கள் பற்றி நாம் அதிகம் கூச்சலிடுகிறோம். ஆனால் அனுமதிக்கப்பட்ட பதிவிரக்கத் தளங்கள் என்று பார்த்தால எதுவுமே இல்லை. இப்பொழுதுத்தான் இந்திய இசை நிறுவனங்கள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ITUNES, AMAZONS போன்ற பதிவிரக்க தளங்கள் வழி தங்கள் பாடல் கிடைக்க வழிவகுக்கிறது. ஆனால் எல்லா தளங்களுமே அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய நாடுகளுக்குத் தான் தங்கள் சேவைகளை வழங்குகிறது. அதனால் அதிகபடியான விற்பனையை நாம் இதில் எதிர்பார்க்க முடியாது. இந்தக் கட்டுரை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் இன்று NOKIA மற்றும் CDBABY போன்ற தளங்கள் இந்தியா மலேசியா உட்பட ஆசிய நாடுகளுக்கு தங்கள் சேவையை விரிவாக்கம் செய்துள்ளது.  இது இசை நிறுவனங்களுக்கு ஒரு வரப்பிரசாதம்.  ரசிகர்களுக்கும் தான்.

இந்த இணைய பதிவிரக்க செயலிகள் அல்லது தளங்களுக்கு உங்கள் பாடல்களை தர வேண்டும் என்றால், டிஜிட்டல் விநியோகஸ்தர்களை அணுகலாம். இந்தத் தளங்களுடன் நீங்கள் தொடர்புக் கொண்டால் அவர்களே நல்ல டிஜிட்டல் விநியோகஸ்தர்களை உங்களுக்கு அறிமுகம் செய்வார்கள். நீங்களே நேரடியாக இந்தத் தளங்களுக்கு தருவதென்பது இயலாத காரியம் ஆனால் உங்களிடன் 1 கோடிக்கும் மேற்பட்ட பாடல்கள் இருக்கிறதென்றால் அவர்கள் உங்களை அவர்களது விநியோகஸ்தர்களாக நியமித்து கொள்ளலாம்.  இருந்தபோதும் பாடல்களை அவர்களின் செயலியில் அல்லது தளத்தில் பதிவேற்றம் செய்ய உங்களுக்கு, கணிணி தொழில் நுட்பம் தெரிந்த ஒரு நபர் தேவைப்படும்.

இந்த பதிவிரக்கத் தளங்கள் மொபைல் நிறுவனங்கள் போல் அல்ல. அவர்கள் உங்கள் விற்பனையில் இருந்து எடுத்துக்கொள்ளும் அதிகபடியான லாபம் 10% அல்லது 20% உட்பட்ட லாப விகதிமே. விநியோகஸ்தர்களும் அப்படிதான். சிலசமயம் விநியோகஸ்தர்களும் பதிவிரக்கத் தளங்களும் சேர்ந்தே மொத்தம் 10% மட்டுமே எடுத்துக் கொள்ளும் நல்லவர்களாக இருப்பார்கள். பலர் உங்களுக்கு பதிவிரக்கங்கள் நடக்கும் ஒவ்வொரு முறையும் விற்பனை தகவல்களை தந்து விடுவார்கள். ஆனால், இதில் உங்களுக்கு அந்நிய செலவானிகள், வெளிநாட்டு வரிகள், பண பரிமாற்ற வங்கி செலவுகள் என்று சில செலவுகள் இருக்கும். இவை எல்லாமே ஏறக்குறைய 10% - 20% இருக்கும்.

CDBABY, AMAZON போன்ற நிறுவனங்கள் உங்களுடைய சிடியை அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய கடைகளுக்கு கூட விநியோகம் செய்யும் சேவையை வழங்குவார்கள். இது கொஞ்சம் அதிகபடியான செலவுகளை ஏற்படுத்தும்  சேவைதான். இருந்தாலும் GRAMMY உட்பட சில சர்வதேச விருதுகள் உங்கள் நிறுவன வெளியீடுகளுக்கு வேண்டும் என்றால் நீங்கள் சிடி விற்பனையில் அக்கறை காட்டலாம். காரணம் இந்த விருதுகளுக்கான போட்டிகளில் பங்கெடுக்க நீங்கள் கட்டாயம் சிடி விற்பனையை காட்டியாக வேண்டும். டிஜிட்டல் விற்பனைகள் கணக்கில் எடுத்துகொள்ள பட மாட்டாது.

அடுத்ததாக, வானொலி, தொலைக்காட்சி மற்றும் பொது நிகழ்வு அல்லது கலை நிகழ்ச்சிகள் வழிப் பெறப்படும் வருமானம். அதாவது உங்கள் பாடல்களை பயன்படுத்துகிறவர்கள் உங்களுக்கு தரும் FEE அல்லது பயனீட்டிற்கான தொகை. இவைகள் இரண்டு வகைப்படும். 

ஒன்று Phonograph Public Performance ராயல்டி மற்றொன்று Public Performance Royalty. முதலாவது ராயல்டி உங்கள் வெளியீடுகளை வானொலியில் ஒலிப்பரப்புவதற்காக தரப்படும் ராயல்டி. அல்லது உங்கள் பாடல் தொலைகாட்சியிலோ அல்லது கலை நிகழ்வுகளிலோ பயன்படுத்தப்பட்டால் தரப்படு ராயல்டி. இதை நீங்கள் நேரடியாக வானொலி தொலைக்காட்சிகளிடம் இருந்து பெறலாம். ஆனால் சிறிய நிறுவனங்களை அவர்கள் பொறுப்படுத்துவதில்லை. எந்த இந்திய தொலைக்காட்சியும் இந்த ராயல்டிகளை தருவதில்லை. இந்திய தொலைகாட்சியென்று நான் குறிப்பிடுவது எல்லா நாடுகளில் இயங்கும் தமிழ் இந்தி நிகழ்ச்சிகளை வழங்கிவரும் தொலைக்காட்சிகள்.  முதல் வகை இசைத் திருட்டு, கள்ள பதிப்புகளும் இணைய பதிவிரக்கங்களும் என்றால். இது இரண்டாம் வகை.

எல்லா நாடுகளிலும் இசை நிறுவனங்கள் ஒன்றினைந்து ஒரு இயக்கத்தை நிறுவி இருக்கிறார்கள். அவர்களிடம் உறுப்பினர்களாக நீங்கள் சேருவதன் வழி, அவர்கள் மூலமாக நீங்கள் இந்த ராயல்டிகளை பெற்றுக்கொள்ளலாம். உதாரணத்திற்கு, இந்தியாவில் PPL மற்றும் SIMCA, மலேசியாவில் RIM அல்லது PPM.  ஆனால் நீங்கள் உறுப்பினராக இணைய கொஞ்சம் சந்தா செலுத்த வேண்டி வரும்.

அல்லது எல்லா வழிகளும் பணம் தரும் வழியென்று எண்ணாமல், உங்கள் இசை வானொலிகளில் ஒலிபரப்படுவதும், தொலைக்காட்சியில் பயன்படுத்தப்படுவதும் உங்கள் பாடல்களுக்கு கிடைக்கும் விளம்பரம் என்று சகித்துக் கொள்ளுங்கள். 

இன்னொரு ராயல்டி உண்மையில் இசையமைப்பாளர்களுக்கும் பாடலாசிரியர்களுக்கும் தரப்படுவது. அவர்களுக்கும் 50% தரப்பட்டு மீத 50% சதவிகிதம் பதிப்பாளர்களுக்குத் தரப்படும். இது பெறும்பாலும் வெளிநாடுகளில்தான் நடப்பில் இருக்கிறது. இந்தியாவில் பதிப்பாளர்கள் என்பது என்பதற்கு பதில் ஆடியோ நிறுவனங்களுக்கு வழங்கிவருகிறார்கள்.  இந்த ராயல்டியை பெற நீங்கள் காப்புரிமை இயக்கத்தில் உறுப்பினர் ஆக வேண்டும். இது அரசாங்கத்தால் அனுமதி அளிக்கப்படும் காப்புரிம இயக்கம். இந்தியாவில் IPRS, மலேசியாவில் MACP, அமெரிக்காவில் ASCAP ஐரோப்பாவில்  PRS மற்றும் BMI போன்றவைகள் இத்தகைய காப்புரிம இயக்கங்கள்.

இது தவிர விளம்பரங்களுக்கு உங்கள் பாடல்கள் பயன்படுத்தப்படுவதற்கும், சினிமாவில் சில காட்சிகளுக்கு பயன்படுத்தப் படுவதற்கும், கலை நிகழ்ச்சியில் பாடப் படுவதற்கும் என்று உங்கள் பாடல்கள் எங்கு பயன்படுத்தப் பட்டாலும் அதற்கு உங்கள் பாடலை பயன்படுத்துபவர்கள் ராயல்டி அல்லது பயனீட்டு தொகையை வழங்கியாக வேண்டும்.  ஆனால் இந்தியர்கள் அதிலும் நமது தமிழர்கள் இதை பொருட்படுத்துவதே இல்லை. சரிகாமா போன்ற பெரிய நிறுவனங்கள் வக்கீல் நோட்டீஸ், வழக்கு என்று பயமுறுத்தி சட்ட வழிகளில் மிரட்டி உபயோகிப்பவர்களிடமிருந்து ராயல்டியை வாங்கிவிடுவார்கள். சின்ன நிறுவனங்கள் அந்த சவால்களை எதிர்நோக்கிதான் ஆகவேண்டும். கொஞ்சம் பணமும் செலவு பண்ண வேண்டும்.

அமெரிக்க ஐரோப்பிய நாடுகளில் இத்தகைய பயனீட்டுக்கு உங்கள் பாடல்களை தருவதற்கென்றே சில நிறுவனங்கள் உண்டு. அவர்களிடம் உங்கள் பாடல்களை பதிவு செய்துக் கொண்டால் அவர்கள் உங்கள் பாடல்களை விளம்பரப் படுத்தி, அனுமதி பெற்றுத் தருவதோடு அதற்கான ராயல்டியையும் தருவார்கள். ஒரு ஹலிவூட் படத்திலோ விளம்பரத்திலோ உங்கள் பாடல் இடம் பெற்றால் அது மிகப்பெரிய விளம்பரமும் லாபகரமானதாகவும் உங்களுக்கு இருக்கும். இந்தியாவிலும் மலேசியாவிலும் இதைக்கூட ஒரு தொழிலாக நீங்கள் செய்ய நல்ல வாய்ப்பு இருக்கிறது. அமெரிக்காவில் PUMP AUDIO என்ற நிறுவனம் நல்ல உதாரணம், இதுபோன்ற இசை பயனீட்டிற்கு அனுமதி வழுங்குவதில்.

ஆனால் இதற்கெல்லாமே அடிப்படையாக இருக்கப் போவது உங்களுடைய ஒப்பதங்கள்தான் (AGREEMENTS). தயாரிப்பாளர்களுடன், இசையமைப்பாளர்களுடன், விநியோகஸ்தர்களுடன், என்று எல்லா தரப்புகளுடனும் நீங்கள் செய்துக்கொள்ளும் ஒப்பொந்தங்கள் மிக மிக முக்கியமானது. சிறு தவறுகளோ அல்லது கவனக்குறைவோ உங்கள் மொத்த உழைப்பையும் முதலீட்டையும் பாழ் படுத்திவிடும் அபாயம் உண்டு. அதனால் கண்டிப்பாக உங்களுக்கு ஒரு வழக்குறைஞர் இருந்தாக வேண்டும்.  அதிலும் காப்புரிமம் பற்றிய ஞானம் உள்ளவராக இருத்தல் அவசியம். 

அல்லது இணையங்களில் நீங்கள் தாராளமாக பல ஒப்பந்த சாம்பிள்களை பெற்றுக்கொள்ளலாம். கொஞ்சம் ஆங்கில ஞானம் இருந்தால் உங்கள் தேவைக்கு ஏற்ப நீங்கள் அதில் பல மாற்றங்களை செய்து பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம். சில சமயங்களில் சிறந்த ஒப்பந்தங்களை தயார் செய்து தர வக்கீல்கள் 50,000 ரூபாய் அல்லது 5,000 மலேசிய ரிங்கிட் வரை கேட்பது உண்டு. அப்படியிருப்பின் நீங்களே தயாரிப்பதுதான், சிறந்த வழிமுறை.

இசைத்துறை என்ற தொழில்நுட்பத்தின் ஊடாக பல வாயில்களை இன்று நமக்கு தந்துள்ளது. உதாரணத்திற்கு மொபைல் அப்லிகெஸன் mobile applications, itunes applications, கணிணி விளையாட்டிற்கான இசை, Loops, Samples, மெமொரி கார்டுகளிலும் KIOSK வழி பாடல்களை விற்பது என்று பல வாசல்கள் உங்கள் முன் இருக்கிறது. இதற்கெல்லாம் செலவுகளும் வேலைகளும் அதிகம். சிறந்த அணுகுமுறைகளின் வழிதான் நீங்கள் லாபத்தை ஈட்ட முடியும் இல்லையென்றால் இவைகள் எல்லாம் உங்கள் நிறுவனத்தைப் பற்றிய பெரிய பிம்பங்களை உருவாக்க மட்டுமே உதவும், லாபம் ஈட்டித் தராது.

