Tuesday, November 17, 2009

சமீபத்தில் வாசித்ததும் வாசித்துக் கொண்டிருப்பதும்

யமுனா ராஜேந்திரன் எழுதிய அரசியல் இஸ்லாம். வெளியீடு உயிர்மை பதிப்பகம்.


இன்றைய சூழலில் எல்லோரும் வாசிக்கவேண்டிய அற்புதமான நூல். இஸ்லாத்தையும் இஸ்லாமியர்களையும் நாம் அந்நியமாக காண முடியாது. எனது நாடு ஓர் இஸ்லாமிய நாடு, எனது பல நண்பர்கள் இஸ்லாமியர்கள். அவர்களிடம் எவ்வளவு நெருக்கமாக இருந்தாலும் அவர்கள் எப்பொழுதும் ஒரு தனி அடையாளங்களை முன்னிறுத்தி தனித்து இயங்கவே விரும்புபவர்களாகவே நான் அறிந்திருக்கிறேன்.  இந்துக்களை போலல்லாமல் இஸ்லாமியர்கள் மதம் சார்ந்த விமர்சனங்களையும் மதிப்பீடுகளையும் முற்றாக தவிர்ப்பவர்கள்.

இஸ்லாமிய பின்னனியில் வன்முறை இன்று உலகின் மைய அரசியலாக இருந்துவருவதும்,  உலக பொருளாதர மற்றும் அமைதியில் தவிர்க்கமுடியாத பல சவால்களை உருவாக்கி வருவதும் என்னில் பல கேள்விகளை எழுப்பிய வண்ணம் இருந்து வந்துள்ளது. மதமும் மதம் சார்ந்த நம்பிக்கைகளில், சமூக கூறுகளில் ஆர்வம் எனது மற்றோரு பகுதியாகும். நான் படித்தவரையில் இஸ்லாமியர்கள் முற்றிலும் குழு சார்ந்தும், இஸ்லாம் அல்லாதவர்கள்  கஃபீரெனவும் அவர்களின் மீதான வெறுப்பையும் பகைமையையும் இரக்கமின்மையையும் வளர்ப்பதாகவும் நவீன காலத்தின் மாறுதல்களை மறுப்பவர்களாகவுமே  அறிந்து வந்துள்ளேன். அதனால் பல்வேறு நிலைகளில் அதற்கான விடைகளையும் தேடிவந்திருக்கிறேன். 


இந்த நூல் இஸ்லாமியர்கள் பற்றிய எனது கருத்துக்களை மீள் பார்வை செய்வதாக இருக்கிறது. வன்முறையும் இஸ்லாமும் தவிர்க்கமுடியாத ஒன்றாக இன்று அறியப்படுவதற்கு இஸ்லாம் காரணமல்ல என்றும் இஸ்லாமியர்கள் அனைவரும் வன்முறையை ஆதரிப்பவர்களல்ல என்றும் அரசியல் பின்னனியில் தெளிவுபடுத்தும் நூல் இது.  இஸ்லாமிய உலகின் கலை,  ஊடகம், வாழ்வியல் பற்றிய அனைத்தையும் மிக சிக்கலான சூழ்நிலைகளிலிருந்து முன்னிறுத்தி தெளிவாக பேசியிருக்கிறார் யமுனா ராஜேந்திரன்.  அச்சம் கொள்ள வேண்டியது இஸ்லாமியர்கள் மீதல்ல, ஏகாதிபத்தியத்தியதின் மீதுதான் என்ற எண்ணம் இந்த நூலைப்படித்தப்பிறகு தவிர்க்க முடியாததாகி விடுகிறது.    


ஜெயமோகனின் தனிகுரல்.  இது பல நிகழ்வுகளில் ஜெயமோகன் ஆற்றிய உரைகளின் தொகுப்பு. அற்புதமாக பல கருத்தாக்கங்களை முன்வைப்பதோடு, இலக்கியம், சமூகம், நம்பிக்கைகள் சார்ந்த நமது மதிப்பீடுகளை மீள் பார்வை செய்கிறார். என்னை மிகவும் கவர்ந்தது முதல் பகுதியில் இருக்கும் - என்றும் வற்றாத ஜீவ நதி, இந்திய இலக்கியத்தின் சாரம் என்ன? என்ற உரையும், பகுதி இரண்டில் அனைத்தும், மலையாள கவிதைகளை தமிழாக்குதல் நீங்கலாக.  இந்த எல்லா உரைகளையும் என்னால் சுருங்க கூற இயலவில்லை. எனது வலைப்பூவில் எதாவது இன்று எழுதியே ஆகவேண்டும் என்று முயற்சிப்பதுபோல் ஆகிவிடும். ஒவ்வொரு வரியும், பக்கமும் நமது சிந்தனைகளில் பலநூறு கேள்விகளையும் விடைகளையும் அது சார்ந்து  எழுப்பிவிடுகிறது.

