Saturday, November 28, 2009

தென்னிந்திய திரை இசை டிரேண்டும் இசை கலாச்சாரமும்


இந்த தளம் இசை குறித்த ஒரு பகிர்வுப்பதிவாக இருக்க வேண்டும் என ஆசைப்படுகிறேன்.

ஹிந்தி இசை தளத்தில் தமிழ் இசைப் பிரியர்கள் உலாவி வந்தக் காலக் கட்டத்தில், M.S.விஸ்வநாதன் தமிழ் இசைத் துறைக்குள் கொண்டு வரப்பட்டார். புதிய வகை மெலோடி, அதுவரை ஒலிக்காத புதிய ரக இசை ஒலிகள் என தமிழ் இசைத் துறைக்குப் புதிய அலைவரிசையை ஏற்படுத்தினார் M.S.விஸ்வநாதன். M.S.விஸ்வநாதன் கால பாணியமைப்பாளராக(Trend Setter) இருந்தார்.

M.S.விஸ்வநாதன் உச்சத்தில் இருக்கும் போதே தமிழ் இசைத் துறைக்குள் புகுந்த இளையராஜா இன்னொரு கால பாணியமைப்பாளராக(Trend Setter) உருவாகினார்.

அதே போல் இளையராஜா உச்சத்தில் இருக்கும் போதே A.R.ரகுமான் தமிழ் இசை துறையில் நுழைந்து, தமிழ் இசை உலகில் இன்னொரு கால பாணியாளாராக(Trend Setter) இருந்தார்.

இந்த இசை வரலாற்றைப் பார்க்கும் போது .... இன்றைய தேதியில் ஒரு புதிய தமிழ் இசையமைப்பாளர் வந்து ஒரு கால பாணியமைப்பளராக(Trend Setter) உருவாகி இருக்க வேண்டும் ... ஆனால் அப்படி நடக்கவில்லை ... ஏன் என்ற கேள்வி வெகு நாட்களாக என்னை உருத்திக்கொண்டிருக்கிறது .... உங்கள் பார்வையில், இது நடக்காமல் போன காரணம் என்ன?


-மதியழகன் 



நண்பன் மதியழகனுக்கு 


உங்கள் பதிவிற்கு நன்றி. இந்த டிரண்ட் செத்திங்/டிரேண் செட்டர்  பற்றி எனது கருத்தைதான் பதிக்கமுடியுமே தவிர நிபுணத்துவத்துடன் ஆய்வுகளின் மூலம் இதற்கு பதில் அளிக்க முடியாது. அந்த அளவிற்கு நான் இதில் ஆட்டோரிட்டி இல்லை. அந்த வகையில் நான் சொல்வது உங்கள் எதிர்பார்ப்பை ஈடு செய்யாமலும் போகலாம். 


டிரேண்ட் என்பது அன்றைய நிலையில் எந்த வகையான இசையை பெரிதும் விரும்புகிறார்கள் அல்லது வரவேற்கிறார்கள் என்பதைப் பொருத்து அறியப்படும் விஷயம். மேலைநாட்டில் ஒரு டிரேண்ட் நீண்ட வருடங்கள் தாக்குப்பிடிக்கும் ஒன்றல்ல. அது ஒரு குறிப்பிட்டக் காலத்திற்கு மாறிக்கொண்டே இருக்கும். ஒவ்வொரு இசையின் வெற்றியை பொருத்து. அதாவது டிஸ்கோ இசை வெற்றி பெற்றதென்றால் ஒரு சில வருடங்கள் அதன் ஆட்சி தொடரும். திடீரென்று ரோக் அல்லது ஹெவி மெட்டல் புகழடைந்தால், அது சில காலங்கள் தொடரும். அதாவது ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் வெளியிடப்படும் பெரும்பாலான இசை அந்த அந்தக் காலத்தில் வெற்றியடைந்த இசைப்பிரிவை சார்ந்தே இருக்கும். இது ஒரு வியாபார தேவை. அல்லது எந்தப் பிரிவை சேர்ந்த இசை விற்பனை சாதனைப்புரிகிறதோ அதை பொறுத்து டிரேண்டை அடையாளம் காண்பார்கள். அதோடு டெக்னாலாஜியும் இந்த டிரேண்ட் செத்திங்கு முக்கிய பக்கவிளைவுகளை ஏற்படுத்தியிருக்கிறது. ஆனால் நம்முடைய திரையிசையின் டிரேண்ட், இசை சார்ந்து இருந்ததில்லை. அதாவது, போப், ரோக் என்ற இசைப்பிரிவுகளை சார்ந்து இல்லாது ஒரு தனிநபரின் இசை பாணியை சார்ந்தே வந்திருக்கிறது. அதிலும் இந்த தனிநபர் பாணி ஒட்டு மொத்த சமூகத்தினுடைய இசை கலாச்சாரத்தின் போக்கை மாற்றி அமைப்பதாகவும் இருந்திருக்கிறது.   




எம் எஸ் விஸ்வநாதனை என்னால் ஒரு டிரேண் செட்டராகவோ அல்லது ஒட்டு மொத்த இசை கலாச்சாரத்தையும் பாதிக்கும் வண்ணம் ஒரு பாணியை ஏற்படுத்தியவர் அல்ல என்றே எண்ணுகிறேன். அவர்காலத்தில் கர்நாடக இசை பாதிப்பிலும், மேடை கலாச்சாரத்திலும் இருந்த இசையை, மெல்லிசையாக்கி எளிமை செய்து அவருக்கு பின் வந்த பலருக்கு முன்னோடியாக இருந்திருக்கிறார். இதில் முழுவதும் அவரை மட்டும் மையப்படுத்த முடியாது. ராமமூர்த்தியையும் இணைத்தாக வேண்டும். அவர்களின் இசை புதுமையானதாக அந்தக் காலத்தில் இருந்திருந்தாலும் அவருடைய காலத்தில் கதாநாயகர்களின் டிரேண்டிற்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் பொருப்பில் அந்த இரட்டையர்கள் இருந்திருக்கிறார்கள்.  சில பரிசோதனை முயற்சிகளை அவர்கள் செய்திருந்தாலும் ஒரு சமூகத்தின் ஒட்டு மொத்த இசைக்கலாச்சாரத்தையும் அவர்கள் மாற்றியமைத்தார்கள் என்று என்னால் சொல்ல முடியவில்லை. அந்த காலத்தைய சமூகமும் அன்று இது எம். ஜி. யார் பாடல், சிவாஜி பாடல், ஜெமினி பாடல் என்றுதான் அடையாளப்படுத்தினார்கள். அந்த நிர்பந்தம் எம்.ஸ். வி க்கு இருந்தது. அதோடு அன்றைய தமிழ் பாடல்கள் பெரும்பாலும் இந்தி இசை புகழின் பாதிப்பாகவே இருந்திருக்கிறது. மேலும் ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகத்தின் அடையாளமாகவும் இருந்திருக்கிறது அவர்களின் இசை, ஒட்டு மொத்த சமூகத்தின் குரலல்ல.  அவருடைய 'பொன் என்பேன் சிறு பூவென்பேன்' என்ற பாடல் சாஸ்வதம் பெற்ற பாடல். ஆனால் அந்தப் பாடலை சிவாஜி தனது பாத்திரத்திற்கு கேட்டபோது அது ஜெமினி கணேசனுக்கு மட்டுமே பொருந்தும் என்று மறுத்தவிட்டதாக ஒரு பேட்டியில் எம் எஸ் வி குறிப்பிட்டிருந்தார். இத்தகைய நிர்பந்தங்களுக்கு உட்பட்ட ஒரு செயல்பாடு இசையின் டிரேண்டை நிர்ணயிப்பதாக இருக்க முடியாது மாறாக அன்றைய புற டிரேண்ட் இசையை நிர்ணயிப்பதாக இருந்திருக்கிறது. அவரின் பாணியையும் அது நிர்ணயிப்பதாக இருந்திருக்கிறது.