நமது உள்ளூர் கலைஞர்களும், தனி இசை தொகுப்பு வெளியிட விரும்பும் இந்திய இசை கலைஞர்களும் சினிமா இசை மோகத்தில் இருக்கும் இசை நிறுவனங்கள் ஒவ்வொன்றாக தொடர்புக் கொண்டு கெஞ்சிக் கொண்டிருப்பதைக் காட்டிலும், தாங்களே சொந்த இசை நிறுவனங்களை நிறுவலாம். மேலை நாடுகளில் இது ஒரு கலாச்சாரமாகி அப்படி நிறுவப்படும் நிறுவனங்களை Independent Labels என்றும் அத்தகைய கலைஞர்களை Independent Artists என்றும் அழைக்கிறார்கள். எனக்கொரு போட்டியாளர் உருவாவதில் எனக்கு எந்த ஆட்சேபனையும் இல்லை.

PEEPLI LIVE

இன்று காலை Sun நாளிதழில் அமிர் க்ஹானின் Amir Khan பீப்லி லைவை (Peepli Live) படம் இந்த முறை வெளிநாட்டு படங்களுக்கான ஆஸ்கார் போட்டிக்கு இந்தியாவால் தேர்ந்தெடுக்கப் பட்டதை படிக்க நேர்ந்தது. சிறந்த தேர்வு என்று நான் நினைக்கிறேன்.

மலேசியாவில் அந்தப் படம் இன்னும் திரைக்கும் வரவில்லை விசிடி டிவிடியும் கிடைக்காது. காரணம் அது துளிகூட சினிமா சாயம் இல்லாத அப்பட்டமான கிராமிய சித்திரம். கடந்த மாதம் இந்தியாவில் ஹரியானாவில் உள்ள கர்நாள் என்ற இடத்திற்கு சென்றிருந்த போது காரில் ஒரு பாடலை கேட்க நேர்ந்தது. டேசு மேரா ரங்கு தேசிய பாபு, காட்டு காட்டு மே கட்டா என்று வரும் அசல் வட இந்திய கிராமிய பாடல். எனது வட இந்திய பஞ்சாபி நண்பர் அந்தப் பாடலை நான் விரும்புவதை கண்டு பெரும் வெறுப்பே அடைந்துவிட்டார். அவரோ நாள் முழுக்க விண்ணைத் தாண்டி வருவாயாவில் வரும் ஆஹா அடடா பெண்ணே பாடலில் மெய்மறந்துக் கிடந்தார்.  இந்த பாடலை மேல் எனக்கிருந்த மோகத்தால் அந்தப் படம் திரைக்கு வந்திருப்பதை கூறியதும் நாங்கள் இருவரும் செல்வதென்று முடிவு பண்ணினோம்.

படம் ஒரு டாக்குமெண்டரி போல் இருந்தாலும் அரங்கமே சிரித்துக்கொண்டே இருந்தது. அந்த அளவு படம் முழுவதும் நகைச்சுவை. ஆனால் சத்தியமாக எனக்கு எதுவும் புரியவில்லை. மொழி புரியவில்லை ஆனால் உணர்வையும் செய்தியையும் உள்வாங்கிக் கொண்டேன். நண்பர் சொன்னார், படம் முழுவதும் கொச்சை வார்த்தைகள் அதிகம். எப்படி சென்சர் அனுமத்தித்தார்கள் என்று தெரியவில்லை என்றார். இந்த படம் முழுக்க பாலாவின் நான் கடவுளில் வரும் பிச்சைக்காரர்களையும் அவர்கள் வாழ்க்கையையும் பாலா காட்டியிருந்தது போன்ற பிரமையையே ஏற்படுத்தியது. ஆரியாவின் ஹிரோயிஸம் இல்லாது அந்த பிச்சைக்காரர்களின் வாழ்க்கையை மட்டுமே எந்த சினிமா பூசலும் இல்லாது எடுத்திருந்தால் எப்படியிருக்குமோ அப்படி இருந்தது இந்தப் படம். இதிலும் அதில் விரைவி கிடந்தது போல நகைச்சுவை உணர்வு அதிகம். ஆனால் கதை நகைக்கக் கூடியது அல்ல.

விவசாயிகள் பலர் தொடர்ந்து தற்கொலைகள் செய்துக்கொள்கிறார்கள். காரணம் விளைச்சல் முன்போல் இல்லை, அரசாங்க உதவி இல்லை என்று பல. அரசாங்கம் அவர்களுக்கு தரும் நஷ்ட ஈடும் கடனும் அரசியல் வாதிகளால் சுரண்டப்படுகிறது. கடனை கட்ட வழியில்லாதவர்கள் நிலத்தை விற்றுவிடுகிறார்கள். விவசாய அமைச்சரோ, இதற்கெல்லாம் தீர்வு, தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியை நோக்கி நாம் செல்வதுதான் என்கிறார். இதைப் பற்றி கட்டுரை எழுத வற்புறுத்தப்பட்டு, சமூக அக்கறையும் கொஞ்சம் கொண்ட ஒரு நிருபரை பிப்லி என்ற அந்தக் கிராமத்திற்கு அனுப்புகிறார் பத்திரிக்கை ஆசிரியர். அவருடைய வேலை, சமீபத்தில் இறந்த ஒரு விவசாயியின் குடும்பத்தைப் பற்றி செய்தி சேகரித்து வருவது. அவர்கள் இது பற்றி பேசி முடிக்கும் நிலையில் மின்சாரம் வருகிறது. அப்பாட என்று அச்சு வேலைகள் ஆரம்பிக்க ஆயுத்தமாகும் போது மீண்டும் மின்சாரத் தடங்கள் என்று இது போன்ற நிகழ்கால் இந்தியாவை பல இடங்களில் எந்த விமர்சனமும் செய்யாமல், பொறுப்படுத்தாமல் யதார்த்த இந்திய குடிமகனின் மனநிலைபோல் பல காட்சிகள் நகர்ந்து செல்கிறது.

நிருபர் அந்த விவசாயியை தேடிப்போகும் போது வழியில் ஒரு வயதான முதிய விவசாயியை காண்கிறார். அவரிடம் விசாரிக்கிறார். அவரோ இவரை பொறுப்படுத்தாமல் குழித்தோண்டிக் கொண்டிருக்கிறார். ஏழ்மையால் பெரிதும் பாதிப்புக்குள்ளாகியிருப்பது அவர் தோற்றத்தில் தெரிகிறது. அவர் இப்படி தினம் தினம் தன்னை வருத்தி குழி தோண்டிக் கொண்டேயிருக்கிறார். அவரை யாருமே பொருட்படுத்தவே இல்லை. இந்த நிருபரும். கடைசியில் அவர் தற்கொலை செய்துக் கொண்டபிறகு, அந்த குழியை இந்த நாளுக்காகதான் அவர் இதுநாள்வரை  வெட்டி வந்தார் என்று தெரியும் போது நிலைகுலைந்து போகிறான் இந்த நிருபன். (குழி வெட்டியது கிணற்றுக்காக என்று நணபர் யுவராஜன் இப்பொழுது கூறினார், இதெல்லாம் சினிமா கண் உள்ளவர்களுக்குதான் புரியும் மென்று வழக்கமான ஈவு இரக்கமற்ற தொனியிலே நக்கலடித்தும் விட்டார்).

அவன் தேடிவந்த அந்த இறந்த விவசாயியைப் பற்றியும் அவன் குடும்பம் பற்றியும் செய்தி சேகரிக்க முடியாமல் வருத்ததுடன் திரும்பும் வேலையில், அரசாங்க உதவி நிதியை வேண்டி தினம் தினம் அந்த கிராமத்து ஆழுங்கட்சி தலைவரிடம் நடந்து நடந்து ஏமாற்றம் அடைந்து திரும்பும் இரு சகோதரர்கள், இதே நிலை நீடித்தால் நாமும் தற்கொலை செய்துக்கொள்ள வேண்டியதுதான், என்று பேசிக்கொண்டு போக, அந்த நிருபர் அவரை பேட்டி எடுத்து, தனது இறுதி நாளை எண்ணிக் கொண்டிருக்கும் இன்னொரு ஏழை விவசாயி என்ற தலைப்புடன், இவரும் தற்கொலை செய்துக் கொள்ள முடிவெடுத்திருக்கிறார் என்று செய்தி வெளியிட, அது பரபரப்பாகிறது.

சமீபத்தில் விவசாயத் துறை அமைச்சரிடம் பேட்டி எடுத்து பரபரப்பாக்கிய தொலைக்காட்சி நிறுவனமொன்று இந்த தற்கொலைப் பற்றிய செய்தியை தங்களது முந்தைய பரபரப்பு செய்தியுடன் தொடர்புபடுத்தி இன்னும் பிரபலமடைய, அந்த பத்திரிக்கை நிருபரை தொடர்புக் கொண்டு அந்த கிராமத்துக்கு செல்கிறார்கள். அந்த விவசாயியையும் அவனது குடும்பத்தை சில செயற்கை நாடகங்களுடன் செய்தியாக வெளியிட அது இன்னும் பிரபலமடைகிறது. அதன் வெற்றியால் (PR Rate), எல்லா தொலைக்காட்சி நிறுவனங்களும் அங்கு படையெடுக்கிறது. அந்த விவசாயியோ எதுவும் சொல்ல இயலாதனாயும், அதை தனக்கு எந்த வகையிலும் சாதகமாக பயன்படுத்தி க் கொள்ளத் தெரியாதவனுமாய், நடுக்காட்டில் விடப்பட்டவன் போல் இருக்கிறான். இவனுடைய செய்தி ஏற்கனவே பத்திரிக்கையில் வந்ததற்கு ஆளுங்கட்சி அரசியல் தலைவரின் அடியாட்களிடம் ஏற்கனவே அடியும் வாங்கி இருப்பதால் மேலும் பயந்துப் போய் இருக்கிறான்.

இப்பொழுது அவனுக்கு உதவிகள் கிடைப்பதற்கு மாறாக, அவனது தின வாழ்க்கை தொலைக்காட்சியில் ஒளிப்பரப்பட ஆரம்பித்துவிட்டது. அவன் காலையில் எழுந்து காலைக்கடன் முடிப்பதைகூட படம் பிடிக்க இந்த சேனல்கள் அவனை துரத்திக்கொண்டேயிருந்தது. ரியலிட்டி நிகழ்ச்சிகள் இன்று தொலைக்காட்சியை ஆக்கிரமித்து பல நபர்களின் தனிப்பட்ட வாழ்க்கையை பாதிப்பதோடு ஒட்டு மொத்த சமூகத்தின் கலாச்சாரத்தையும் பாதித்து வருகிறது. ஒரு ரியலீட்டி நிகழ்ச்சியால் தற்கொலை செய்துக்கொண்டது தொடர்பாக தொடுக்கப்பட்ட வழக்கில் உச்ச நீதிமன்றம் ‘பிடிக்கவில்லை யென்றால் சேனலை மாற்றிக்கொள்ளுங்கள்’ என்று சமீபத்தில் டில்லியில் தீர்ப்பு வழங்கியது கவனிக்கப் பட வேண்டும். ஆக இந்த ரியலீட்டி நிகழ்ச்சிகளின் மோகத்தாலும் தாக்கத்தாலும் மீடியாக்கள் இவனது அவலத்தையும் நிகழ்ச்சியாக வழங்க தயாராகிவிட்டது. அவனது வீடும், வாழ்க்கையும், கிராமமும், விவசாயிகளின் சோகமும் ஒரு ரியலீட்டி நிகழ்ச்சிக்கு களமாக மாறி, அவனது வீட்டை சுற்றி செட்டுகள் போடப்பட்டு, விளக்குகள் பொறுத்தப்பட்டு, அன்றாட தொலைக்காட்சி பார்வையாளர்களின் கவனத்தை ஈர்க்க பெரும் நாடகம் தினம் தினம் அங்கு அரங்கேரத் தொடங்கியது.

மறு புறம் இதை வைத்து ஒரு தேச அரசியலே அரசாங்கத்தாலும் அரசியல் கட்சிகளாலும் நடத்தப்பட்டது. சாதி அரசியலும் இதில் பங்கு சேர்த்தது. சில அரசு சாரா இயக்கங்கள் அவனுக்கு பிரயோசனமே இல்லாத பல உதவிப் பொருட்களை அந்த விவசாயிக்கு வழங்கி சென்றது. அந்த குடும்பத்தின் வறுமை ஒழியவில்லை. இதையெல்லாம் பார்க்கும் இதைப்பற்றி முதலில் செய்தி வெளியிட்ட பத்திரிக்கை நிருபன் தன்னால் எதுவும் செய்ய இயலவில்லையே என்று வறுத்தப்படுகிறான். பல சமயங்களில் தொலைக்காட்சியின் நிகழ்ச்சி தயாரிப்பாளர்களுக்கு அவன் முன்னிறுத்தும் கருத்துக்களில் உடன் பாடு இல்லாமல் போகிறது. 

இது எல்லாம் ஒரு புறம் நடந்து வர, ஏற்கனேவ பல நாட்களாய் குழி தோண்டி வந்த ஏழை வயோதிக விவசாயி எலி மருந்து உண்டு இறந்து விடுகிறான். அங்கு ஒரு சிலரே இருக்கிறார்கள். இந்த நிருபரும். அவன் முதலில் விவசாயிகளின் தற்கொலை செய்தியை வெளியிட்டதே இந்த மாதிரியான கொடுமை இனி வரக்கூடாது என்பதற்காகத்தான். ஆனால் அது மிகப் பெரிய வியாபாரமாகவும் அரசியலாகவும் சில தரப்பால் உருவாக்கப்பட, இன்னொரு விவசாயி இந்த மீடியாக்களையும் அரசியல் வாதிகளையும் கொஞ்சமும் உறுத்தாமல் இறந்து போகிறான். அதிலும் பிறருக்கோ அல்லது அவனை சுற்றியுள்ள மற்ற ஏழை விவசாயிக்கோ சிரமம் வைக்காமல் குழியையும் தோண்டிவைத்து விட்டு இறந்துபோகிறான். 