இந்த நூலை படித்தவுடன், உடனே பகிர்ந்து கொண்டது மலேசியாவில் நான் அதிகம் நேசிக்கும் எழுத்தாளரான டாக்டர் சண்முகசிவாவிடம். அவரோடு பல நிகழ்வுகளுக்கு சென்று அவரின் உரைகளை கேட்டிருக்கிறேன். மனிதம், வாழ்வியல், இலக்கியம், அரசியல் சார்ந்த எனது பல சிந்தனைகள் உருபெற அவரின் உரை பெரும் பங்களித்திருக்கிறது. ஆனால் பதிவு செய்யாதவரை அவைகள் பயனற்றதே என்ற உணர்வை தீர்க்கமாக எனக்குள் விதைத்தது இந்த நூல். நீங்களும் கண்டிப்பாக இன்றிலுருந்து உங்கள் உரைகளை தொகுக்க வேண்டும் என்று சொன்னபோது அவர் ஒரு நிகழ்வுக்கு உரையாற்ற சென்றுக்கொண்டிருந்தார். இதுவரை அவரின் எத்தனையோ கருத்துக்கள் பதிவு செய்யப்படாமல் மறக்கப்பட்டிருக்கிறதே என்ற கவலை எனக்கும் அவருக்கும் எங்கள் பேச்சின் இறுதியில் தவிர்க்க முடியாது இருந்தது.

மிகவும் ஆவலோடும் உரிமையோடும் எனக்கும் தனிக்குரலின் ஒரு பிரதியை வாங்கிக்கொடு என்றார். ஆன்லைனில் உயிர்மையிலிருந்து வாங்கித் தருகிறேன் என்று சொல்லி இரண்டு வாரங்கள் சென்றுவிட்டது.

ஜெயமோகனின் நிகழ்தல். இதுவும் உயிர்மை பதிப்பகத்தின் வெளியீடுதான்.


நான் மிகவும் கொண்டாடும் நூல் இது. ஜெயமோகனின் அனுபவங்களின் தொகுப்பு. எனக்கு பொதுவாகவே நாவல்கள் படிப்பதிலும் சிறுகதைகள் படிப்பதிலும் ஆர்வம் எழுந்ததில்லை. கற்பனை இலக்கியத்தில் உணர்வுகளை நகர்த்திக் கொண்டு போகும் சூழல் எனது வாசிப்புக்கு மிகவும் அலுப்பு தட்டும் ஒரு விஷயம். அதிகம் விரும்புவது கட்டுரைகள், பதிவுகள், குறிப்புகள். ஆனால் மிகவும் ஆச்சரியமாக இருப்பது, தனது அனுபவ குறிப்புகளையே இலக்கியமாக சர்வசாதாரணமாக வெளிக்கொண்டுவந்திருக்கிறார் என்பது, அது கொஞ்சம் கூட எனக்கு அலுப்பு தட்டுவதாக இல்லை என்பதும்.  இலக்கியத்திற்கான கூறுகள் இதில் என்ன, என்று சொல்லும் அளவுக்கு எனக்கு இலக்கிய பரீட்சார்த்தியம் இல்லை என்றபோதும் இது வெறும் டைரி குறிப்புகள் அல்ல மாறாக கொண்டாட வேண்டிய அற்புத இலக்கியத்தின் இன்னொரு வடிவம்.

பல பகுதிகள் எனது வாழ்வியல் பாடங்களாக ஆனாது. எனது உணர்வுகளை அலசிய, கண்ணீர் விட வைத்த  காவியங்களானது. இன்று காலையில் 'தேர்வு'  என்ற பகுதியை படித்து கண் கலங்கிவிட்டேன். மதியத்தில் இருந்து இரவுவரை எனது மகனுடன் நேரத்தை செலவிட்டேன்.  அது அவரின் தனிப்பட்ட அனுபவங்கள் என்பதையும் தாண்டி நமது வாழ்வில் ஏற்படுத்து தாக்கங்கள் ஆயிரம்.

இசை துறை சார்ந்த எனது அனுபவங்களை பலரும் பல தருணங்களில் எழத கேட்டிருக்கிறார்கள் அதில் முதன்மையானவர் வல்லிணம் நண்பர் நவீன் அவர்கள். கடந்த ஒரு ஆண்டுக்கும் மேலாக வற்புறுத்தி வந்திருக்கிறார். இன்று அந்த சிந்தனை என்னுள் விஸ்வரூபம் எடுத்து ஒரு பெரும் வேகத்தில் நான்  வலைப்பூவை தொடங்கியதற்கு இந்த நூல் ஒரு முதற்காரணம்.  பெரும்பகுதி தனிமையிலும் விரக்தியிலும் கலிந்து கொண்டிருந்த தருணம், இந்த நூல் எனக்கு புது வாசல்களை திறந்திருக்கிறது.   நன்றி ஜெயமோகனுக்கு.