ஆனால் இளையராஜாவையும், ஏ ஆர் ரஹ்மானையும் ஒரு தனித்துவமான பாணியை அறிமுகப்படுத்தியவர்கள் என்று நிச்சயம் சொல்லலாம். முன்பே சொன்னது போல் இசை சார்ந்த டிரேண்ட் என்று சொல்வதைக்காட்டிலும் தங்களுடைய இசை பாணியால் இசை ரசனையை மாற்றிய போக்கு என்று சொல்லலாம். தென் இந்திய இசை இளையராஜா மீட்டெடுத்த இசை கலாச்சாரம். ரஹ்மானுடையதோ இன்றைய இந்திய தேசத்தின் இசை கலாச்சாரம். இருந்தபோதும் இந்த மதிப்பீடுகள் எல்லாமே மெயின்ஸ்டிரீம் (Mainstream) இசை ரசனையை சார்ந்தே இருக்கிறது. அதுவும் சினிமா இசையை சார்ந்தே இருக்கிறது.

இளையராஜாவின் இசை சினிமாவிற்கு சில நிர்பந்தங்களை முன்வைக்கத்துவங்கியது. அவரது இசை ஒளி ஊடகங்களை கடந்த ஒலியாக இருந்தது. அன்றைய சினிமா கற்பனையும் காட்சியும் அதற்கு ஈடு செய்ய முடியாதவையாகவே இருந்தது. நாட்டுப்புறமும், கர்நாடகமும், மேற்கத்திய சாஸ்த்திரிய சங்கீதமும் கலந்த ஒரு தென்னிந்திய இசை இளையராஜா கண்டெடுத்தது. திரை இசைகென்று ஒரு கலாச்சாரத்தை உள்வாங்கிக்கொண்டது அவருடைய இசை. அந்த பாணி இன்னும் தொடர்கிறது. அந்த கற்பனையின் உச்சத்தை எட்டமுடியாதபோது, இசையமைப்பாளர்கள் அவருடைய இசையையே மீண்டும் உபயோகிப்பதும் அல்லது அதன் நகலாக இன்னொன்றை கண்டெடுப்பதும், மறுக்கமுடியாத சாட்சிகள். இளையராஜா இல்லாத இன்றைய திரை இசை கற்பனைகளுக்குள் கொண்டுவர முடியாமல் வறட்சியாக காட்சியளிக்கிறது. நம்மால் அது உணரபட முடியாமல் போகும் அளவிற்கு நமது பண்பாட்டு கூறுகளில் ஒன்றாகிவிட்டது அவரது இசை பரிமாணங்கள்.  சர்வசாதாரணமான ஒரு உதாரணம் ஸ்டிரிங் இசையின் (Strings) போக்கு, அதை தென் இந்தியாவிற்கு அறிமுகப்படுத்தியது இளையராஜா. எம் ஸ் வியின் காலத்தில் அதன் பிரயோகம் அதி தீவிரம் கொண்டதில்லை. அதே சமயம் அது அசலான மேதாவித்தனத்துடன் இருந்ததும் இல்லை (அதற்கு ஒருவேளை டெக்னாலிஜியும் காரணமாக இருக்கலாம்). ஆனால் இன்று எல்லா உணர்வுகளுக்கும், பாத்திரத்திற்கும், காட்சிகளுக்கும். ஸ்டிரிங் இல்லாத உருவகம் வெற்று உருவகம்தான். நம்மால் அந்த காட்சிகளுக்குள் செல்லவே முடியாது. அந்த உணர்வுகளை உள்வாங்கிக் கொள்ளவே முடியாது. அதை இன்று வரை எந்த இசையமைப்பாளரும் நமது மரபில் இருந்து மீட்கவே இல்லை. 


இளையராஜா காலத்தில் இசையின் டிரேண் தமிழ் நாட்டில் இப்படிதான்  இருந்தது என்று கூறமுடியாது போனது. காரணம் அன்றைய டிரேண் இளையராஜா என்ற தனி மனிதனை சார்ந்திருந்தது. ஒரு இருபது வருடங்கள் தென் இந்திய இசை தமிழ் திரை இசை பாணியில் அல்லது டிரேண்டில் இருந்தது. அது இளையராஜாவின் ஆதிக்கத்தில் இருந்தது. அதில் இணைபாணியாக அவ்வப்போது கர்நாடகம், நாட்டுப்புறம், டிஸ்கோ, தெக்நோ, ரோக் என்ற அலைகள் தென்பட்டாலும் அது இசையின் சில குறிப்பிட்ட குணாதிசயங்களை கடந்து தமிழ் திரையிசையாக மட்டுமே அடையாளப்படுத்தப்பட்டிருந்தது. இன்று நாம் தெளிவாக இன்றைய திரை இசைப்பாடல்களை வேர்ல்ட் மியூஸிக் என்று வகைப்படுத்துகிறோம் ஆனால் அன்று அந்த பிரக்ஞை நமக்கில்லை. அப்படியொரு பிரக்ஞையோடு அன்றைய காலத்துக்குள் நாம் நுழைந்தால் இளையராஜாவின் இசை புதிய குணாதிசயங்கள் உள்ளடக்கிய இசை என்று உணரமுடியும். அதாவது புதிய பிரிவுக்குள் (Category/Genre) வகைப்படுத்தப்பட வேண்டிய தனித்துவத்துடன் இருந்தது. அதை மேலை இசை கோட்பாடுகளுக்குள் ஒப்பிட்டு வேர்ல்ட் மியூஸிக் என்றோ சவுண்ட் டிரேக் என்றோ வகைப்படுத்த முடியாத தன்னிரைவு கொண்ட தனி கூறுகளுடன் அடங்கியது . அவரின் தொடர்ச்சியாகவே இன்றுவரையிலான  திரையிசை இருக்கிறது. 