இதற்கிடையில் தொலைக்காட்சியில் தான் காலைக் கடன் கழிப்பதை யாரும் படம் எடுத்து விடக்கூடாது என்று பதுங்கி பதுங்கி ஒதுக்குப்புறமாய் ஒதுங்கும் அந்த நாயக விவசாயியை ஆளும் கட்சியின் கிராமத்து அரசியல் தலைவன் கடத்தி சென்றுவிடுகிறான். அவனால் ஆட்சிக்கே ஆபத்து வரும் நிலை வந்திருப்பதால் என்று நான் நினைக்கிறேன். இதை அந்த நிருபன் கண்டு பிடித்து விடுவதோடு தான் கூட்டி வந்த தொலைகாட்சி நிறுவனத்திற்கு விசயத்தைச் சொல்ல அவர்கள் ரகசியமாகப் புறப்பட மற்றத் தொலைக்காட்சி நிறுவனங்களும் இவர்களை மோப்பம் பிடித்து பின் தொடர்கிறது. இறுதியில் நடக்கும் கிளைமாக்ஸ் குளுறுபடியில் அந்த விவசாயியை அடைத்துவைத்திருக்கும் வீடு தீக்கிறையாக அதில் அந்த பத்திரிக்கை நிருபன் இறந்து விடுகிறான். அதை இந்த விவசாயிதான் இறந்து விட்டதாக மீண்டும் மீடியாக்கள் செய்திகள் பரப்பிவிடுகிறது.

இப்பொழுது அந்த விவசாயின் அண்ணன் அந்தக் குடும்பத்தின் பொறுப்பை ஏற்றுக்கொள்வதோடு மீண்டும் தினம் தினம் பல மையில்கள் நடக்கிறான், இப்பொழுது தனது தம்பி இறந்ததற்கு அரசாங்கத்திடமிருந்து இழப்பீடோ அல்லது உதவித் தொகையோ வேண்டி. இப்பொழுதும் அது கிடைக்கும் என்று தோன்றவில்லை.

கேமெரா இப்பொழுது அந்த கிராமத்தை விட்டு வெளியேறிச் சாலைக்கு வந்து, பிறகு நெடுஞ்சாலையை அடைந்து, பிறகு பட்டணத்துக்குள் நுழைந்து டில்லியின் பிரதான நகருக்கு வருகிறது. வாண் உயர கட்டிடங்கள் ஆங்காங்கு எழுப்பப்பட்டுக் கொண்டிருக்கும் காட்சிகளும் கூலித்தொழிலாளிகள் பலர் அங்கு வேலைசெய்வதும் காட்டப்படுகிறது. அதில் தூசுப் படிந்த முகத்துடன் கேள்விக்குறியுடன் அந்த நாயகன் தானும் ஒரு கூலித்தொழிலாளியாக அமர்ந்திருக்கிறான்.

1.8 மில்லியனோ அல்லது 18 மில்லியனோ (நினைவிலில்லை) விவசாயிகள் எதோ ஒரு வருடத்தில் (வருடமும் எனக்கு மறந்து போச்சு)இந்தியாவில் விவசாயத்தை கைவிட்டிருக்கிறார்கள் என்ற வாக்கியத்துடன் படம் முடிகிறது. படம் முடிந்து வெளிவரும் வரை அந்த சினிமா உங்களை பாதிக்காமல் நகைச்சுவையுடன் முழுவதும் கொண்டு செல்லப்பட்டிருக்கும். ஆனால் தியேட்டரை விட்டு நீங்கள் வெளியில் வரும் போது அது உங்களை கண்டிப்பாகப் பாதிக்காமல் இருக்காது.

இத்தனைக்கும் ஒரு வசனமும் புரியாமல், என்னால் உள்வாங்கிக் கொள்ளப் பட்டதைத்தான் நான் எழுதியிருக்கிறேன். வசனம் புரிந்தால் நிச்சயம் அதன்  பிரமாண்டம் இன்னும் விரியும் என்று ஊகிக்க முடிகிறது. இத்தனைக்கும் நஸ்ருடின் ஷாவைத்தவிர யாருமே சினிமா முகங்கள் அல்ல. அதிலும் அவர்கூட விவசாய அமைச்சராக இரண்டு காட்சிகளில்தான் தலைக்காட்டியிருப்பார். இசையும் கமர்சியல் இல்லாத அசல் கிராமியம்.  (ஒருவேளை பருத்தி வீரன் படம் அமீருக்கு இந்த பீப்லி லைவைத் தயாரிப்பதற்கான நம்பிக்கையை ஏற்படுத்தி இருக்கலாம்). ஆனால் இந்தப் படம் இந்திய வரலாற்றில் மிகப் பெரிய வசூல் சாதனையை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது இந்த முறை. அதுவும் ஆச்சரியம்.

ஆஸ்கார் கிடைக்கலாம்.

Friday, July 30, 2010

வ‌ற்றிப்போகும் சினிமா இசை!



வாழ்க்கையில் பல சமயங்களில் நமக்கு தேவையாய் இருப்பது பிறரின் உதவியல்ல, ஆறுதலான வார்த்தையும் நம்பிக்கை விதைக்கும் சொற்களும்தான். என்னிடம் வரும் பல இசைக் கலைஞர்கள் பெரும்பாலும் தங்களுடைய இசையை வெளியிடும் வாய்ப்பைத் தேடி வருவதைக் காட்டிலும் தங்களின் இசையின் மீதும் திறனின் மீதும் பிறருடைய நம்பிக்கையான வார்த்தைகளை எதிர்பார்த்துதான். அதனாலேயே பல சமயங்களில் தேவையில்லாமல் அதிக நேரம் அவர்களுடன் செலவிட வேண்டி வரும். அவர்களை காயப்படுத்தக் கூடாது என்பதற்காகவே. இரண்டு காரணங்கள்தான் எனக்கு. ஒன்று, அவர்கள் இசை பிடிக்கவில்லை என்பதால் அது சிறந்த இசையல்ல என்று அவர்கள் எண்ணிவிடக்கூடாது. மற்றொன்று இந்த இசை விற்காது என்பதாலோ அல்லது விற்க முடியாமல் போகலாம் என்று நான் சொல்லும் காரணத்தாலோ அவர்கள் மனமுடைந்து அவர்களின் இசை முயற்சியை கைவிட்டு விடக்கூடாது.

இன்றைய நிலையில் தொடர் இசை முயற்சிகள் செய்யும் கலைஞர்கள் யாருமேயில்லை. எல்லோரும் பாதியிலேயே மனமுடைந்து போய்விடுகிறார்கள். சினிமா இசை இன்னும் கொஞ்சக் காலத்திலேயே தேங்கிவிடும் என்று எனக்கு பெரிதும் தோன்றுகிறது. இன்றைக்கும், சினிமா இசை விற்கப்படுவதேயில்லை. இது இசைத்தொழிலில் இருப்பவர்களுக்கு கண்டிப்பாகத் தெரியும். திருட்டு இசைத் தட்டு, சட்டவிரோத பதிவிரக்கங்கள் என்ற காரணங்களையெல்லாம் தாண்டி அப்பட்டமாய் தெரியும் மிகப் பெரிய உண்மை, சினிமா இசை தரமிழந்து, ஆன்மா அற்று வருகிறது. ஒலிகள் நிரப்பும் வேலைகள்தான் நடந்து வருகிறதே த‌விர‌ இசை தொலைந்து விட்டது. வியாபாரம் தெரியாதவர்களால் யாருடைய பணமோ எப்படியோ செலவழிக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்திய இசைத்துறையில் சரிகமா, டைம்ஸ், முயூசிக் டுடேய் போன்று நிரந்தரமாய் இன்றும் இயங்கி வரும் நிறுவனங்கள் எத்தனை? அதுவும் சினிமா இசையை மட்டுமே நம்பி இருக்கும் நிறுவனங்கள் எத்தனை? இன்று அதிக அளவில், பெரிய பெரிய திரையிசைப் பாடல்கள் வாங்கும் நிறுவனங்களின் வரலாறு எத்தனை ஆண்டுகள் பிற்பட்டது? ஆனால் இவை இசைத்துறையின் எதிர்காலத்தைப் பற்றி ஒரு குறுகலான பார்வையை எனக்குத் தருவதைக்காட்டிலும் மாற்று இசைக்கான ஒரு மிகப் பெரிய வாசல் திறந்து கிடப்பதாகதான் தோன்றுகிறது.

சினிமா வட்டத்திற்கு வெளியே, ஆன்மாவிற்குள் பிரபஞ்ச இசையை அடக்கிக்கொண்டு உச்ச வெளிப்பாட்டிற்கான தருணத்திற்காக காத்துகொண்டிருக்கிறது ஒரு பெரும் கூட்டம். வாய்ப்புகள் இல்லாமலும், வாய்ப்புகளை உருவாக்கிகொள்ளத் தெரியாமலும் ஒரு பெறும் கூட்டம் புதிய இசை முயற்சிகளை கைவிட்டு நிற்கின்றது அல்லது வெளிக்கொண்டுவர தயங்கி நிற்கிறது. அவர்கள், பல சமயம் தங்களது முயற்சிகளை விட்டு விட்டு அன்றாட வாழ்க்கையில் தொலைந்து விடுகிறார்கள் அல்லது வாய்ப்புகள் சினிமாவில்தான் இருக்கிறது என்று சினிமா வாய்ப்புகளில் தங்களின் சுயத்தை தொலைத்து விடுகிறார்கள். எத்தனை ரியலீட்டி இசை நிகழ்ச்சிகள் தொலைக்காட்சிகளில், எத்தனை திறமைசாலிகள், யாரால் கவனிக்கப் படுகிறார்கள்? எல்லா திறனாளிகளும் மற்றவர்களின் கல்லாக்களை நிரப்பிவிட்டு வெற்றுப் புகழ்ச்சியால் வழியனுப்பப்படுகிறார்கள்.

எல்லா ஆடியோ நிறுவனங்களும் சினிமா சம்பந்தப்பட்ட வியாபாரிகளாலும் அல்லது இசையல்லாத ஆன்மீகம் விற்கும் நபர்களால் ஆக்கிரமிக்கப்பட்டுள்ளதால், இசை தரிசனமற்றவர்களாக அவர்கள் இருக்கிறார்கள். அதனால் சினிமா அல்லாத எல்லா இசை முயற்சிகளையும் சட்டென்று நிராகரித்து விடுகிறார்கள். அதனால் புதிய கலைஞர்கள் தங்கள் இசையை எப்பொழுதும் சினிமா இசைச் சாயலில் கொண்டுவருகிறார்கள் அல்லது சினிமா வாய்ப்புகள் தேடுகிறார்கள். என்னிடம் வரும் எல்லா இசையும் 99% சினிமா இசைபோலவோ அல்லது அதன் பாதிப்பிலோ அல்லது அதன் அப்பட்டமான நகலாகவோதான் இருக்கிறது. அவர்களுடையதை நான் சினிமா இசைபோல் இருக்கிறது, வேறு எதாவது வித்தியாசமாக எதிர்பார்க்கிறேன் என்று சொல்லும் போது அவர்களுக்கு அதிர்ச்சியாகவும் அதேசமயம் ஒன்றும் விளங்காதவர்களாக முழிப்பதும் வாடிக்கையாக இருக்கும். காரணம் எல்லா நிறுவனங்களும் அவர்களை சினிமா இசைச் சாயலில் பாடல் போடும்படிதான் ஆலோசனை வழங்கியிருக்கிறது, ஊக்குவிக்கிறது. சிலர் அந்த தர்ம சங்கடத்தை எனக்கு அளிக்காமல் அவர்களாகவே முன்வந்து ‘இந்த இசை அப்படியே சினிமா பாடல் போலவே இருக்கும் கண்டிப்பாக மக்கள் ரசிப்பார்கள்’ என்று சான்றிதல் தருவார்கள்.

இசையோடு வருபவர்களை காட்டிலும் சினிமா கனவோடு வருபவர்கள்தான் அதிகம். ஒன்றை கண்டிப்பாக நம்புங்கள். சினிமா இசையின் காலம் முடிந்து விட்டது அதன் கடந்த கால வெற்றிகளில்தான் பலரும் அதன் ஆயுளை நீட்டி வருகிறார்கள். புதிய இசைகளுக்கான வாய்ப்புகள் விஸ்தாரமாக இருக்கிறது. அவைகளுக்கான தளம் சினிமா அல்ல. அப்படி வலிய முயற்சிக்கும் போது கார்த்திக்ராஜாவின் அச்சமுண்டு அச்சமுண்டு இசைபோலவோ அல்லது உன்னைப் போல் ஒருவன் இசைப்போலவோ யாராலும் கவனிக்கப்படாமல் போகும். சினிமாவில் இசை கவனிக்கப்படுவது இல்லை. எந்த சினிமா விமர்சனமும் இசையை பொருட்படுத்தியதும் இல்லை.

ஏன், நம்மிடையே நமக்கான வித்தியாசமான இசை முயற்சிகள் விஸ்தரிக்கப்படவில்லை? டும் டும் டும், மாணிக்கம் போன்ற திரையிசைக்குப் பிறகு ஏன் அது போன்ற இசை வளரவில்லை. அல்லது அச்சமுண்டு அச்சமுண்டு போல கர்நாடக நியூ ஏஜ் ஏன் பிரபலமடையவில்லை. ஏ. ஆர். ரஹ்மானின் ஆயுத எழுத்து ஏன் பேசப்படவில்லை? அதிலும் அந்த திரையில் ஒலிக்கும் ‘ப்பானா’ ஏன் போற்றப்படவில்லை. சினிமாவால் அமுக்கப்பட்ட பிரமாண்ட இசையில் இளையராஜாவின் பல முயற்சிகளை சொல்லலாம் குறிப்பாக பழசி ராஜாவில் வரும் 'குன்றத்துக் கொன்றைக்கும்' என்ற பாடல். இளையராஜாவின் அநேக ரசிகர்கள் திரையில் இளையராஜாவின் பாடலை பார்த்து வெறுப்படைந்திருக்கிறார்கள். சினிமாவை தவிர்த்தும் அதை சாராமலும்தான் இளையராஜாவின் எல்லா பாடல்களும் வெற்றியடைந்திருக்கிறது.