ஒரு நீண்ட நெடுங்காலமாக அவர் நிலைத்திருந்த காரணம், உலக இசை டிரேண்டையும் அன்றைய டெக்னாலாஜியின் வளர்ச்சியையும் அவர் உள்வாங்கிக் கொண்ட விதம்.  ஸ்டிரியோ டெக்னோலோஜி வந்தபொழுதும், சிந்தெசைஸர் (Synthesizer) இசை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டபோதும், கணிணி பயன்பாடு இசையமைப்பில் நுழைந்தபோதும், அதை முழு வீச்சுடனும் அன்றைய காலகட்டத்தில் சாத்தியமற்றதாக எண்ணகூடிய சில இசை பிரயோகங்களை இந்த டெக்னாலாஜியின் மூலம் சாத்தியப்படுத்திய விதத்திலும் , ஒவ்வொரு கட்டங்களிலும் முன்நகர்ந்துக்கொண்டு சென்றார். அதிலும் இளையராஜா, எம் எஸ் வி போல் ஒதுங்கிவிடாமல் இன்னும் நிலைத்திருக்க இன்னொரு காரணம் 70களில் வேறு பரிமாணங்களில், 80களில் வேறு பரிமாணத்தில், 90களில் வேறு பரிமாணத்தில் இன்று வேறு பரிமாணத்தில் என்று காலமாறுதல்களுக்கேற்ப வித்தியாசப்பட்டிருக்கும் அவரது இசை. அவரது பாடலை கொண்டே அது எந்த காலகட்டத்தை சேர்ந்தது என்று கூறிவிடமுடியும். ஒலிபதிவு  அல்லது ஒலி நுட்ப காரணங்கள் அல்லாது இசையின் நுட்பத்தைக்கொண்டு அநுமானித்து விடமுடியும்.
வேறு இசையமைப்பாளர்கள் அவர் காலத்தில் அதிகம் அறிமுகப்படுத்தபடாமல் இருந்ததன் காரணங்கள் தெரியவில்லை. அதற்கான நிர்பந்தங்கள் அன்று யாருக்கும் தேவையாக இல்லாதிருந்திருக்கலாம்.  வருடத்திற்கு நாற்பது முதல் ஐம்பது படங்கள் வரை அவரது இசையமைப்பில், அத்தனையும் புகழ்பெற்றது. அந்த அலையில் அன்று இருந்த மற்ற இசையமைப்பாளர்கள் யாருக்கும் தென்படாமல் போயிருக்கலாம். இது தனியாக ஆய்வு செய்யப்பட வேண்டிய ஒன்று. 


இளையராஜாவுடைய இசையில் மனவெளிபயணம் சாத்தியமாகிப் போனது. வார்த்தைகள், காட்சிகள், நடிப்பு என்று எந்த தேவையும் அற்று உணர்வுகளை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் சாத்தியத்தை அவரது இசை ஏற்படுத்தியது. பல்லவிக்கும் சரணத்திற்கும் இடையில் வெளிப்படும் இசை வெவ்வேறு பரிமாணங்களை ஏற்படுத்தும், வெவ்வேறு தளங்களில் பயணிக்கும். திரைகாட்சிகள் இல்லாது அவரது பாடலையும் பாடலின் இடைவெளி இசையும் பின்னனி இசையையும் அணுகுவது பலருக்கு சாத்தியமற்று போகலாம். இப்படி பல்லவிக்கும் சரணத்திற்கும் தொடர்பில்லாததுபோல் தோற்றமளிக்கும் இத்தகைய இசையினாலேயே இளையராஜாவின் இசையை சிலர் வெறுப்பதுண்டு. இத்தகைய இசையையும் பாடலையும் வழக்கத்தில் இருக்கும் எந்த இசையுடனும் ஒப்பிட்டு பார்க்கமுடியாத நிலையில் உலக இசைக்கு புரம்பானதாகவும் இளையராஜாவின் இசை பலருக்கு தோற்றமளிப்பதுமுண்டு. 


பிலிப் க்லாஸை (Philip Glass) எடுத்துக்கொள்வோம். அவருடைய இசை மேற்போக்காக கேட்கப்படும் போது, எந்த நுணுக்கமும், மேதாவித்தனமும் அற்ற இசையாகவே தோன்றும். சுருதிப்பெட்டிப்போல் ஒரே நாதம் திரும்ப திரும்ப இடைவிடாது ஒலிப்பதுபோல் தோன்றும். மிக சில இசை குறிப்புகள் மட்டும் கொண்டு, சிறு சிறு மாற்றங்கள் மட்டும் ஏற்படுத்தி, மிக குறைந்த அளவிலான இசைக்கருவிகள் மட்டும் பயன்படுத்தி, அதிலும் பெரும்பாலும் கீபோர்ட்டை மட்டும் பயன்படுத்தி எந்த ஒரு மாறுதலும் இல்லாத கடல் அலையின் தொடர் நாதம் போன்று ஒரு தொடர் இசையாக ஒலிக்கும். அதை இசை விமர்சனர்களும் வல்லுனர்களும் முற்றாக புறக்கணித்தார்கள்.  அவருடைய பெரும்பாலான இசையை அவர் சுயமாக நிறுவிய அவரது சொந்த இசைக்குழுவை கொண்டுதான் இசைப்பார். அவர் பல சிம்பொனிகள் கூட எழுதி இசைத்து வெளியிட்டிருக்கிறார். அவைகள் சிம்பொனியே இல்லை என்று எல்லா ஆர்கெஸ்டராக்களும் கருத்துரைத்தாலும்,  ஒருவழியாக அவருடைய இசையை வேறு கோணத்தில் அணுகி புரிந்துகொள்ள முற்பட்டவர்கள், இன்று அவருடைய இசையை முற்றாக புறக்கணிக்கப்படும் இசையல்ல மாறாக அது மினிமலிஸ்த் இசை (Minimalist Music) என்று வரையறுத்தனர். அதன் ஆளுமையின் அடர்த்தியால் அவர்கள் இந்த முடிவிற்கு வந்தார்கள். இன்று அவரை இருபதாம் நூற்றாண்டின் சிறந்த இசைஞானிகளுல் ஒருவராய் புகழ்கிறார்கள். இத்தகைய புறக்கணிப்புகள் பாக் (Bach) போன்றோருக்கும் கூட ஆரம்பத்தில் இருந்திருக்கிறது. அவரை சாத்தானின் இசையை இசைப்பவர் என்று புறக்கணித்திருக்கிறார்கள். ஆனால் இன்று கிருத்துவத்தின் பல இசை வடிவங்கள் பாக் உடையது. ஜப்பானில் கிருத்துவம் பரவ பாக்கின் இசைக்கு பெரும் பங்கு இருப்பதாக கூறுகிறார்கள். 


அதேபோல் தென்னிந்தியா முழுவதும் புகழ்பெற்ற இளையராஜாவின் இசை, இசையின் மேதாவித்தனங்கள் என்று கருதும் சில கூறுகள் இல்லாமல் அது அந்நியப்பட்டிருப்பதாக சிலர் கூறுவதற்கு காரணம் உலகின் வேறு எந்த இசையமைப்பாளரிடமும் இல்லாத ஒரு தனித்துவத்துடன் அந்நியப்பட்டிருந்தது. அது பிரக்ஞையின் அடி ஆழத்தில் இருந்து எழும் பிரவாகமாக, பிரபஞ்ச வெளியில் பயணிக்கும் ஒன்றாக ஒலித்தது. அதற்கு அவருடைய அத்வைத ஆன்மீக கண்ணோட்டம் முக்கிய காரணமாக இருக்கலாம். அவருடைய இசை எப்பொழுதும் ஒரு அத்வைத சிந்தாந்தந்தத்தின் தளத்தில்தான் பயணித்திருக்கிறது.  அவருடைய இசையின் முன், காட்சிகள் தோற்று நிற்கும். அதை பலமாக சிலர் நினைப்பதுண்டு, அதையே பலவீனமாகவும் சிலர் நினைப்பதுண்டு.  அதனாலேயே பலசமயம் அவர் புறக்கணிப்புகளுக்கும் ஆளாகி இருக்கிறார். உலக இசையோடு ஒப்பிட்டு புறம்தள்ளி வைத்திருக்கிறார்கள். அல்லது இளையராஜாவின் இசை அவருடைய காலத்திற்கு முற்பட்ட ஒரு இசையாக இருந்திருக்கிறது என்று கூட சொல்லலாம். இருபது வருடத்து முந்தைய இசை இன்றைய தலைமுறை இசையமைப்பாளர்களால் மீண்டும் மீண்டும் பயன்படுத்தப்படுவதும், இந்தியில் இன்று பெரும் புகழ் அடைவதும் அதற்கு மிகப்பெரிய காரணம் என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது. அந்த அடிப்படையில் அவருடைய இசையை நாம் மற்ற சினிமா பாடல்களின் இசைகளுடன் வரிசைபடுத்தி பார்க்கமுடியாது. என்னை கேட்டால் இளையராஜாவினுடைய இசையை ராஜாயிஸ்ட் (Raajaist music) என்று வகைப்படுத்தலாம். அந்த அளவிற்கு அதற்கே உரிய நுட்பமான அடர்த்தியான இசைக் கோட்பாடுகளை உள்ளடக்கியது அவருடைய இசை பாணி. அது ஒப்பீடுகளுடன் ரசிக்ககூடிய இசையல்ல. 


கிராமிய இசையின் அசல் வடிவம் அவரது கற்பனையில் பிரமாண்டம் அடைந்ததும். கர்நாடகத்தில் contemporary கீர்த்தனைகள் அமைத்ததும், மேற்கத்திய இசை நமக்கு சொந்தமான நாதங்களுடன் இருப்பதுபோல் தோன்றுவதற்கும், அவரது முன்முயற்சிகளே காரணம். முதல் மரியாதை திரைப்பாடல்களை எடுத்துக்கொள்வோம் குறிப்பாக வெட்டி வேரு வாசம் பாடல். கிராமிய மெலடி, பல்லவி முடிந்து வரும் இசை, நம்முடைய கலாச்சாரத்திற்கு பரீட்சயமற்ற ஸ்டிரிங் (Strings) இசை, பேஸ் (Bass), அதன் இசைக்கோர்வைகள் காட்சிகளின் விரிவாக்கத்திற்கு உதவி, வரிகளை கடந்த சொல்லப்படாத உணர்வுகளை பேசி பின் சரணத்திற்கு திரும்புகிறது. சரணத்திலும் பின்னனி இசை மேற்கத்திய சங்கீதம். (மிக்ஸிங்கில் (Mixing) அந்த நாதஸ்வரத்தின் இசையை கொஞ்சம் அடக்கி, புல்லாங்குழலை இன்னும் மென்மையாக்கியிருந்திருக்கலாம்). பீத்தோவனின் fur elise -க்கு சற்றும் குறைந்ததில்லை இந்த இசை. இது மிகைப்படுத்தி நான் கூறவில்லை.  fur eliseன் கற்றற்ற பயணம் இப்படி வெட்டி வேரு வாசமாக மோட்சம் அடைந்திருக்கிறது என்று எண்ணத்தோன்றுகிறது. அதற்கு எனது இசை ரசனையும் மனோநிலையும் காரணமாக இருக்கலாம். என் ரசனை எப்பொழுதும் மனவெளிபயணத்தை எதிர்பார்த்திருக்கும் ரசனை, அதை எட்டாத நிலையில் அந்த இசை இன்னும் கொஞ்சம் முன் நகர்ந்திருக்கலாமே, இன்னும் கொஞ்சம் ஆழ பயணித்திருக்கலாமே என்று தோன்றும். அதை நிவர்த்தி செய்வது இளையராஜாவின் இசைதான். ஆனால் இதை யாருமே உலக தரம் என்றும் சொல்லப்போவதில்லை. காரணம் நமக்கு பழகிவிட்டது இளையராஜாவின் இசை.  அதிலும் மேற்கத்திய இசையும், ஸ்டிரீங்ஸ் பிரயோகமும் நமக்கு அந்நியப்படாமல், நமக்கு சொந்தமான இசையாக தோன்றக்காரணமும் அதுதான். அவர் காலத்திலும் சரி, இன்றும் சரி, இந்த சில குறிப்பிட்ட அம்சங்கள் அற்ற ஒர் இசையை நாம் தென்னிந்திய இசையில் கேட்கவே முடியாது.  அப்படி ஒரு உறுதியான வடிவத்தை இந்திய இசைக்கு அவர் கொடுத்திருக்கிறார். அது இன்றைய நிலையில் வேறு ஒரு தளத்தில் பரிணாமம் அடைந்திருக்கிறதே தவிர முற்றாக நீங்கவோ அல்லது வேறு ஒரு புதிய வடிவத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவோ இல்லை. நமக்கோ எல்லாம் பாடலும் ஒன்றுதான் என்ற ஒரு அற்ப மனநிலையில்தான் பிரதிபலிக்கிறது. 