ஆனால் இன்று சினிமாவின் கரம் வலிந்து, சினிமா இசைக்காக சில வரையரைகளை வகுத்து அதற்குள்ளாகவே இசையை பயணிக்க கட்டளையிட்டிருக்கிறது. அதனாலேயே பெரும்பாலான திறனாலிகள் கற்பனை வறட்சியுடையவர்களாக தென்படுகிறார்கள். எஸ். தமன், முஹமட் ரிஜ்வான், சதீஸ் சக்கரவர்த்தி என்று பல புதிய திறமைசாலிகளை சினிமா, திரையிட்டு மறைக்கக்கூடும்.

புதிய சிகரங்களை நோக்கிய பயணங்கள் நமது கலைஞர்களுக்கு தேவை. சினிமா இசையை புறக்கணித்து விட்டு உங்கள் ஆன்மாவிற்குள் மூழ்கி அதனுள் ஒலிக்கும் இசையை வெளியே கொண்டுவாருங்கள். மிகப்பெரியப் புறக்கணிப்பையும் தோல்வியையும் சந்திக்கலாம். காலம் கடந்தும் ஒலிக்கும் எல்லா கீதங்களும் அதன் பிறப்பில் புறக்கணிக்கப்பட்டதுதான். இளையராஜா எதிர்கொள்ளாத புறக்கணிப்புகளா? 'போறாளே பொன்னுதாயிக்கு' ஏ. ஆர். ரஹ்மானைக் காயப்படுத்தாத‌ விமர்சனங்களா? அவர்களும் சினிமாவால் புகழ் அடைந்தவர்கள் என்றாலும் அவர்களின் இசை சினிமாவையும் அவர்கள் காலத்து சினிமா இசையையும் மீறிவந்த மாற்று இசை. இன்று சினிமாவிற்கு, இசையென்பது ஓர் அத்தியாவசிய இலக்கணமல்ல. ஒலி எடிட்டர் ஒருவர் போதும் சினிமாவை பேசவைக்க.

இன்றைய சினிமா இசைக்கு ஆயுள் குறைந்து விட்டது (அதிக பட்சம் 3 மாதங்கள்). இசை தயாரிப்பு தொடங்கி விற்பனைவரை சுரண்டல்கள், கற்பனை வறட்சி என்று கடந்த 2 வருடங்களுக்கும் மேலாக சினிமா இசை வரலாற்றின் இருண்டகாலத்தில் இருக்கிறது. சினிமா இசை மட்டுமே சந்தையில் ஆக்ரமித்துள்ள இந்த நிலையில், அது ஒட்டு மொத்த இசைக் கலாச்சாரத்திற்கும் வளர்ச்சிக்கும் பெரும் தேக்க நிலையை ஏற்படுத்தி வருகிறது. அதிலும் குறிப்பாக தென்னிந்திய இசைகள். வட இந்திய திரை இசை, சினிமா அல்லாத இசையின் பிரபலத்தில் தன்னை மெருகேற்றி வரும் வேலையில் தென்னிந்திய சினிமா இசை மாற்று இசை வளர தடைவிதித்திருக்கிறது. இசையை புதிய தளத்திற்கு கொண்டு செல்ல எல்லா தகுதிகளுடனும் கற்பனை திறனுடனும் சிறந்த கலைஞர்கள் பலர் இருந்தும் போலி பிம்பங்களால் குழம்பிப் போய் புதிய முயற்சிகளில் விரக்தி கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். அது மாற வேண்டும்.

கிரீண் டேய் (GREEN DAY) என்ற அமெரிக்காவின் மிகவும் பிரபலமான, நீண்ட காலமாக பேசப்படும் ராக் இசைக் குழு தோற்றுவிக்கப்பட்டது 1988ல். அவர்களின் முதல் இசை தொகுப்பு வெளியானது 1994ல். ஏறக்குறைய 6 வருடங்கள் கழித்துதான் டூக்கி (Dookie) என்ற ஆல்பத்தின் வழி வெளியுலகுக்கு பிரபலமடைந்தார்கள். முதல் ஆல்பம் 14 மில்லியன் சிடிகள் விற்றது, பிறகு தொடர் மூன்று பெரிய தோல்விகள். அஸ்தமனமாகிவிட்டது அவர்களது புகழ் என்றுகூட பேசப்பட்டது. இருந்தும் 3 வருட முயற்சியில் புதிய இசை முயற்சியில் இறங்கினார்கள். ஆனால் அந்த ஆல்பம் சந்தைக்கு வருமுன்பே மாஸ்டர் டேப் திருடுப்போனது. உடைந்து விடாமல் திடீர் முடிவாக முற்றிலும் மாறுப்பட்ட இசைமுயற்சியாக ராக் ஒபரா (Rock Obera) என்ற வித்தியாச இசை பாணியில் அவர்கள் வெளியிட்ட அமெரிக்கன் இடியட் (American Idiots) அவர்களை சூப்பர் ஸ்டார் ஆக்கியது. அவர்களின் உச்சம் மிக நீண்ட முயற்சிக்கு பின் அடையப்பட்ட ஒன்று. உலகின் முதல் தர ராக் கலைஞர்களாகப் போற்றப்படுகிறார்கள். எல்லாவற்றுக்கும் ஒரு கால எல்லை அல்லது வரையரை உண்டு என்று இந்த உலகம் பொதுவாக கருதுகிறது. அதையும் கடந்து நாம் நின்று போராடும் போது நம்மை இந்த உலகம் ஒரு மனநோயாளியாக எண்ணி புறக்கணித்து விடும். நம்பிக்கை மட்டுமே தேவைப்படும் அந்தக் கணத்தில் நிராதரவாய் நிற்க நேரிடும். மனம் தளர்ந்து விட வேண்டாம். எல்லாருக்குமான வாய்ப்பை இறைவன் கைகளில் வைத்துக் கொண்டு காத்துக் கொண்டிருக்கிறான்.

இது ஒரு தன்முனைப்பு கட்டுரை என்று நினைக்க வேண்டாம். ஓர் ஆல்பத்தை வெளியிட்டு அதை சந்தையில் யாருமே கொண்டு செல்ல முன்வராத நிலையில் (நானும் தவிர்த்து விட்டேன் ஒரு சில காரணங்களால்), ஏறக்குறைய 4 வருடங்கள் கடந்து மீண்டும் ஒரு முயற்சியில் இறங்கியிருக்கும் ஒரு குழுவை, நான் ஏதோ ஒரு ஞாபகத்தில் தொடர்புகொண்டு, புதிய முயற்சிகளை தொடருங்கள், துவண்டு விடாதீர்கள் என்று சொன்னபோது, பெரிதும் உச்சாகமடைந்தார்கள். காரணம், பெரிய கலைஞராய் அவர்கள் போற்றும் ஒருவர், இவர்களின் வழிகாட்டியாக எண்ணி வந்த ஒருவர் இவர்களுடைய இசையை பகீரங்கமாக, கேவலமாக விமர்சித்து இருக்கிறார். எனக்கு தெரிந்தவரை புதிய தளத்தில் பயணிக்கும் இசை அவர்களுடையது. நான் தவிர்த்த காரணத்தில் மிகவும் முக்கியமான ஒன்று குரல் வளம் அற்றிருந்தது அவர்களின் தொகுப்பு. அதற்காக அவர்களின் இசைத்தீயை அணைத்துவிடக் கூடாது என்றுதான் எனக்கு தோன்றியது. அதனால்தான் அழைத்தேன். எதிர்பாராத இந்த அழைப்பு அவர்களை உற்சாகப்படுத்தியது.

அவர்களிடம் பேசிய பிறகு, எனக்கு வந்த இசை சாம்பிள்களையும், சந்தித்த இசைக் கலைஞர்களையும் எண்ணிப் பார்த்தேன். அதில் யாருமே இன்னும் சொந்தமாகவோ அல்லது பிற நிறுவனங்கள் மூலமாகவோ எந்த இசை தொகுப்புகளும் வெளியிடவில்லை. அதற்காக அவர்கள் திறனற்றவர்கள் என்று கூறிவிட முடியாது. பல சமயங்களில், நான் பதில் கூட தெரிவிக்க அவகாசம் இல்லாமல் நிராகரித்து இருக்கிறேன். அவர்கள் முயற்சிகளை கைவிட்டு விடக்கூடாது என்ற எண்ணம், நீண்ட நாள் எழுதாமல் இருந்த எனக்கு மீண்டும் எழுத ஒரு அவகாசம் அளித்திருக்கிறது. சினிமா இசைப் பற்றிய எனது நீண்ட நாளைய அதிருப்தியை வெளிக்கொண்டுவர உதவியிருக்கிறது.

Thursday, July 29, 2010

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு எழுதியிருக்கிறேன்

நீண்ட நாட்களாக எழுதாமல் இருந்தேன்.  இப்பொழுது மீண்டும் எழுத தொடங்கியுள்ளேன். எப்பொழுதும் போல் வல்லினத்திற்கு முதலில் அனுப்பியுள்ளேன். அவர்களுக்கு பிடித்திருந்தால் 'சினிமா இசை தீர்ந்து விட்டது' என்ற கட்டுரை ஆகஸ்டில் வெளிவரலாம்.

அதற்கு முன்பாக நான் எழுத நினைத்து முடியாமல் போன சில விஷயங்களை பகிர்ந்து கொள்ளலாம் என்று நினைக்கிறேன்.

நாகூர் செஷன் இசை தொகுப்பு வாங்கிய போது சுஃபி இசையைப் பற்றி எழுதலாம் என்றிருந்தேன். சுஃபி இசைக்கு பல முகங்கள் உண்டு அதில் ஒன்று தமிழ் நாட்டு சுஃபி இசை. சுஃபி இசை சினிமாவில் இதற்கு முன்பே பல சமங்களில் பயன்படுத்தப்பட்டிருந்தாலும் அவை பெரும்பாலும் மீனவர்கள் இசையாகவும் படகோட்டிகளின் இசையாகவும்தான் எண்ணி வரப்பட்டிருக்கிறது. இதில் எது எதை உள்வாங்கிக் கொண்டது என்பது நாகூர் வாசிகளுக்கு ஒருவேளை தெரிந்திருக்கலாம். அல்லது மீனவர்களின் இசை சுஃபி இசையாய் பிரபலமடையவோ அல்லது சுஃபி இசை மினவர் சமூகத்தால் பிரபலப்படுத்தபட்டதற்கோ ஆதாரமாக ஏதாவது ஆராய்ச்சிகள் நடந்திருக்கலாம். அதை தெரிந்துகொள்ள அவலாக இருக்கிறேன். நாகூர் செஷன் இசைத் தொகுப்பை கேட்கும் வரை எம் எஸ் வியின் படகோட்டியில் வரும் தரைமேல் பிறக்க வைத்தான், கொடுத்ததெல்லாம் கொடுத்தான் பாடல்களும் இளையராஜாவின் செம்பருத்தியில் வரும் கடலிலே தனிமையில் போனாலும் மற்றும் கடலிலே எழுகிற அலைகளை கேளடியோ பாடல்கள் சுஃபி இசையின்  அடிப்படையில் அமைந்தது என்பது எனக்கு தெரியாது. இருப்பினும் தமிழ்நாட்டு சுஃபி இசை மட்டும்தான் இப்படி. ராஜஸ்தான் சுஃபி இசை, ஈரான் சுஃபி இசை என்று ஒவ்வொரு பிரதேசத்திற்கும் மாறுப்பட்டு ஒலிக்கிறது சுஃபி இசை.

*****

ஏ ஆர் ரஹ்மான் அவர்களில் ராவணன் இந்தி ஆல்பத்திற்கும் தமிழ் ஆல்பத்திற்கும் மாஸ்டரிங்கில் (Mastering) பெரிய வித்தியாசம் இருக்கிறது. இரண்டையும் கேட்டு விளங்கிக்கொள்ளுங்கள். இரண்டும் இரு வேறு காரணங்களுக்காக அணுகப்பட்ட மாஸ்தரிங் முறை. அதே திரையில் இறுதியாக வரும் 'நான் வருவேன்' என்ற பாடலை ஒலிவட்டில் வெளியிடும் போது மிக்சிங்கை (Mixing) ஏன் அவர் அலட்சியமாக கையாண்டிருக்கிறார் என்று தெரியவில்லை.

*****

புதிய ராபின் ஹூடின் பின்னனி இசை மிகவும் அபாரம்.

*****

கிரிஸ்டோபர் நோலனின் (Christopher Nolan) inception திரைப்படமும் ஹன்ஸ் சிம்மரின் (Hans Zimmer) இசையும் படைப்பாக்கத்தின் உச்சம்.

*****

Friday, June 4, 2010

காப்புரிமை அறியாமையில் இந்தியர்கள்

காப்புரிமை அறியாமையில் இந்தியர்கள் என்று நான் எழுதிய கட்டுரைக்கு சில குறிப்பிட்ட நபர்கள் தொடர்ந்து தளராமல் கண்டனம் தெரிவித்த வண்ணம் இருக்கிறார்கள். குறிப்பாக சில நண்பர்களே வேறு வேறு பெயரில் எழுதுவது.