ஏறக்குறைய பதினைந்து இருபது வருடங்கள் ஒப்பீடுகள் இல்லாமல் வளர்ந்து வந்ததால், அதன் பரிணாமம் நம்முடைய தரிசணத்திற்கு எட்டவில்லை. அது ஒரு சாதாரண நிகழ்வாக நம்மை கடந்து சென்றிருக்கிறது. அந்தவகையில் பார்த்தால் இளையராஜாவை தென்னிந்திய இசையின் டிரேண் செட்டர் என்று சொல்வதைக்காட்டிலும், அதன் அடையாளமாக இருக்கிறார்.


ஏ ஆர் ரஹ்மான் இந்திய தேசத்து இசைக்கலாச்சாரத்தின் புதிய வாசல்களை திறந்துவிட்டவர். அது தனி இசை தொகுப்பாகட்டும், கர்நாடகமாகட்டும், திரையிசையின் அலையில் அமுங்கிப்போயிருந்த எல்லா இசைகளுக்கும், இசை கலைஞர்களுக்கும் நம்பிக்கை அளித்து வெளிகொண்டுவந்த பொறுப்பு அவருக்கு இருக்கிறது. அதுவரை திரை இசையை மட்டுமே சார்ந்திருந்த இந்திய இசைக்கு புதிய அர்த்தங்களை உருவாக்கியவர். பல புதிய இசையமைப்பாளர்கள் திரைக்கு வர ஆரம்பித்தனர். பல புதிய இசைக்குழுக்களும், பாப் இசை கலைஞர்களும் வெளிவர ஆரம்பித்தனர். அவரின் வந்தே மாதரம் இசை தொகுப்பு சினிமா அல்லாத இசைக்கு மிகப்பெரிய எதிர்பார்ப்பையும் அனுமதிகளையும் இந்திய சந்தையில் ஏற்படுத்தியது. 


அவர் மிகக்கவனமாக இளையராஜாவின் சாயலையும் இதுவரை இளையராஜா உருவாக்கியிருந்த இசை கலாச்சாரத்தையும் தன் பாடல்களில் பிரதிபலிக்காதவாறு பார்த்துக்கொண்டார். கோர்ட் (Chord) பிரயோகத்திலும், உலகில் பிரபலமாக அன்று விளங்கிய சில இசை வகைகளை நமக்கு அறிமுகப்படுத்தியதிலும் குறிப்பாக, ராப் (Rap), ரெகேய் (Reggae), R & B என்ற தமிழ் மணமில்லாத அதேசமயம் நமக்கு அந்நியப்படாத சாயலில் இருக்கும் இசைவகைகளை அறிமுகப்படுத்தியது, பாடலின் பின்னனி இசையும் பல்லவி சரணத்திற்குமான இடைவெளி இசையும் அதற்கு தேவையான உணர்வுகளில் இருந்து விலகாமல் இருப்பதும் என்று பல புதுமைகளை அறிமுகப்படுத்தி, இளையராஜா உருவாக்கியிருந்த இசை லட்சணங்களை மீறும் முயற்சியாகவே அவரது இசையை வெளிக்கொணர்ந்தார். ஏ ஆர் ரஹ்மான் ஒரு பேட்டியில் அழகான ராட்சஸி  என்ற முதல்வன் படப்பாடலை ரிதிகெளளை ராகத்தில் அமைக்கலாம் என்று முடிவானபோது, இளையராஜாவின் சின்ன கண்ணன் அழைக்கிறான் என்ற பாடலின்  பல பரிணாமச் சாயலை அழகான ராட்சஸியே பாடலில் தவிர்க்க முடியாமல் சிரமப்பட்டு அதை மிகவும் கவனமாக எதிர்கொண்டேன் என்றார்.



ஏ ஆரின் இசையில் முக்கியமாக சொல்லவேண்டியது, பல்லவி சரணங்களை வழக்கத்திலிருந்து மீறி வடிவமைத்ததும், பாடகர்களுக்கும், இசை கலைஞர்களுக்கும் அவர்கள் கற்பனைக்கும் மிக பெரிய சுதந்திரத்தை ஏற்படுத்தி, பாடல்களை ஒரு இயக்கத்தின் படைப்பாகவே நிகழ்த்தினார். அவருடைய இசையும் பாடலும் ஒரு பெரும் நிறுவனத்தின் அல்லது பட்டறையின் நிர்வாகத்திறனுடனும் தொழில்நுட்ப திறத்துடனும் தயாரிக்கப்படும் இறுதிப் பொருள்போல அத்தனை நேர்த்தியுடன் இருக்கும். ஏ ஆர் ரஹ்மானை ஒரு தனி நபர் ஆளுமையாகவோ கற்பனையாகவோ எண்ணுவதை காட்டிலும் ஒரு நிறுவனமாகத்தான் பார்க்கவேண்டும். அது அவருடைய தனி வளர்ச்சிக்கும் புகழுக்கும் மட்டுமல்லாது அவரிடம் வேலைபார்த்த எல்லா கலைஞர்களுக்கும் தொழில் நிபுணர்களுக்கும் தனிப்பட்ட புகழையும் தொழில் சார்ந்த வாய்ப்புகளையும் ஏற்படுத்தியது. ஒலி அமைப்பில் ஶ்ரீதரும், குழலிசையில் நவினும், பாடகர் ஹரி ஹரன், சங்கர் மஹாதேவன், டிரம்மர் சிவமணி, கிதாரிஸ் பிரசன்னா, பாடகி வசுந்தர தாஸ், சுரேஸ் பீட்டர்ஸ், இசையமைப்பாளர் ரஞ்சித் பாரோவ், பிரவின் மணி என்று பட்டியல் நீளம். அவருடன் வேலை செய்த அத்தனைபேரும் இசைத்துறையில் தங்களுக்கென தனி தளத்தை அமைத்துக்கொண்டவர்கள். அதன் எல்லா புகழும் ஏ ஆர் ரஹ்மானையே சாரும். அதேசமயம், அப்படி ஒரு தளம் அமைந்தபிறகும் ஏ ஆருடன் திரும்பவும் தொழில் நிமித்தம் அவர்கள் இணையவும் செய்தனர், அதை ஏ ஆரும் தடை செய்ததில்லை.  அவருடன் பணியாற்றியதாலே தாங்கள் சார்ந்த இசையை பிரபலப்படுத்தி புது ரசிகர் கூட்டம் பெற்று அந்த இசையை விஸ்தாரப்படுத்தியவர்கள் பலருண்டு, குறிப்பாக கர்நாடகத்தில் நித்தியா ஶ்ரீ, கத்ரீ கோபால்நாத், கஜலில் ஹரிஹரன் என்று இதை தனியாக பட்டியலிடலாம். இளையராஜாவின் கர்நாட இசைஞானத்தை செம்மங்குடி போன்றவர்களே சிலாகித்திருந்தாலும் ரஹ்மானின் கர்நாடக பிரயோகம் பல கர்நாடகப் பிரபலங்களால் கொண்டாடப்படுகிறது. இளையராஜாவின் இசை வழி வந்தவர்களுக்கு ஏ ஆரின் கர்நாடக இசையும் சரி மற்ற இசை வடிவமும் மிகவும் எளிமையாகவும், சாதாரணமானதாகவும் தோன்றலாம் காரணம் இளையராஜாவைப்போல் அதி தீவிர கற்பனை வீச்சில் ஏ ஆரின் இசை இருந்ததில்லை, அது தேவையான ஒன்றாகவும் யாரும் கருதவில்லை. இளையராஜாவின் இந்த இசை போக்கு உலக இசையின் சில முக்கிய கூறுகளிலிருந்து விலகி நிற்பது போன்று இருந்தமையால், இவரின் இசை  அந்த எதிர்பார்ப்பை பூர்த்தி செய்தது. அதோடு ஏ ஆர் காலத்தில் இசை சார்ந்த டெக்னாலாஜி விஸ்வரூப வளர்ச்சியடைய ஆரம்பித்திருந்தது. உலகில் எல்லா இசையும் அதன் சாரம்சத்தை உள்வாங்கிக்கொண்டு அசுர வளர்ச்சியடைந்து வந்தது. இந்திய இசை இதிலிருந்து முற்றிலும் விலகி நின்றிருந்தது. அதன் பெரும் காரணம் நமது பாரம்பரிய இசையும் அல்லது மெட்டும், உலக இசையின் போக்கை உள்வாங்கிக் கொள்ளும் திறனற்று இருந்தது. அப்படி செய்யப்பட்ட சில முயற்சிகள் கூட மேலை இசையின் அப்பட்ட நகலாக தோற்றமளித்து நமது ரசனையில் இருந்து விலகியிருந்தது. பல்வேறு கலாச்சாரங்களின் சங்கமமாய் அதே சமயம் நமது பாரம்பரிய இசை ரசனை பாதிக்கப்படாமலும் ஒரு இசை கலாச்சாரத்தை உருவாக்கியது ஏ ஆர் ரஹ்மானின் சாதனை. அது அவருக்கு சாத்தியமானதற்கு முக்கிய காரணம் உலக இசை கலைஞர்கள் பலருடனும் அவர் பணிபுரிந்திருக்கிறார், பயணித்திருக்கிறார், வலம் வந்திருக்கிறார். அதோடு சாம்பிள்ஸ், லூப்ஸ் என்ற இசை துணுக்குகளை பயன்படுத்தவும், பிற கலைஞர்களின் இசை துணுக்குகளை அனுமதியுடன் பயன்படுத்துவதிலும் அவர் எந்த மனத்தடைகளையும் ஏற்படுத்திக்கொள்ளவில்லை. அதை திருடு என்றும் நகல் என்றும் பலர் குறை கூறுவதுண்டு. ஆனால் இத்தகைய யுத்திகள் உலக இசையின் இன்றைய போக்கு, ஆய்வு கட்டுரைகளில் பிற நிபுணர்கள் வெளியிட்ட கருத்தை மேற்கோள்களாக குறிப்பிடுவதுபோல். அப்படி பயன்படுத்த முறையான அனுமதியும் அதற்கான பணத்தையும் செலுத்திதான் அவர் உபயோகித்திருக்கிறார், அல்லது இலவச, ரோயல்டி ப்ரீ  (Royalty Free) துணுக்குகளை பயன்படுத்துவார். முதலிலேயே கூறியதுபோல் இது ஒரு நிறுவனத்திற்கான செயல்பாடுகளோடு ஒத்திருக்கும் ஒன்று. பல உபரிபாகங்களை கொண்டு அதி நவீன இறுதிப்பொருளை தயாரிப்பதுபோல் அவரது இசை தயாரானது. முழுவதும் இதை பின் நவீனத்துவ செயல்பாடு என்று சொல்லிவிட முடியாது என்பதாலேயே இத்தகைய உதாரணங்களை முன்வைக்கிறேன். 