என்னுடைய இந்த கட்டுரையில் எந்த மாற்று கருத்தும் நான் கூறப்போவது இல்லை.  நான் ஆதாரங்கள் எதுவும் சமர்பிக்கவில்லை என்பதுதான் குற்றசாட்டு.  சும்மா INDIA IN COPYRIGHT VIOLATION என்று சும்மா கூகலில் நீங்கள் டைப் செய்தாலே பல இணைகளை நீங்கள் பார்க்கலாம். அதில் பலவும் ஆய்வு கட்டுரைகள். அதில் ஒன்று இந்தியில் தயாராகும் 10 படங்களில் 8 படங்கள் ஹலிவூட் காப்பி என்கிறது. இந்தியாவில் காப்பிரிமை மீறல்களை சட்டப்படி நிறுத்துவதில் உள்ள பல்வேறு சிக்கல்களையும் விவாதிக்கிறார்கள்.

அகி மியூசிக் இந்தியாவில் மேற்கொண்டுள்ள பல சட்ட நடவடிக்கைகளின் வழி இங்கு காப்புரிமை என்பது சட்டரீதியாக எந்த அளவு புரிந்துணர்வில் உள்ளது என்பது கண்கூடு. என்னுடைய கணக்கெடுப்பின் படி 80% சதவிகித வருமானத்தை ஒரு பாடலோ அல்லது படமோ ரிலீசான முதல் வாரத்திலேயே இந்த காப்புரிமைகள் மீறலின் வழி இழந்து விடுகிறது. இன்று எல்லா இந்திய இசை நிறுவனங்களும் கலைஞர்களும் அசலை வாங்கும் நபர்களை மட்டும் சார்ந்தே தனது தொழிலை தொடர்ந்து வருகிறார்கள். விரல் விட்டு எண்ணக்கூடிய அளவுதான் அவர்களின் வட்டம் உள்ளது என்பதை யாரும் மறுக்கவே முடியாது.

மேலை நாடுகளில் இந்த காப்புரிமை மீறல்கள் பாதிப்பு தந்தாலும் அங்கு பலவும் பகிரங்கத் திருட்டு, ஆனால் நம்மிடையே நடப்பது அறியாமையின் வழி நடக்கும் திருட்டு. அங்கு திருட்டும் காப்புரிமை மீறலும் பெரிதும் பாதித்திருப்பது குருந்தட்டுக்களைதான். அதனால்தான் அவர்கள் டிஜிட்டல் அல்லது பதிவிரக்க வசதியில் பெரும் ஆர்வம் காட்டுகிறார்கள். You Are Beautiful என்ற பாடல் 3 பில்லியன் பதிவிரக்கம் ஆனது, சட்டபடி. நம்மிடைய எப்படியும் மூவாயிரத்துக்கும் மேல் இருக்கும் சட்டவிரோத பதிவிரக்கத் தளங்கள்.

அதிலும் பெரும் கொடுமை எனது கட்டுரைகளைக் கூட மற்றவர் தளங்களில் அவர்களுடைய கட்டுரையைப் போல பதிப்பிக்கிறார்கள் என்பது சில வாரங்களுக்கு முன் ஆதாரங்களுடன் ஒரு நணபர் எனக்கு எழுதியது வேடிக்கையாக இருந்தது.  நான் அவர்களின் தளங்களை வலம் வந்துப் பார்த்தேன்,  எனக்கோ அல்லது வல்லினத்திற்கோ நன்றி கூட குறிப்பிடப்படவில்லை.

சீனாவும் ஒரு காலத்தில் முதலிடத்தில் இருந்தது, இந்த காப்புரிமை மீறல்களில் அதிலும் குறிப்பாக டிஜிட்டல் துறையில் ஆனால் மேலை நிறுவனங்கள் அங்கு சட்ட ரீதியாக அவைகளை அணுக சட்டமும் அரசாங்கமும் உடந்தையாக இருந்திருக்கிறது. ஆனால் இந்தியாவில் சட்டமும் அரசாங்கமுமே காப்புரிமை சார்ந்த அந்த விழிப்புணர்வு இல்லாமல் இருக்கிறது.

அதுவெல்லாம் இருக்கட்டும் சில மாதங்களாக எதுவும் எழுத முடியாத வண்ணம் வேலைகளில் சிக்கி இருக்கிறேன். இப்பொழுதெல்லாம் மாதம் குறைந்த 3 வாரங்கள் தமிழ் நாட்டில்தான் இருக்கிறேன். வல்லினத்திற்கு கூட எழுத முடியவில்லை. நண்பர் நவீன் என்னை மன்னிக்க வேண்டும். கொஞ்சம் அவகாசம் கொடுங்கள் அதிகம் எழுதுகிறேன் மீண்டும்.        

Monday, March 1, 2010

ஏ ஆர் ரஹ்மான்: வெற்றியின் செய்தி

இன்றோடு சரியாக ஒரு மாதமாக, இரண்டு இசைத்தொகுப்புகள் என்னை தனது கட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறது. மாறி மாறி ஒவ்வொரு நாளும் அவைகளைதான் கேட்கிறேன். ஒன்று இளையராஜாவின் ரமணா சரணம் சரணம் தொகுப்பின் பாடல்கள் மற்றது விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா. விண்ணைத் தாண்டி வருவாயா, கொஞ்சம் ஸ்பெசல். காரணம் மறக்க முடியாத பழைய காதலை திரும்பவும் உயிர்தெழ செய்திருப்பதால். அந்தப் பாடல்களில் இருந்து மீள முடியாமலும் உள்ளேயே அடக்கிக் கொள்ள முடியாமலும், எனது மெல்லிய உணர்வுகளின் எல்லைவரை ஊடுருவி எனது இருப்பைக் கூட இல்லாமல் செய்ய முயற்சிக்கிறது. காதல் அறிந்தவர்களால் மட்டும்தான் அதை உணரமுடியும். அதிலும் வைரமுத்துவில்லாமல், செயற்கை வரிகள் இல்லாமல் முதல் முறையாக தமிழில் ஏ ஆர் ரஹ்மானின் இசையில் மேட்பூசில்லாத உணர்வுகளை அழகாகவும் ஆழமாகவும் சொல்ல முடிந்த இசைக் கவிதை. 
மொத்த இசைத்தொகுப்பும் காதலிக்குத் தெரியப்படுத்த விரும்பும் ஒரு செய்தி. ஒவ்வொரு பாடலும் வாழ்வின் ஒவ்வொரு தருணம். அவருடைய புகழின் இத்தனை நெருக்குதலுக்குப் பிறகும், நாம் சுவாசிக்க சுத்தமாக அவர் தந்த பிராணவாயு. பாடல்கள் எல்லாமே குளிர் தேசங்களில் கம்பளி ஆடையணிந்த அழகிய காதலி நம்மை அணைத்துக்கொள்ளும் சுகம். 

ஏ ஆர் ரஹ்மானுக்குப் பிறகான இந்திய இசை, ஒலிவடிவமைப்பில் மிகப் பெரிய புரட்சியை இந்தியாவில் உண்டாக்கியிருக்கிறது. இல்லையென்றால் இன்றுவரை மிக்ஸிங், மாஸ்திரிங் போன்றவை நமக்கு விளங்கியிருக்காது. அது மட்டுமல்லாமல் மிக்ஸிங், மாஸ்திரிங் கூட இசையமைப்பில் ஒரு அம்சம் என்பதை நிரூபித்து காட்டியது அவர்தான். அதாவது அது இறுதிக்கட்டவேலை என்பதையும் தாண்டி, அது ஒரு கட்டுமானமாக இசையமைப்பில் முக்கியத்துவம் பெற்றது. 

அவருடைய இசை ஞானம், வாழ்க்கை வரலாறு, இசை தொழில் நுட்ப ஞானம் என்று எல்லோரும் எவ்வளவோ பேசியிருந்தாலும், நான் அவருடன் பழகிய நாட்களில் காலத்தால் அழியாத சில விஷயங்களை நான் கிரகித்து கொண்டிருக்கிறேன். அது இதுவரை பலரும் பேசாதது. காரணம் இது மற்றவர்கள் அறியாததாகக் கூட இருக்கலாம். அவரின் வெற்றி அவருடைய இசைஞானத்திற்கு கிடைத்த வெற்றியென்பதைக் காட்டிலும், வெற்றிக்கான சில அத்தியாவசியக் குணங்களும் கோட்பாடுகளுமாக நாம் என்றென்றும் பேணவேண்டியவைகளுக்கான வெற்றி என்றுதான் தோன்றுகிறது. ஒவ்வொருவரின் வெற்றியும் ஒரு சேதி, இந்த உலகுக்கு, நிகழ்கால, எதிர்கால சமூகத்துக்கு. அதிலும் ஏ ஆர் ரஹ்மானின் வெற்றி, எல்லோருக்கும், முக்கியமாக இளைஞர்களுக்கு, வெற்றிக்கான நமது தேடலில், கனவுகளில், போராட்டங்களில் நமது வழிக்காட்டியாக சில அத்தியாவசிய விஷயங்களை சொல்லும் செய்தி. விரக்தியிலும் நம்பிக்கையின்மையிலும் இருக்கும் நமக்கு பல சமயங்களில் பிறரின் வெற்றி உண்மையான உழைப்புக்கான வெற்றியாகத் தோன்றாமல் போகலாம். 

ஏ ஆர் ரஹ்மானின் விசயத்தில் அதுவல்ல நிஜம். அதை ஓரளவேணும் நெருக்கத்தில் பார்த்து உணர்ந்து கற்றிருக்கிறேன். என்னுடைய வழியில் அவைகளில் சிலவற்றை வழித்துணையாக ஏற்றுகொண்டிருக்கிறேன் என்பதால் அதை இங்கு பகிர்ந்துக்கொள்ள நினைக்கிறேன்.

ஏ ஆர் ரஹ்மானின் மிகப் பெரிய சாதனையாகத் தமிழ் திரையிசையில் நான் பார்ப்பது, பாடல்களில் கவித்துவம் இவரால்தான் மீட்டுவரப்பட்டது. வரிகளால் மட்டும் தனித்து எந்தப் பாடலும் நிற்பதே கிடையாது. இசையால் மட்டும் தனித்து எந்தப் பாடலும் நின்றுவிட முடியும். நிகழ்கால நிஜம், இளையராஜா அவர்கள். ஆனால் இசையா வரியா என்று முடிவு செய்யவே முடியாத நிலையில் அந்தப் பாடல்கள் அடையும் உன்னதம், ஏ ஆரின் பாடல்களில் மட்டும்தான் பார்க்க முடியும். அந்த அளவு அவர் தாராளமாகவும், நிபுணத்துவமுடனும், பல்நோக்குப் படைப்பாளியாகவும் செயல்பட்டிருக்கிறார். அதுவரை இத்தகைய பல்நோக்குத் தளத்தில் யாரும் செயல் பட்டதே இல்லை.

மெட்டுக்களில் சில பகுதிகளை வரிகளுக்கேற்ப மாற்றவதும், வரிகள் சிதையா வண்ணம், மெட்டும் மாற்றப்பட முடியாத பட்சத்தில், பாடகர்களை மெனக்கெட வைத்து அந்த வரிகளை வெளிக்கொண்டுவருவதும், அவருடைய இசையை ரசித்தவர்களால் நிச்சயம் நினைவுக்கூற முடியும். அதிலும் அவருடன் பேசிய தருணங்களில் அவருடன் பணியாற்றிய சில பாடலாசிரியர்களின் போலித் தன்மைகளை முற்றிலும் வெறுத்திருக்கிறார். ஆனாலும் திரும்ப திரும்ப அவர்களுடன் பணிபுரிந்திருக்கிறார், பாடகர்களுடனும் கூட. பிற திறமைகளை எந்த மனத்தடையும் இல்லாமல் அங்கீகரித்திருப்பது, ஒரு வெற்றிக்கு தேவையானவற்றை உணர்ந்து அதை எந்த நிபந்தனைகளுமில்லாமல் ஏற்றுக்கொள்வது அவருடைய அடிப்படை இயல்பாய் இருந்திருக்கிறது. அவரிடமிருந்து அவருடைய பட்டறையில் இருந்து வெளியான இசையமைப்பாளர்கள் பலர், அதே சமயம் அவருடன் மீண்டும் வேலை செய்ய அந்த இசையமைப்பாளர்களுக்கு எந்த தயக்கமும் இன்றி வாய்ப்பளித்திருக்கிறார். 

ஏ ஆர் ரஹ்மானை நான் முதன் முதலில் பார்த்தது 2001இல். வார்னரின் சார்பாக இந்தியாவில் நான் சந்தித்த இசையமைப்பாளர்களில் முதல் முதலில் நான் சந்தித்த இசையமைப்பாளர் ஏ ஆர் ரஹ்மான். ஐந்து வருடங்கள் கழித்து அவர் தொடங்கிய அவருடைய முதல் இசை நிறுவனமான கே எம் மியூஸிகின் (KM MUSIQ) முதல் வெளியீடான வரலாறு (காட்பாதர்) திரையிசையை வெளியிடும் வாய்ப்பு எனது அகி மியூஸிக் நிறுவனத்திற்கு கிடைத்தது. அவரே அழைத்து கொடுத்த வாய்ப்பு. 2001-ஆம் ஆண்டு சந்திப்பிற்குப் பிறகு அவரை நான் நேரில் பார்த்ததே இல்லை. மின்னஞ்சல் தொடர்பு மட்டுமே. எந்த மின்னஞ்சலாக இருந்தாலும் நிச்சயமாக பதில் எதிர்பார்க்கலாம். சில சமயம் ஒரே வரியில் அல்லது வார்த்தையில் இருக்கும். ஆனால் நிச்சயம் பதில் வரும். 