இந்தி, தெலுங்கு, தமிழ், மலையாளம் என்று எல்லா மொழி பாடல்களிலும் அவரின் பாதிப்பு பிரதிபலிக்க தொடங்கியது. இசைதுரையில் யாரும் நுழையக்கூடிய சாத்திய வாசல்களை எல்லோருக்கும் திறந்துவிட்டது ஏ ஆர் ரஹ்மான். என்றுமே தனது படைப்புகளை உயர்வாகவும் தனது இந்தி படைப்புகளை இந்திய கலாச்சாரமாக, பண்பாட்டு கூறாக முன்னிறுத்தும் பாலிவூடின் இன்றைய இசைமுகம் ஏ ஆர் ரஹ்மானுடையது. இந்தியில் இன்று பெருகி வரும் திரையிசை சாராத இசை தொகுப்புகளுக்கு வழி ஏறபடுத்தித்தந்தவர் ஏ ஆர் ரஹ்மான். அதிலும் பெரிய ஒரு தனித்துவம் என்னவென்றால், ஏ ஆர் இசையில் மீண்டும் மீண்டும் ஒலிக்கும் கேட்சி (Catchy) வரிகளும் ரிதமும். ஒட்டு மொத்தபாடலையும் இந்த ஒன்றிரண்டு கேட்சி ரிதமை கொண்டே முழுவதையும் ரசிகன் உள்வாங்கிக் கொள்ள செய்துவிடுவார். அவரின் எல்லா பாடல்களிலும் இந்த கேட்சி வடிவம் முக்கிய அம்சம் வகிக்கும். இது விளம்பர இசையின் பிரத்தியேக யுத்தி. அவர் விளம்பர இசைகளில் சில காலம் பணி செய்ததில் கற்றுகொண்ட யுத்தி என்று சொல்லலாம். இன்னொரு பேட்டியில் அவர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார், "திரையில் பாடல்கள் வரும்போது எல்லோரும் தம் அடிக்கவோ, கழிவறைக்கோ செல்ல ஆரம்பித்துவிடுவார்கள், ஆனால் திடீரென ஒரு விளம்பர இசை டிவி நிகழ்ச்சியின் இடைவெளியில் வரும் போது நமது கவனம் சற்றென்று அந்த விளம்பரம் நோக்கி செல்வதை கவனித்திருக்கிறேன், குறிப்பாக குழந்தைகளின் கவனம் அந்த இசையின் பால் செல்லுவதையும் அந்த இசை ரசனையில் காட்டும் ஆர்வமும் என்னை சிந்திக்க வைத்தது. அந்த விளம்பர இசையின் நிணுக்கத்தை எப்படி சினிமாவிற்குள் கொண்டுவருவது என்று யோசித்திருக்கிறேன். அதை என்னால் செய்ய முடிந்தால் என் பாடல் திரையில் வரும்போது யாரும் வெளியில் செல்ல மாட்டார்கள் என்றுதான் ஒவ்வொரு பாடலையும் அமைக்கிறேன்", என்றார். இந்த அற்புத விஷயத்தை இன்று வரை மற்ற இசையமைப்பாளர்கள் புரிந்துகொண்டு முயற்சித்தாக தெரியவில்லை. அதுவே அவருடைய மிகப்பெரிய வெற்றி. 


ஆனால் டிரேண்ட் என்று வரும் போது தென் இந்திய திரை இசை ஒரு குறிப்பிட்ட தளத்தில் தேங்கி நிற்கவில்லை. ஏ ஆர் ரஹ்மானுக்குப் பிறகு யாரும் தனித்துவத்தோடு விளங்கவில்லை. இன்றைய நிலையில் இசை டிரேண்டை நிர்ணயிப்பது இரண்டு விஷயங்கள். ஒன்று ஒரு பாடலின் வெற்றி, இரண்டு இசை கேட்கும் ஊடகங்களின் வளர்ச்சி. ரீமிக்ஸ் டிரேண்ட் ஒரு சில காலம் நிலைத்திருந்து. அதை முதலில் தொடக்கி வைத்தவர் ஏ ஆர் ரஹ்மான்தான் என்று நினைக்கிறேன், அவருடைய தொட்டால் பூ மலரும் பாடலின் வழி. ஆனால் அதை ரீமிக்ஸ் என்று சொல்ல முடியாது. அவர் வரிகளை மட்டும்தான் பயன்படுத்தினார்.  ஆனால் அதன்பிறகு பழைய பாடல்களை ரீமிக்ஸ் செய்வது டிரேண்டாகிப் போனது. அந்த டிரேண்டை மீற முடியாமல் ரஹ்மானே அழகிய தமிழ் மகனில் ரீமிக்ஸ் செய்தார்.  பிறகு குத்து பாட்டுகளை பிரபலப்படுத்தியதன் மூலம் ஶ்ரீகாந்த தேவா குத்து பாட்டு டிரேண்டை ஆரம்பித்து வைத்தார். இது பல காலங்கள் தொடர்ந்தது. யுவன் சங்கர் ராஜா மற்றும் ஹரிஸ் ஜெயராஜின்  ஆர் என் பி (R & B) மற்றும் க்ரூவ் (Groove) டிரேண்ட் சில காலம் ஆக்கிரமித்தது. பிறகு மலேசியா கலைஞர்களின் குறிப்பாக யோகி பி மூலம் ஹிப் ஹோப் (Hip Hop) பிரபலமடைந்து அது சில காலம் நிலைத்தது.  இப்பொழுது விஜய் ஆண்டனியின் பாப் ரோக் டிரேண்ட் (Pop Rock). நாக்கு மூக்காவையும் ஆத்தி சூடியையும் எதில் சேர்ப்பது?  ராப் கூத்து (Rap Kootu)?

பரத்வாஜ் அவரது ஆரம்ப காலத்தில் அற்புதமான ரோக் இசையை தமிழில் அறிமுகப்படுத்தினார். ஆனால் தமிழ் இசை இப்பொழுதுதான் ரோக் இசைக்கு தயார் ஆகியிருக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். அதனாலேயே அது அப்பொழுது ஒரு டிரேண்டாக நிலைக்காமல் போனது. இருந்தும் இப்பொழுது யாரும் அந்த திசையில் செல்லவில்லை. ரோக் இசைக்கு நல்ல வரவேற்பு தமிழில் இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கிறேன். அகி மியூஸிக் வெளியீட்டு சிறந்த தமிழ் ரோக் கலைஞர்களை நீண்ட காலமாகத் தேடி வருகிறேன். இன்னும் யாரும் கவனத்தை ஈர்க்கவில்லை. 


யுவனின் மெளனம் பேசியதில் ஒரு ரோக் இருந்ததாக நினைவு. ஹரிஸ் வாரணம் ஆயிரத்தில் அடியே கொல்லுதே என்று ரோக் இசையை பயன்படுத்தினார். ரோக் என்பதே உணர்வுகளின் உச்ச வெடிப்பு, தெரிப்பு.. எனக்கு வார்த்தை சிக்கவில்லை. அது ஒரு அழகிய வெறி. ஹரிஸிடம் அது மென்மையாகத்தான் வெளிப்பட்டது. அதற்காக அதை ஸோவ்ட் ரோக் (soft rock) என்று வகைப்படுத்த முடியாது. அதற்கு முக்கிய காரணம், நம்மில் ரோக் இசைக்கு பொறுந்தும் குரல் இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை. என்னடி மீனாட்சியாகட்டும்  அல்லது கலைஞன் கட்டுக்காவல் விட்டோடும் காற்றை போல என்ற இளையராஜாவின் கலைஞன் படப்பாடல் ஆகட்டும் ஸ்.பி பாலசுப்ரமணியத்தால் அவைகள் நிறைவை எய்தவில்லை. இல்லையென்றால் அது சிறந்த ரோக் அல்லது ஹெவி மெட்டலாக (heavy Metal) ஒலித்திருக்கூடும்.(ஆனால் முன்னம் ஒரு நாள் அந்த அன்னை மடியில் என்ற இடை செருகல் கலைஞனில் தவிர்க்கப்பட்டிருக்கலாம்). ஆனால்  போட்டு வைத்த காதல் திட்டம் என்ற சிங்காரவேலன் பாடலில் ரோக் அல்லது ஹெவி மெட்டலுக்கு சிறந்த குரலாக கமலஹாசனையும் மனோவையும் ரசிக்கமுடிகிறது. 




கார்த்திக் ராஜா அவரது மாணிக்கும் மற்றும் டும் டும் டுமில் ரோக் போக் (Rock Folk) என்று சொல்லுமளவு ஒரு வித்தியாசமான முயற்சியை அறிமுகப்படுத்தியிருப்பார். ஏனோ அந்தப்பாடல்கள் அதிக பிரபலமடைந்தும் அவை ஒரு டிரேண்டை உருவாக்கவில்லை. டும் டும் டுமில் ரகசியமாய் பாடலில், குடைக்குள் மழை பின்னனியில், அச்சமுண்டு அச்சமுண்டில் கண்ணில் என்று ஒரு பாடல், இவையெல்லாம் நியூ ஏஜ் (New Age) வகையை சேர்ந்த வித்தியாசமான இசை. கார்த்திக் ராஜாவின் நுட்பமான பாணி. கார்த்திக ராஜாவும் ஆளுமைமிக்க ஒரு பாணியை இந்திய சினிமாவிற்கு அறிமுகப்படுத்தலாம் என்று எதிர்பார்த்த வேலையில் அது நடக்காமல் போனது. திரையிசை அவருக்கான களமாக இல்லாமல் இருக்கலாம். 




இன்று இசையை பலரும் ரசிப்பது, கணிணியில் அல்லது எம்.பி 3 சாதனங்களில், அதையெல்லாம் மீறி கைதொலைப்பபேசியில் ரிங்டோன், காலர் டோன் என்ற வடிவத்தில் பதிவிரக்கம் செய்து கேட்பது. அதற்கு முக்கியமாக இருக்க வேண்டிய கட்டாயங்களில் ஒன்று பீட்ஸ் (beats). ஹர்மொனி, மெலோடி, என்று எதுவும் இந்த சாதனங்களில் ரசிக்க முடியாத இசை அம்சங்கள். அந்த தேவைகளை முன்வைத்து அதற்கு உகந்த சில டிரேண்டை இந்த டிஜிட்டல் டெக்னாலாஜி நிர்ணயித்துக்கொள்கிறது. அந்த உடன்பாட்டோடுதான் பெருவாரியான இசை வடிவங்கள் இப்பொழுது வெளிவருகிறது. விஜய் அந்தோனி, யுவன், ஹரிஸ் இதை உணர்ந்து கொண்டவர்களாக இருக்கிறார்கள். ஆக முன்பு போல் தனிநபர் பாணியை முன்னிறுத்தி இப்பொழுது ஒரு மாற்றத்தை நாம் எதிர்பார்க்கமுடியும் என்று தோன்றவில்லை. இன்று அதன் ஆளுமை டிஜிடலின் கரங்களில். கலையை அதன் ஆளுமைக்குள் கொண்டுவந்திருக்கிறது. இன்னொரு தனிநபர் பாணி ஆளுமை தென்னிந்திய திரை இசையில் அல்லது இந்திய திரை இசையில் இனி உருவாவது நிச்சயம் அசாத்தியமே. அதற்கான நிர்பந்தங்களும் தெரியவில்லை. காலம் முடிவு பண்ணலாம்.

2 comments:

TBCD said...

சுவையான பதிவுக்கு நன்றி !

காரிகன் said...

அதிகம் மிகையில்லாது எழுதப்பட்ட பதிவு. அதனாலேயே எனக்குப் பிடித்துவிட்டது. பாராட்டுக்கள்.

இளையராஜாவைப் பற்றி நீங்கள் கூறும் பல சங்கதிகள் உங்களது தனி மனித சார்பினால் உண்டான தோற்றங்களாக இருக்கலாம் என்று நினைக்கிறேன். அவர் ஒரு மிகப் பிரமாண்டமான இசை ஆளுமை. அதற்காக பெய்டோவன் இசையுடன் ஒப்பீடு செய்து ஒரு முரண்பாடான முடிச்சை நிறுவ முயல்வது சற்று நெருடுகிறது. இளையராஜா ரசிகர்கள் இசையைப் பற்றி ஒரே விதத்தில்தான் சிந்திக்கிறார்கள். இதற்கு நீங்களும் விதிவிலக்கல்ல என்று தெரிகிறது. ஆனால் இப்போது அதுவல்ல பிரச்சினை.

எம் எஸ் வி பற்றிய உங்களது பார்வை வெகு எளிமையாகவும் அர்த்தமற்றதாகவும் வெளிப்படுகிறது. இளையராஜா, ரஹ்மான் குறித்து விரிவாக அலசக்கூடிய உங்கள் எழுத்து எம் எஸ் வி குறித்து சட்டென முடிந்துவிடுவது அவரைப் பற்றிய மதிப்பீடுகள் உங்களிடம் அவ்வளவாக இல்லை என்பதைக் காட்டுகிறது. தமிழக மக்களின் உணர்வுகளோடு ஒன்றித்த பல கானங்களைக் கொடுத்த அவரது இசைக்கு உங்களது எழுத்து அவமானம் செய்திருப்பதாக எண்ணுகிறேன்.

இன்னொன்றும் தோன்றுகிறது. நீங்கள் இளையராஜா ரசிகராக இருப்பதற்கு அதிக வாய்ப்புகள் இருகின்றன. அப்படியாயின் உங்கள் பார்வை இப்படித்தான் இருக்கும் என்ற சமாதானம் ஏற்படுகிறது எனக்கு.