உதாரணத்திற்கு, ‘எனக்கு மகன் பிறந்திருக்கிறான்' என்று, ஆகஸ்ட் 2004 இல் அவருக்கு மின்னஞ்சல் அனுப்பினேன். மறுநாள் முபாரக் (வாழ்த்துக்கள்) என்று பதில் வந்தது. இதற்கெல்லாம் அவர் மெனக்கெடமாட்டார், ஒரு வேளை யாராவது அவருடைய வேலையாட்கள் அனுப்பலாம் என்று சந்தேகம் அவ்வப்போது வரும். நவம்பர் 2005இல் அவரை கனடாவில் சந்தித்தப் போது, முதன் முதலில் என்னைப் பார்த்ததும், ‘ஹ்ம்.. வெயிட் போட்டுடீங்க, மகன் எப்படியிருக்கான்’ என்று கேட்டார். நான் கொஞ்சம் அதிர்ச்சியில் பார்த்தபோது அவருக்கு சந்தேகம் வந்து, ‘உங்களுக்கு தானே இடையில் குழந்தை பிறந்துள்ளதாக இ மெயில் அனுப்புனீங்க’ என்றார். அதுவரை அவர்தான் அவருடைய மின்னஞ்சல்களுக்கு பதில் அனுப்புகிறாரா என்ற சந்தேகம் தீர்ந்தது மட்டுமல்ல அன்று அந்த வாழ்த்து அவரிடம் இருந்து போலி பிம்பங்களுடன் வரவில்லையென்பதும் விளங்கியது. 

அது மட்டுமன்றி, அகி மியூசிக் தொடங்கி நான் வெளியிட்ட இளையராஜாவின் குரு ரமண கீதம், மியூசிக் ஜெர்னி, திருவாசகம் என்று எல்லா குறுந்தட்டுக்களையும் அவருக்கு அனுப்பியிருக்கிறேன். எனது முதல் சந்திப்பின் போது எல்லாவற்றையும் நினைவில் வைத்திருந்து அவைகளின் வரவேற்பையும், விற்பனையும் கேட்டு கேட்டு தெரிந்து கொண்டார். எந்த உள் நோக்கமும் இன்றி, போலியாக பழகத் தெரியாதவர் ஏ ஆர் ரஹ்மான் என்பது எனக்கு விளங்கியது. ஆனால் அதையெல்லாவற்றையும் விட இந்தியில் கொடி நாட்டியப் பிறகும் வெற்றிக்கான வேட்கையும் எல்லையற்ற கனவுகளுடனும் இன்னமும் முதல் தேர்வு மாணவன் போல் ஆர்வமும் பதைபதைப்பும் உள்ள ஒரு உழைப்பாளி. பேச்சியின் இடையே கனடா தொலைக்காட்சியில் பதின்ம வயதில் உள்ளவர்களை அவர்களுக்கு பிடித்த இசையைப் பற்றிக் கேட்டபோது, திடீரென்று என் பக்கம் திரும்பி, ‘இவர்களைதான் (பதின்ம வயதினர்), நமது இசை சென்றடையனும். இவர்கள்தான் இசையின் விற்பனையின் பெரும்பகுதியை ஆக்கிரமித்திருப்பவர்கள், அடுத்தக் கட்டத்திற்கு கொண்டு செல்லக் கூடியவர்கள்', என்று சொல்லி தீவிர யோசனையில் கொஞ்ச நேரம் மூழ்கிப் போனார். 




ஏ ஆர் ரஹ்மானுடன் நான்
நான் அவரை கனடாவில் சந்தித்த போது, ஒரு ஒலிப்பதிவு கூடத்தில் ரங் டீ பசந்தி (Rang De Basanti) மிக்ஸிங் வேலை, இன்னொரு ஒலிப்பதிவு கூடத்தில் மங்கல் பண்டேயின் (Mangal Pandey) இசைப் பதிவு, மற்றொரு ஒலிப் பதிவு கூடத்தில் வாஜி வாஜி சிவாஜி படப் பாடல். இத்தனையும் ஒரே சமயத்தில் அங்கு நடந்ததன் காரணம், லோர்ட் அப் தி ரிங் (Lord Of The Ring) மேடை நிகழ்ச்சியின் இசையமைப்பு வேலை அங்கு நடந்து வந்தது. இவ்வளவையும் நிபுணர்கள் கொண்டு செய்தாலும் அவர் தனிப்பட்ட முறையில் ஒவ்வொரு கூடமாக மாறி மாறி கவனம் செலுத்தினார். இத்தனைக்கும் நடுவில் காபி வேண்டும் என்றால் அவரே வெளியில் வந்து, காபி இயந்திரத்தில் காபி கலக்கி குடித்தார். இந்தியாவில் இருந்து வந்த அவரது சவுண்ட் இஞ்சினியர் ஆதி, வேலையை தொடர முடியாமல் களைப்பில் உறங்கிவிட்டார். விடியக்காலை நான்கு மணியிருக்கும். அவரை பார்த்து எந்த சலனமும் இல்லாமல் திரும்பவும் ஒலிப்பதிவு கூடம் நுழைந்து வேலையை தொடங்கினார். காலை 6 மணிக்கு அவர் தங்கும் இடத்திற்கு சென்றோம், நட்சத்திர ஹோட்டல் அல்ல, சாதாரண அறை. சாப்பிட்டது ரொம்பவும் சாதாரண இடம். ஹலாலா (Halal) என்று மட்டுமே பார்த்தார்.

சென்னையில் அவரை சந்தித்தபோது, ஏ எம் ஒலிப்பதிவுக் கூடத்தில் வரலாறு இசை வேலைகளில் இருந்தார், அப்போது வாலி அவருக்காக பஞ்சதன் ஒலிப்பதிவுக்கூடத்தில் காத்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்று கேள்விப்பட்டதும், தனது அவன்சா காரை தானே எடுத்துக்கொண்டு அவசரமாக வந்து, சில்லென்று ஒரு காதல் படத்தின் பாடலில் தீவிரமானார். இசை வேலையைத் தவிர வேறெதுவும் பெரிதாக எதிர்பார்க்காத எளிமையான மனிதர். எளிமைதான் ஒரு மனிதனை உயர்வுக்கு கொண்டு செல்கிறது என்று எப்பொழுதும் படித்திருக்கிறோம், ஆனால் எது எளிமை என்பதை எனக்கு உணர்த்தியது நவீன யுகத்தின் இளைஞரான அவரை நான் பார்த்த நாட்கள்தான். இன்றைய இளைஞர்களுக்கு எளிமை என்பது இயலாதவனின் அல்லது இல்லாதவனின் வாழ்க்கை முறை என்ற எண்ணங்கள் உண்டு.

அதையெல்லாம்விட ஒரே மாதத்தில் ஐந்து படங்களுக்கு இடைவெளியில்லா உழைப்பு என்னை ஆச்சரியப்பட வைத்தது. இருந்தும் அவர் படங்கள் தாமதமாகிறது என்ற குற்றச்சாட்டுக்கு காரணம் அவருடைய வேலையில் அவர் எதிர்பார்க்கும் Perfection (தமிழில் சொல்லத் தெரியவில்லை - இறுதித் தரம்). நம்முடைய ஆட்டோகிரப் என்பது நமது வேலையில் இருக்கும் தரம்தான், அதுதான் நமது உண்மையான அடையாளம் என்பதை நான் கற்றுக்கொண்டது அங்குதான். வரலாறு படப் பாடலின் இறுதி மாஸ்தரிங் வேலைக்கு மட்டும் அவர் எடுத்துக்கொண்ட நேரம் நாம் பொறுமை இழந்துவிடும் அளவு நீளமானது. போதும் என்ற நிலையில் அந்தப் பாடலின் தரம் இருந்த பொழுதுக்கூட அவர் பொறுமையாக காட்டிய கவனம் எல்லையற்றது. யாரை கேட்டாலும் நமது உயர்வுக்கு உழைப்புதான் அடிப்படைக் காரணம் என்று சொல்வார்கள், நாம் அனுபவிக்காதவரையில் அந்த உண்மையான உழைப்புக்கு அர்த்தம் தெரியப்போவதில்லை. 

இந்தப் perfection பற்றி சொல்லும்போது ஒரு விஷயத்தை கண்டிப்பாக சொல்லியே ஆகவேண்டும். அவர் லண்டனில் CBS Orchestraவுடன் இணைந்து அவருடைய பாடல்களை ஆர்கெஸ்டராவில் பதிவு செய்ததை வெளியிட கேட்டபோது, எந்த தயக்கமும் வெட்கமும் இன்றி அதில் எண்ட் கிரேடிட் மற்றும் சில அரேஞ்மெண்ட் சரியா இல்லை, அகிலன். அதை வெளியீடு செய்தால் தரமிருக்காது என்று நிராகரித்தார். அதாவது அவருடைய வெளியீடு எதையும் ரசிகர்கள் வாங்கும் நிலையில் இருக்கும் போது, தரத்திற்காக அதை நிறுத்தியதோடு அல்லாமல் அதை பத்திரிக்கைகளிலும் பகிரங்கமாக சொன்னார், ‘மேற்கத்திய செவ்வியல் இசையில் நான் கற்றுக்கொள்ளவேண்டியது நிறைய இருக்கிறது. அதில் நான் நிறைய தவறுகள் செய்திருக்கிறேன். அதனால் அதை வெளியிடவில்லை’ என்று. இங்கு அவர் தரத்தை பற்றி மட்டும் அக்கறைபடவில்லை, கரையில்லா (இசைப்) புகழை எதிர்பார்த்தது மட்டுமல்ல. எந்த நிலையிலும் அடக்கமும், மேலும் கற்றுக்கொள்ளும் மனப்போக்கும் கொண்டிருந்தார். 

இதையொட்டி வேறொரு சம்பவத்தை நினைவுக்கூர வேண்டும். அவருடைய கஜினி இந்தி இசை வெளியானப் பிறகு, அதன் ஒலிப்பதிவில் குறிப்பாக மாஸ்டிரிங் நிலையில் ஒரு குறைப்பாடு என்னை தொந்தரவு செய்துக்கொண்டேயிருந்தது. என்னால் பாடலின் உள் செல்ல முடியவில்லை. அதை குறை என்று கூறும் தைரியமும், அதை நிரூபிக்கும் ஞானமும் திறனும் எனக்கில்லை என்று தெரியும். ஆனால் ஒரு தேர்ந்த இசை ரசிகனாக (ஆணவமாக சொல்லவில்லை, எனக்கிருக்கும் நம்பிக்கையில் சொல்கிறேன்) இதில் நிச்சயம் குறையிருக்கிறது, அதுவே இந்தப் பாடலை நெருங்க மிகப்பெரிய மனத்தடையையும் (இல்லை செவித்தடையை என்று சொல்லலாமா?) எனக்கு ஏற்படுத்துகிறது என்பதும் எனக்குத் தெரியும். அதிலும் அது மாஸ்டிரிங் நிலையில்தான் நடந்திருக்கிறது என்றும் உணர முடிந்தது. அவரிடம் சொல்லவேண்டிய அவசியமில்லை. ஆனால் இதுநாள் வரை பழகிய காரணத்தால் சொல்ல வேண்டும் என்று ஓர் உந்துதல். அப்படி நான் சொல்லி அது என்னுடைய இசை ரசனையில் உள்ள குறை என்றால், அல்லது அவருடைய ஈகோவை நான் சீண்டிப்பார்ப்பது போல் இருந்தால்...? அது நட்பை முறிக்கலாம். 

பலவாறு யோசனைக்கு பிறகு அதை அவருக்கு தெரியப்படுத்தினேன், மின்னஞ்சல் வாயிலாக. தயங்கியபடியே நான் உணர்ந்த குறைகளை சுட்டிக் காண்பித்தேன். மறுநாளே அவரிடமிருந்து பதில். “வெறுமனே பாடல்கள் நன்றாக இருக்கிறது என்ற புகழ்ச்சிகளைத் தவிர இதுபோன்ற எதிர்வினைகள் தான் எனக்கு வேண்டும். நான் மிகவும் வரவேற்கிறேன் உங்கள் கருத்தை. இப்படியான தவறுகளை எழுத தயங்க வேண்டாம்’, என்று எழுதியதோடு ‘நான், நீங்கள் குறிப்பிட்டிருப்பதை கவனிக்கிறேன்’ என்றும் உற்சாகம் ஊட்டினார். கஜினி படம் வரை வெற்றி அடைந்தவரின் பதில் அல்ல இது. புதிதாக இசைத்துறையில் கால் வைத்திருக்கும் ஒரு பிரபலமில்லாத நபரின் வார்த்தைகள் போல் இருந்தது. அந்த மின்னஞ்சல் என்னால் மறக்க முடியாத தடங்களை விட்டு சென்றது. எவ்வளவு உயரத்தில் இருந்தாலும், தவறு இயல்பு என்ற ஆணவமின்மையும், தவறை திருத்திக்கொள்ள முன்வருவதும் சாதாரண விஷயமல்ல. அதிலும் பெரிய விஷயம் என்னைப் போன்று பிரபலமில்லாத, நிபுணத்துவம் அற்ற ஒருவனுக்கு செவி சாய்ப்பது சாதாரண ஒரு குணமல்ல. யாரையும் வயது வரம்பின்றி மதிக்கும் குணம் எல்லோரிடமும் பார்த்துவிட முடியாது. இதே போன்றதொரு அனுபவம் எனக்கு இளையராஜாவிடமும் ஏற்பட்டிருக்கிறது. காலத்தால் அழியாத புகழ் பெறும் எந்த ஒரு மனிதனும் நவீன உலகம் பல சமயங்களில் நமக்கு சொல்லித்தருவது போல் நற்குணங்களுக்கு எதிர்மறையாக இருக்க வாய்ப்பில்லை என்றுதான் நினைக்கிறேன். போலியானவர்கள் யாராலும் இளையராஜா, ஏ ஆர் ரஹ்மான் போல் காலத்தால் அழியா புகழை அடைந்திடவே முடியாது. 

இந்த தன்னியல்புகள் மட்டுமல்லாது, நிர்வாகத்திறன் நிரம்பக் கொண்டவர், ஏ ஆர் ரஹ்மான். அவரின் இன்றைய உயரத்திற்கு, அவரது உழைப்பு மட்டுமல்லாது, அவரது நிர்வாகத்திறன் குறிப்பிட்டு சொல்லப்பட வேண்டிய ஒரு விஷயம். உழைப்பும் திறமையும் மட்டுமே வெற்றியின் வாசல்களை நெருங்க உதவாது என்பதற்கு அவர் ஒரு சான்று. அவருடைய அலுவகத்திலும், ஒலிப்பதிவு கூடத்திலும் ஒவ்வொரு டிபார்ட்மெண்டும் ஒவ்வொருவர் மேற்பார்வையில் விடப்பட்டிருக்கும். ஒலிப்பதிவு சார்ந்த டிபார்ட்மெண்டுக்கு ஒருவர், இசை கலைஞர்கள் சார்ந்த டிபார்ட்மெண்டுக்கு ஒருவர், பத்திரிக்கை மற்றும் வெளிநபர்கள் தொடர்புக்கு ஒருவர் என்று எல்லாவற்றுக்கும் ஒவ்வொருத்தர் இருப்பார்கள். இசை வெளியீடுகள் பற்றிப் பேச வேண்டும் என்றால் ஒருவர், சட்டம் பேச ஒருவர் என்று அது மிகப்பெரிய நிறுவனம்போல் இருக்கும். அவர்கள் எல்லோருமே அற்புதமான மனிதர்கள். அதிலும் அவரது ஆஸ்தான சவுண்ட் இஞ்சினியர் சிவக்குமார் அற்புதமான நண்பர். அவரது வெளிநாட்டு தொடர்புகளை கவனித்த கணேஷங்கர் இன்னொரு அற்புதமான மனிதர். ஆதி, கார்த்திக், நியோல் இப்படி எல்லோரையும் நான் நினைவு வைத்து குறிப்பிடும் அளவுக்கு அந்த நிர்வாகம் இளைஞர்களால் குஷியாக ஒரு குடும்பம் போல் மேற்பார்வை செய்யப்படுவதுதான். இந்திய சினிமாவில் இசையை ஒரு தனி நிறுவனமாக அவர் சாதித்துக் காட்டியிருப்பது, யாரும் இதுவரை இந்தியாவில் கற்பனை செய்ய முடியாதது. 

சொந்த இணையத் தளம் வைத்திருக்கிறார், facebook இல் அவரே பதில் எழுதுகிறார், நன்றி சொல்கிறார், பேசுகிறார். தன்னை இந்த தகவல் தொழில்நுட்ப யுகத்தில் எப்படி ப்ரோமோட் செய்துக்கொள்வது என்று தெரிந்த ஒரு தேர்ந்த நிர்வாகி என்று சொல்லலாம். அதுமட்டுமன்றி, இதன் வாயிலாக இடையில்லா தொடர்பை தன் ரசிகர்களுடன் உருவாக்கியிருக்கிறார். ஒரு சாதாரண மனிதன் ஒரு சக நண்பனுடன் உரையாடிக்கொள்வதுப்போல அதை முன்னெடுத்திருக்கிறார். பிரபலத்தில் இருந்து கொண்டு, தன் ரசிகர்களை நெருக்கத்தில் பார்க்கும் போது, நமது குறைகள், நிறைகள் நம்மால் உணரமுடிவது மட்டுமல்லாது, நமக்கான ஒரு தனித்துவமிக்க சந்தையை இன்னும் விரிவுப்படுத்தி அதை உறுதியுடன் பேணுவது உலகத் தரம். இன்றைய தொழில் நுட்ப யுகத்தில் அது மிக எளிதில் சாத்தியமாகக்கூடியது என்றாலும் அதை பலரும் பொருட்படுத்துவது இல்லை. 

எனது ரசிகர்கள் தயவு செய்து கள்ளப் பதிப்புகளை வாங்காதீர்கள் என்று பொது மேடையில் (விருது நிகழ்ச்சியில்) இளையராஜாவுக்கு பிறகு பகீரங்கமாக பேசிய ஒரே இசையமைப்பாளர் இவர் என்று நிச்சயமாக சொல்லலாம் (இளையராஜா அதற்கு முன்னமே ராஜாங்கம் என்ற அவருடைய இணையத்தளத்தின் வாயிலாக அதை செய்திருக்கிறார்). வேறு இசையமைப்பாளர்கள் எவரும் இப்படி பகிரங்க அறிவிப்பை கள்ளப்பதிப்புக்கு எதிராகக் கொடுத்ததில்லை. கள்ளப்பதிப்புக்கு எதிராக ஒரு விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்தும் பொருட்டு ஒரு கலை நிகழ்ச்சியை இலவசமாக மலேசியாவில் நடத்த நான் திட்டமிட்ட போது, இலவசமாக கலந்து கொள்ள சம்மதம் தெரிவித்தார், ஏ ஆர் ரஹ்மான். (ஆனால் அதை என்னால் செய்ய முடியாமல் போனது வேறு விஷயம்). தன்னை மட்டும் பிரதானப் படுத்தாமல் தான் சார்ந்திருக்கும் துறைக்கும் அந்தத் துறையில் உள்ளவர்களுக்காகவும் எந்தப் எதிர்பார்ப்பும் இல்லாமல் நல்ல விஷயத்திற்கு உதவ முன்வருவது அவருக்கு பழகிய ஒன்று. இது ஒருவகையில் வியாபார எதிக் (ethic). தன் தொழிலின் மீது, தான் விரும்பும் ஒரு துறையின் மீதுள்ள அன்பின், மக்களின் மீது அல்லது பயனீட்டாளர்கள் மீதான அக்கறையின் காரணமாக, எந்த நிலையிலும் தன்னையும் தான் சார்ந்துள்ள தொழிலையும் அல்லது துறையும் தவறான வழிக்குக் கொண்டு சென்றுவிடக்கூடாது என்று நினைப்பவர்களால் மட்டுமே பேணப்படும் துறை சார்ந்த ஒழுக்க நெறி. அது எல்லா துறையிலும் உண்டு. இசைத்துறைக்கும் உண்டு என்று அவரிடம் நான் தெரிந்துக்கொண்டேன்.

எவ்வளவு உழைப்பும், நிர்வாகத்திறனும் இருந்தாலும், நம்மை பிரகடனப் படுத்துவது மிகவும் அத்தியாவசியமானது என்பது நான் ரொம்பவும் தாமதமாக உணர்ந்தது. அது நம்மை பிரபலப்படுத்தும் முயற்சியோ அல்லது தற்பெருமை தேடிக்கொள்வதோ இல்லை. மாறாக நம்மை துடிப்புடன் செயல்படவும் அடுத்த அடுத்த கட்டத்திற்கு நம்மை தயார் செய்து கொள்ளவும் உதவும் ஒரு மாபெரும் கருவி. அது பல சமயங்களில் நம்மை பற்றி மட்டுமல்லாது நமது நம்பிக்கையையும் மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்கும் ஒரு செய்தி (MESSAGE). இந்தப் பிரகடனப் படுத்துவது என்பதே பல பக்கங்கள் எழுதக்கூடிய ஒரு விஷயம், அதாவது இசைத்துறையில். அதை வேறொரு சமயம் நான் எழுதுகிறேன்.

இதையெல்லாம் விடவும் என்னுடைய இந்த பயணத்தில் எனக்கு முக்கியமாக இருக்கும் விஷயங்களில் மூன்று அவருடைய அனுபவத்தில் இருந்து அவர் என்னிடம் இறக்கி வைத்தது. அது யாருகெல்லாம் போய் சேர்ந்ததோ தெரியாது, ஆனால் எனக்கு பல மந்திரங்களில் இவைகளும் முக்கியமானதாகிப் போனது. 

முதலாவது...

அவரிடமிருந்து வரலாறு (காட்பாதர்) இசை ஆல்பத்தை வாங்கிய போது, நான் இதில் வெற்றி பெற என்னை வாழ்த்தி அனுப்புங்கள் என்றேன். அதோடு, “நான் இசைத்துறைக்கு வந்த போது, இன்றைக்கு இசை துறையென்பது மடிந்துபோன ஒன்று, நான் முட்டாள்தனமாக இதில் இறங்கியிருக்கிறேன் என்று பார்க்கிறவர்கள் பழகியவர்கள் எல்லோரும் சொல்கிறார்கள், எனக்கே சில சமயம் சந்தேகம் வரும்படி செய்துவிடுகிறார்கள்’ என்றேன். 

கொஞ்சம் சீரியஸானவர், ‘நான் விளம்பரங்களுக்கு இசையமைத்துகொண்டிருந்தபோது என்னையும் இப்படிதான் சொன்னார்கள். இப்படியே காணாமல் போய்விடுவேன்' என்று சிரித்திருக்கிறார்கள். நீயெல்லாம் எங்கே முன்னுக்கு வரமுடியும் என்று பேசியிருக்கிறார்கள். இன்றைக்கு நான் எங்கிருக்கிறேன்? உண்மை, உழைப்பு, நேர்மை. இதுதான், அகிலன். இந்த மூன்றும் இருந்தால் யாருடைய வாழ்த்தும் தேவையில்லை. நாம் முன்னுக்கு வந்திடலாம். எந்த சூழ்நிலையிலும் இந்த மூன்றை மட்டும் கைவிட்டுடாதீங்க. இந்த உண்மை, உழைப்பு, நேர்மையை பல சமயங்களில் படித்தும், கேட்டும், சினிமாவில் பார்த்தும் இருப்பதுதான். ஆனால் தன்னுடைய வாழ்வின் கசப்பான அனுபவங்களின் ஊடாக இன்று அவர் அடைந்திருக்கும் வெற்றிக்கு கொஞ்சமும் யோசிக்காமல் பட்டென்று அவரால் இதை மட்டும்தான் சொல்ல முடிகிறதென்றால், எவ்வளவு ஆழமாகவும் உறுதியாகவும் இதை அவர் நம்ப வேண்டும் என்று அன்று நான் உணர்ந்தேன். ஆழமான, உறுதியான நம்பிக்கையின் வாயிலாக வரும் எந்த வார்த்தையும் உண்மையானதாகவும் சக்தியுள்ளதாகவும் இருக்கும்.

இரண்டாவது...

ஆஸ்காருக்கு முன்பு, 20/1/2009.

‘நான் வாழ்க்கையை போஸிட்டீவாக எடுத்துக்கொள்கிறேன். எவ்வளவு பெரிய மன உளைச்சலுக்கு நாம் ஆளானாலும் அதன் பிறகு சர்வ நிச்சயமாய் ஒரு பெரிய நன்மை நடந்தே தீரும் என்று நம்புகிறேன்.’ மிகப்பெரிய மன உளைச்சலில் நான் இருந்த தருணம் மலேசியாவின் ஸ்டார் ஆங்கில பத்திரிக்கையில் வெளியானது இந்த பேட்டி. அவருடைய இசை ஆஸ்காருக்காக பரிந்துரைக்கப் பட்டதற்காக அவர் சொன்னது. 

மூன்றாவது...

ஆஸ்காருக்கு பின்பு 23/2/2009 

'என் வாழ்க்கை முழுவதும் அன்பையும் வெறுப்பையும் நான் எதிர்கொண்டிருக்கிறேன். நான் அன்பை தேர்ந்தெடுத்தேன்... இங்கு இருக்கிறேன்'. ஆஸ்கார் மேடையில் சொன்னது.

இது திட்டமிட்ட வார்த்தைகள் அல்ல, ஒத்திகைப் பார்த்து வந்ததல்ல என்பது, அவருடன் பழகியவர்களால் மட்டுமே உணர முடியும். இவைகள் அனைத்துமே உண்மையான வெற்றியின், புகழின் திறவுகோள்கள். நம் வாழ்க்கைப் பயணத்தின் வழிக்காட்டிகள்

http://www.vallinam.com.my/issue15/column4.html

Tuesday, February 23, 2010

தீர்ந்துப் போனப்பின்

அளவற்ற என்னுடைய அன்பை
நான் உங்களுடன் வாழ்ந்த நாட்களில்
நான் அறியாது
கொஞ்சம் எடுத்திருக்கிறீர்கள்

சிகரம் தொடும் உழை ப்பில்
உடமைகள் பற்றிய
எனது கவனக்குறைவில்
அதை கொஞ்சம்
களவாடியிருக்கிறீர்கள்

நீங்கள் வீழ்ந்த தருணங்களில்
உங்கள் கண்ணீர் பொழுதுகளில்
உங்கள் தனிமை யில்
உங்கள் தோல்வியில்
உங்களை மீண்டும் உயிர்ப்பிக்க
நான் கொஞ்சம் கொடுத்ததை
நீங்கள் திருப்பி தரவேயில்லை

நீங்கள் பிறருக்கு கடன் தர
பல சமயங்களில்
இவைகளை யெல்லாம்
என்னிடம் இருந்து
வாங்கி சென்றிருக்கிறீர்கள்

இன்று
நீங்கள் ஆச்சரியப்படும் உயரத்தில்,
நீங்கள் விரும்பிய தோற்றத்தில்
ஆணவமாய் வீற்றிருக்கும் என்னில்
நீங்கள் இனியும் எதிர்பார்க்கவே முடியாது
என்னில் தீர்ந்துப் போன
அந்த அன்பை

எனக்காக
என்னுடைய தேவைக்கு
வைத்திருக்கும் கொஞ்சமும்
முற்றிலும் தீர்ந்தவுடன்
ஒரு சர்வாதிகாரியாய் மட்டுமே
நான் இருக்க நேரிடும்

ஒருவேளை நீங்கள் இதுவரை
மிகவும் அஞ்சிய
உங்களது அகால மரணமாக
நான் இருக்க கூடும்

இல்லை
உங்கள் கற்பனையில் மட்டுமே
உருப்பெற்றிருந்த
சாத்தானாகக் கூடும் 

Friday, February 19, 2010

Great Poets

http://www.poetseers.org/the_great_poets/

wikiHow - The How-to Manual That You Can Edit

wikiHow - The How-to Manual That You Can Edit

பேரொளி நான்

பேரொளி
என் ரூபம்
காண மறுப்பவர்கள் 
இருள் உலகங்களுக்கு
தள்ளப்படுகின்றனர்
காண்பவர்களோ
எனது கதிர்களால்
குருடாகிறார்கள்
அவர்களின் உலகில் 
தீராத சாபமாய்
அழிவின் மையமாய் 
அவர்கள் வாழ்வின் 
தவிர்க்க முடியாத 
அடையாளமாய் நான் 
உருபெற்று வருகிறேன்

Monday, February 15, 2010

My Name Is Khan மை நேம் இஸ் க்ஹான்

‘மை நேம் இஸ் க்ஹான்’ என்ற சொன்னவுடன் நம் நினைவை தொடரும் அடுத்த வார்த்தை ‘நான் தீவிரவாதியல்ல’ என்பதுதான். அந்த அளவுக்கு அழுத்தம் கொடுத்திருக்கும் வசனமும் திரைக்கதையும் கொண்டப் படம் மை நேம் இஸ் கான். சமீபத்தில் இஸ்லாமிய தீவிரவாதம் தொடர்பான படமாக நான் பார்த்த ஒரே படம் உன்னைப் போல் ஒருவன். ஆனால் அந்தப் படத்தைவிட பல மடங்கு சிறந்த ஒரு படம் ‘என் பெயர் க்ஹான்’. ஷாருக் க்ஹான் நாயகனாக நடித்திருந்தது.

படம் ஆரம்பித்தவுடனே அமெரிக்க விமான நிலையத்தில் அவர் சோதனைக்கு உட்படுத்தப் பட்ட சொந்த அனுபவத்தை பதிவு செய்ய முயற்சிக்கும் ஒரு சாதாரண படம் என்று கொஞ்சம் வெறுப்பானேன். படம் அப்படிதான் தொடங்குகிறது. சோதனைக்குப் பிறகு அவர் காவலாளிகளிடம் சொல்கிறார். என் பெயர் க்ஹான், நான் தீவிரவாதியல்ல. படம் முழுவதும் இந்த வரிதான் பேருருவம் கொள்கிறது. ஆனால் அந்த அனுபவம் ஒரு மிகப்பெரிய சமூக அக்கறையையும் இஸ்லாமியராக அவர் சார்ந்த சமூகத்தின் மீதான பொருப்புணர்வையும் அகலப்படுத்தியிருக்கிறது என்பதை  படம் பாதி தூரம் செல்லும் போது நிரூபித்திருக்கிறது. அதை திறமையாக அதன் இயக்குனர் கரன் ஜோஹர் கையாண்டும் இருக்கிறார்.

இந்த படத்தை தயாரித்தது ஷாருக் க்ஹானின் சொந்த நிருவனமான ரெட் சில்லி. விநியோகித்திருப்பது ஹலிவூட்டின் Fox Century. எனக்கு பிடித்தமான இசையமைப்பாளர்களுள் குறிப்பிடத்தக்கவர்களான சங்கர் ஹெசான் லோய் இசையமைத்திருக்கிறார்கள்.

Asperger's syndrome எனப்படும் ஒருவித உளவியல் தொடர்புடைய மனக் கோளாறுக்கு உட்பட்டவன் நாயகன். அமெரிக்காவிற்கு வந்து அங்கு தனக்கென ஒரு வாழ்க்கையை தொடங்குகிறான், தனது அம்மாவின் விருப்பத்திற்காக. படத்திலும் அவர் முஸ்லீம். படத்திலும் ஓர் இந்து பெண்ணை விரும்பி மணக்கிறார்.  அவள் விவாகரத்து பெற்றவள். ஆறு வயது மகனும் இருக்கிறான். சந்தோஷமான அவர்களுடைய வாழ்வு 9/11 பிறகு இஸ்லாமியர்கள் மீதான வன்முறையால் பாதிக்கப்படுகிறது. அந்த வன்முறையில் அவர்களுடைய மகன் இறக்கிறான்.

இஸ்லாமியரை மணந்ததற்காகவும், தனது இஸ்லாமிய கணவரின் பெயரை தனது பெயருக்கு பின்னும் தனது மகனின் பெயருக்குப் பின்னும் சேர்த்தற்காக முதல் தடவையாக கோபமும் வெறுப்பும் கொள்கிறாள் மந்திரா என்ற அவனுடைய மனைவி. ஒரு சின்ன பெயர் தங்கள் வாழ்க்கையில் என்ன பெரிய மாற்றத்தை கொண்டு வந்துவிடப்போகிறது என்று நினைத்தவள், ஒரு சின்ன பெயர் தன் வாழ்க்கையையே இல்லாமல் ஆக்கிவிட்டதை எண்ணி, தனது குழந்தையை உண்மையில் கொன்றது தான்தான் என்று குற்ற உணர்வுக்கு ஆளாகிறாள். க்ஹானை தன் வாழ்விலிருந்து வெளியேரும் படியும் கூறுகிறாள். அவன் அப்பாவியாக ‘நான் எப்பொழுது திரும்பி வருவது’ என்று கேட்கிறான். அவள் வெறுப்பில், ‘உன்னால் என்ன செய்ய முடியும், வேண்டுமென்றால் அமெரிக்க ஜனாதிபதியிடம் போய் சொல்லு உன் பெயர் க்ஹான் என்றும் நீ தீவிரவாதியல்ல என்றும், பிறகு திரும்பி வா’ என்று ஆத்திரப்படுகிறாள்.  அதை அவன் தீவிரமாக எடுத்துக்கொண்டு புறப்படுகிறான். அந்த காட்சியைப் பார்த்த பொழுது, அப்பாவி இஸ்லாமியர்கள் ஏன் தீவிரவாதத்தால் பாதிக்கப்படவேண்டும் என்ற ஓர் அழுத்தமான இரக்கத்தை பார்வையாளர்கள் மீது வலிய தினித்து நமது பரிதாபத்தை எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும் என்றுதான் அப்படியொரு மனக்குறையுள்ள ஒருவரை இஸ்லாமியராக காட்ட முயற்சித்திருக்கிறார்களோ என்று தோன்றியது.

ஆனால் விக்கி பீடீயாவில் படித்தப்பிறகுதான் தெரிந்தது அந்த கதையை நகர்த்த  அத்தகைய கதாபாத்திரத்தால் மட்டுமே சாத்தியம் என்பது. அதோடு அந்த Syndrome உள்ளவர்களின் குணங்களில் முக்கியமானது அவர்கள் சகஜமான பொது தொடர்பு திறன் அற்றவர்கள் என்பது. சகஜமாக யாருடனும் பழகாதவர்கள், பேசாதவர்கள். விடாபிடியாக சில விஷயங்களை தொடர்ந்து செய்பவர்கள். இந்த குணங்கள் அமெரிக்காவில் இருக்கும் இஸ்லாமியர்களின் குணாதிசயங்களை கட்சிதமாக பொருத்துகிறது என்று நினைக்கிறேன். அதோடு அத்தகைய குறையுள்ளவர்களுக்கு சில தனித்துவமான திறமைகளை கொண்டிருப்பதாகவும் சொல்வது, கதையோட்டத்திற்கு தேவையாகவும் இருக்கிறது.  அது மட்டுமல்லாது இந்த நோய் அமெரிக்காவில் பரவலாக அறியப்படுவதாகவும் இருக்கிறது.

புகழின் உச்சியில் இருக்கும் எந்த இஸ்லாமயிரும் இதுவரை தீவிரவாதத்திற்கு எதிராக தன்னை ஒரு முஸ்லிமாக முன்னிறுத்தி எந்த எதிர்வினையும் செய்யாத நிலையில், இது கவனத்திற்குரிய திரைப்படமாகப் படுகிறது (ஜனரஞ்சக சினிமா சூழலில்). அதோடு 9/11க்கு பிறகு அமெரிக்காவில் வாழும் சராசரி இஸ்லாமியர்களின் நிலையை பிரதிபலிக்கும் திரைப்படமாகவும் இது இருக்கிறது. 

ஆனால் இதில் மிகத் தீவிரமாக பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கும் ஒரே விஷயம் மனிதர்களை குணங்களை கொண்டு மதிப்பிடலாமே தவிர மதங்களை கொண்டு அல்ல. உலகில் இரு தரப்பு மனிதர்கள்தான் இருக்கிறார்கள். ஒரு தரப்பு நல்லவர்கள், ஒரு தரப்பு கெட்டவர்கள். இதுவும் படம் முழுவதும் பயணம் செய்யும் வாசகம். இந்துக்கள் தீயவர்கள் என்று சிறுவயதில் அவன் மனதில் பதிந்ததை அவனுடைய தாய் ஒரு எளிய விளக்கத்தின் மூலம் அவனது அடிப்படை சிந்தனையை மாற்றிப் போடுகிறாள். அதுவே அவனது பயணம் முழுக்க வழிதுணையாக வருகிறது. மனிதர்களை நேசிக்க அவனுக்கு மதம் தடையாக இல்லாமல் போனதற்கு அழுத்தமான காரணத்தை முன்வைக்கிறது.

அதோடு இஸ்லாமியர்கள் எந்த சூழலிலும் தங்கள் அடையாளத்தை துறக்காமலும் அதேசமயம் வெறுப்பிற்கும் வன்முறைக்கும் தனது உள்ளத்தை பழியாக்காமலும், சக மனிதனை மதங்களையும் தாண்டி அன்போடு நோக்கும் குணங்களை விதைக்க முற்படும் ஒரு செய்தியாகவும் நம்மை கடக்கிறது இந்தப் படம்.

உலகில் போருக்கு கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டிலும் சொந்த நாட்டில் வறுமைக்கெதிராகவும், கடைநிலை மக்களின் அடிப்படை வாழ்க்கைக்காக முக்கியத்துவம் தருவது பற்றியும், போரை முன்னிலைப் படுத்தும் ஊடகங்களை விடவும் மனிதத்துவத்தை முன்னிலை படுத்தும் ஊடகங்கள் எவ்வளவு வலியது என்றும் திரை முழுவதும் அற்புதமான விஷயங்களை உபதேசத் தொனியில்லாத, ஒரு சராசரி காதல் படமாகவே முன்னகர்த்துகிறது இந்தப் படம்.

நாயகி படத்தின் இறுதியில் ‘வெறுப்பால் நாங்கள் சாதிக்க முடியும் என்று நினைத்ததை நீ அன்பால் சாதித்திருக்கிறாய்’ என்று சொல்லும் போது, காந்தியம் நமக்கு நினைவுக்கு வருவதை தவிர்க்க முடியவில்லை. 

‘மை நேம் இஸ் க்ஹான், நான் தீவிரவாதியல்ல’ என்று இறுதியில் அவன் அமெரிக்க ஜனாதிபதியிடம் சொல்லும் போது, அவன் தன்னை முன்னிலைப் படுத்துவது மறைந்து, தன்னிரக்கம் வேண்டுவதும் மறைந்து, எல்லா ஆழ்மனங்களையும் நோக்கி மீண்டும் மீண்டும் நாம் தீவிரவாதியல்ல என்று ஆழ பதியவைக்கும் ஒரு முயற்சியாகவே இது படுகிறது. அதன் உச்சத்தில் இந்து, முஸ்லிம், சீக்கியர் என்று எல்லோருமே மதங்களை கடந்து ‘நான் தீவிரவாதியல்ல’ என்று சொல்லும்போது, அது நிகழ்கால குரலாக தெரிவதைக் காட்டிலும் எதிர்கால பிரக்ஞையோடு ஒலிப்பதாகவே தெரிகிறது.

தீவிரவாதம் யார் மனதிலும் மீண்டும் தலையெடுக்காமல் இருக்கட்டும் என்று சொல்லும் ஒரு சராசரிப் படம். எந்த அவார்ட்டுக்கும் பாராட்டுக்கும் ஆசைப்பட்டு எடுக்கப்பட்ட படாத ஒரு சாதாரண ஷாருக் க்ஹான் படமாக எடுத்திருப்பதுபோல் தெரிந்தாலும் இது கவனிக்கப் படவேண்டிய படமாக எனக்குப் படுகிறது. உலக அளவில் ஷாருக் க்ஹானுக்கு இருக்கும் மார்க்கெட், நிச்சயம் சில நல்ல விளைவுகளை பார்ப்பவர் மனங்களில் விதைக்ககூடும்.

http://www.mynameiskhanthefilm.com/